قلمروی ملکه؛ بهترین بازی شبیه Metroid Prime از زمان خودش
پنج ساعت از حدود سی ساعت بازی گذشته و «قلمروی ملکه» (Queen's Domain) به‌راحتی یکی از بهترین بازی‌های امسال من است. این متن را با اکراه می‌نویسم، چون ترجیح می‌دهم همین حالا مشغول بازی کردن باشم.
سال گذشته نسخه آزمایشی قلمروی ملکه را امتحان کردم و خیلی پسندیدم؛ هرچند چیزهایی داشت که مطمئن نبودم به آن علاقه‌ای داشته باشم. نسخه کامل بازی سی‌ام اکتبر منتشر شد و با اشتیاق بخش‌هایی را که قبلاً در نسخه آزمایشی بازی کرده بودم، سریع پشت سر گذاشتم. معلوم شد نسخه آزمایشی دقیقاً جایی تمام شده بود که همه‌چیز داشت دیوانه‌وار می‌شد.
شروعی شبیه بازی‌های King's Field
قلمروی ملکه در ابتدا شبیه دیگر بازی‌های زیرژانر رو‌به‌رشد بازی‌های مستقل شبیه King's Field است؛ بازی‌هایی که به مجموعه نقش‌آفرینی تاریک‌فانتزی اول‌شخص ادای دین می‌کنند که استودیو FromSoftware پیش از چرخشش به سمت بازی‌های سولزلایک منتشر می‌کرد. بازی در نیم ساعت اول، به شکلی مشابه با «لوناسید» (Lunacid)، دیگر ستاره این ژانر، خودش را متمایز می‌کند: هنر خیره‌کننده، شاید حتی موسیقی بهتر، و تسلط بر جزئیات نوستالژیک (منو، رابط کاربری، نشانه‌های صوتی و...). بعد از شکست دادن اولین باس، بازی شمشیری جادویی با قابلیت داش هوایی به شما می‌دهد و دقیقاً از همین‌جا است که بازی واقعاً آغاز می‌شود.
ملکه آسمان‌ها
قلمروی ملکه بازی‌ای با ریتم بسیار حساب‌شده است و مثل بسیاری از نقش‌آفرینی‌های اول‌شخص، در ابتدا این‌طور به نظر می‌رسد که پاهایتان همیشه روی زمین خواهد بود. تفاوت Doom و Quake را در نظر بگیرید: بیشتر وقت‌ها می‌شود حدس زد که بازی به شما اجازه پرواز می‌دهد یا نه. اما وقتی شمشیر مقدس، یعنی Endu، را به دست گرفتم... عجب چیزی! اولین منطقه قلمروی ملکه مثل یک دستگاه ساعت‌ساز عجیب و شگفت‌انگیز باز می‌شود. بخش زیادی از عمودی بودن محیط، مرا یاد رِیدهای Destiny می‌اندازد؛ مسیرهای پنهان چنان در محیط حل شده‌اند که رسیدن به آن‌ها حس شکستن ترتیب بازی را دارد.
Endu را می‌توان در طول بازی با جواهرات ویژه ارتقا داد و هر کدام یک داش اضافه در هوا به شما می‌دهد. در زمان نوشتن این متن به سه داش رسیده‌ام و هر ارتقا به‌طرز چشمگیری گزینه‌های جابه‌جایی‌ام را باز کرده است: مطمئنم بخش‌هایی از چند نقشه اول را فقط وقتی می‌توانم برسم که به چهار یا پنج داش رسیده باشم و بدون لمس زمین از یک سر نقشه به سر دیگر بروم.
Endu برجسته است، اما تنها ابزار موجود نیست: قلمروی ملکه ظاهراً زرادخانه گسترده‌ای دارد و سلاح‌ها هنگام ارتقا تغییر شکل می‌دهند. سلاح‌ها فقط با استفاده کردن ارتقا پیدا می‌کنند و بازی هنگام بالا رفتن سطح، تخصیص امتیاز ویژگی ندارد؛ این کار آزمایش کردن زرادخانه را تشویق می‌کند. جیمز بنتلی (James Bentley)، نویسنده سخت‌افزار در PC Gamer، در طول یک بازی کامل موفق شد ۲۰ سلاح را تا بالاترین سطح ارتقا دهد. در عمل می‌توانید با انتخاب سلاح‌هایی که به کلیدهای میانبر می‌بندید (حداکثر سه سلاح) و ارتقای آن‌ها، یک «بیلد» بسازید؛ سیستمی که بیشتر شبیه BioShock یا بازسازی System Shock است تا چیزی مثل Dark Souls یا Lunacid.
محبوب‌ترین سلاح من در کنار Endu تا اینجا Caestus بوده است؛ نوعی پنجه‌بوکس قرون وسطایی که از قدیم در بازی‌های سولز حضور داشته. اینجا سلاحی کوبنده و سریع است که به کار اسکلت‌های مقاوم در برابر ضربه برش می‌آید. حمله ویژه‌اش به‌جای داش افقی مثل Endu، یک آپرکات است که شخصیتم را به هوا پرتاب می‌کند. استفاده از آن روی دشمنان خیلی لذت‌بخش است، اما من عاشق این بوده‌ام که آن را به‌عنوان یک پرش دوتایی مؤثر برای رسیدن به مناطق غیرقابل‌دسترس به کار ببرم؛ و هر بار هم که این کار را کرده‌ام، غافلگیری یا پاداشی معنادار در انتظارم بوده است.
تسلیم نشو، ای اسکلت
همکارم، مورگان پارک (Morgan Park)، نویسنده کارکنان PC Gamer، در ابتدا از بخش پیش از Endu که معادل نسخه آزمایشی است، فاصله گرفت. من اینجا هستم تا بگویم مقاوم باشید. ارزشش را دارد که آن نیم ساعت اول را رد کنید. هرچند می‌توان گفت این بخش ممکن است بازیکنان تازه را دلسرد کند، فکر می‌کنم تضاد میان گیم‌پلی پیش و پس از Endu چنان قوی است که داش هوایی را قدرتمندتر هم می‌کند. می‌دانید گیر افتادن روی زمین چه حسی دارد و دیگر آن را بدیهی نمی‌گیرید.
این همان تضادی است که مترویدوانیاها بر آن می‌بالند؛ من همیشه یادم می‌آید پیش از گرفتن جهش دیواری در Hollow Knight چقدر کوچک و ناتوان به نظر می‌رسیدم. طراحی مرحله درخشان قلمروی ملکه ممکن است آن را بهترین مترویدوانیای اول‌شخصی کند که از زمان اولین Metroid Prime ساخته شده است.
و فکر می‌کنم Metroid Prime در کل مقایسه قوی‌ای است: فضای مرموز، چشم‌اندازهای نفس‌گیر و رویکرد واقعاً بی‌همتا به حرکت اول‌شخص و طراحی مرحله به همین اشاره دارند. همین حالا نشانه‌هایی از بازگشت به مراحل قبلی در سراسر بازی می‌بینم، اما دلیلی دارم که فکر کنم بازگشت در قلمروی ملکه کمتر از Metroid Prime آزاردهنده و مبهم خواهد بود.
من همین حالا عاشق این بازی هستم و حدود ۳۰ ساعت آینده از وقت آزادم را وقف آن خواهم کرد؛ منتظر نقد کامل قلمروی ملکه از ما بمانید. در این فاصله، قلمروی ملکه روی استیم با قیمت عرضه ۱۷ دلار، پایین‌تر از قیمت پیشنهادی ۲۰ دلار، در دسترس است.
