فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمی‌کیا که زندگی شوتی‌ها را دستمایه قرار داده، در تازه‌ترین گفت‌وگوی کافه‌خبر خبرآنلاین با حسین راغفر، رضا صائمی و بنفشه سام‌گیس میزبان…
سینمای ایران بار دیگر به سراغ یکی از زخم‌های عمیق اقتصادی و اجتماعی رفته است؛ جایی که دوربین یوسف حاتمی‌کیا در «اسکورت» با نگاهی به جاده‌ها و مرزها، روایتی از قاچاق سوخت…
تصور کنید برای یافتن یک شغل ساده روی اسکله، نخست باید سراغ آشنا یا واسطه بروید؛ این توصیفی است که یک روزنامه‌نگار از بازار کار در استان‌های جنوبی ارائه می‌دهد و حالا…
سینمای ایران این بار نه به دنبال قهرمان‌سازی، که در جست‌وجوی ردپای واقعیت‌های تلخ اقتصادی است. فیلم «اسکورت» به کارگردانی یوسف حاتمی‌کیا که از یازدهم شهریور ۱۴۰۵ روی…
در میان هیاهوی اکران تازه‌ترین ساخته یوسف حاتمی‌کیا، ردی از یک زندگی واقعی پیدا شده است که مرز میان گزارش‌های میدانی و داستان سینما را کمرنگ می‌کند.
پدیده شوتی‌گری در جنوب کشور تنها به حمل سوخت و کالا خلاصه نمی‌شود و لایه‌های پنهان‌تری دارد که کمتر در قاب سینما دیده شده است.
در پهنه سینمای اجتماعی ایران، گاه یک تغییر ساده در جنس ابزار معیشت، مرز میان ترحم و قضاوت را جابه‌جا می‌کند.
پرده نقره‌ای گاهی آیینه‌ای می‌شود برای نمایش زخم‌هایی که در متن جامعه سر باز کرده‌اند؛ جایی که دوربین یوسف حاتمی‌کیا در «اسکورت» به سراغ زوایای کمتر دیده‌شده‌ای رفته که…
سینما همواره آینه‌ای برای بازنمایی لایه‌های پنهان جامعه بوده است، اما گاه تصویرهای تکراری در ذهن عموم، مانع دیدن واقعیت می‌شوند.
ساخته تازه یوسف حاتمی‌کیا مسیری تازه در کارنامه این فیلم‌ساز گشوده است. جایی که دوربین از درون‌گرایی محض فاصله گرفته و به دل جاده‌ها زده می‌شود تا لایه‌های پنهان زیست یک…
جاده‌ها گاهی نام آدم‌ها را برای همیشه بر پیشانی خود نگه می‌دارند؛ نه برای ثبت یک حادثه، که برای یادآوری زندگی‌هایی که در حاشیه اقتصاد رسمی می‌گذرند.
سینما گاه آینه‌ای می‌شود برای زخم‌های پنهان جامعه. وقتی اقتصاددانی از زاویه نابرابری‌های ساختاری به یک اثر سینمایی نگاه می‌کند، معنای لایه‌های پنهان قصه آشکارتر می‌شود.
