پاتریک استوارت و نقش مهمان محبوبش در سریال کمدی محبوب دهه ۹۰
پاتریک استوارت (Patrick Stewart)، اسطوره‌ی علمی‌تخیلی و صحنه‌ی تئاتر، در طول دوران کاری خود فهرستی چشمگیر از نقش‌های مهمان را به ثبت رساند. این بازیگر بریتانیایی در ایفای نقش‌های کوتاه کمدی مهارت ویژه‌ای داشت و حضورش در سریال کمدی محبوب دهه ۹۰ میلادی، فرِیزِر (Frasier)، نیز از این قاعده مستثنا نبود. او در این سریال نقش یک رهبر ارکستر اپرای همجنس‌گرا را بازی کرد که دل به فرِیزِر کرین با بازی کلسی گرمر (Kelsey Grammer) می‌بازد؛ نقشی که به گفته‌ی خود استوارت، محبوب‌ترین نقش مهمان تمام دوران کاری‌اش بود.
استوارت در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ و در سن ۸۶ سالگی درگذشت و میراثی ماندگار به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیگران نسل خود بر جای گذاشت. با وجود جایگاه والای هنری‌اش، او هیچ‌گاه از شوخی با خود یا شکستن وقار همیشگی‌اش ابایی نداشت. حضور مهمان او در سریال اکستراز (Extras) نمونه‌ای کلاسیک از این ویژگی است؛ جایی که به اندی میلمن با بازی ریکی جرویس (Ricky Gervais) می‌گوید فیلم‌نامه‌ای نوشته که در واقع مجموعه‌ای از صحنه‌های کنترل ذهن برای درآوردن لباس زنان است. جای تعجب نیست که ضبط آن قسمت به‌دلیل خنده‌های بی‌وقفه‌ی جرویس مختل شد. این نقش می‌توانست بهترین حضور کمدی او باشد، اگر نقش‌آفرینی‌اش در فرِیزِر نبود.
چرا تجربه‌ی فرِیزِر برای استوارت special بود
استوارت نقش‌های ماندگار بسیاری بیرون از پیشتازان فضا (Star Trek) داشت، اما به‌نظر می‌رسد محبوب‌ترین نقش مهمان او به قسمتی مربوط می‌شد که در آن به خواستگاری از روان‌پزشکِ کلسی گرمر می‌رفت. در ویدیویی از سال ۲۰۱۲ که مربوط به رویداد «مقصد: پیشتازان فضا لندن» (Destination Star Trek London) است، استوارت در پاسخ به پرسشی درباره‌ی محبوب‌ترین نقش کوتاهش می‌گوید: «واقعاً از آن یک قسمت فرِیزِر لذت بردم.» و دلیل این علاقه چندان دور از ذهن نیست.
در قسمت «دکتر بیرون است» (The Doctor is Out) از فصل یازدهم که در سال ۲۰۰۳ پخش شد، یکی از شنوندگان برنامه‌ی رادیویی فرِیزِر در حین پخش زنده او را به‌عنوان فردی همجنس‌گرا معرفی می‌کند، در حالی که فرِیزِر دگرجنس‌گراست. آلیستر با شنیدن این برنامه تصور می‌کند فرِیزِر واقعاً و زودهنگام آشکارسازی کرده و از روی دلسوزی او را به اجراهایش دعوت می‌کند و با هدایا غرقش می‌سازد. خیلی زود این دو وارد مراحل ابتدایی یک رابطه می‌شوند و فرِیزیر حقیقت را به شریک جدیدش نمی‌گوید.
این قسمت به‌جای دست انداختن به گرایش جنسی آلیستر، خودخواهی فرِیزِر را به سخره می‌گیرد؛ رویکردی که در زمان خود چندان رایج نبود. روان‌پزشک قصه می‌گوید: «لعنت به جذابیت مرگبارم»، در حالی که حتی پس از یازده فصل هم متوجه تکبر صدایش نیست. در مقابل، استوارت با بازی در نقش آهنگسازی شهری و در عین حال شیطان، لذت خود را به‌خوبی نشان می‌دهد؛ تا جایی که در پایان قسمت در حال رقص بالروم با فرِیزِر دیده می‌شود و از او بابت صبوری برای کامل کردن رابطه تشکر می‌کند. تماشای دو بازیگر که به وقار و تجمل شهرت دارند و در نقش‌هایی روبه‌روی هم ظاهر می‌شوند که هم نقطه قوت آن‌هاست و هم آن‌ها را دست می‌اندازد، بسیار لذت‌بخش است. اما این اولین و آخرین همکاری این دو نبود.
استوارت با این نقش نشان داد که واقعاً همه‌کاره است
کلسی گرمر پیش‌تر در قسمت «علت و معلول» (Cause and Effect) از فصل ۱۹۹۲ سریال پیشتازان فضا: نسل بعدی (Star Trek: The Next Generation) در نقش مورگان بیتسون، کاپیتان کشتی یواس‌اس بوزمن (USS Bozeman) حضور مهمان داشت. بنابراین «دکتر بیرون است» نخستین هم‌بازی شدن او و پاتریک استوارت نبود. این آخرین همکاری آن‌ها هم نبود؛ چرا که این دو بعدها در مردان ایکس: آخرین ایستادگی (X-Men: The Last Stand) در سال ۲۰۰۶ و مردان ایکس: روزهای گذشته‌ی آینده (X-Men: Days of Future Past) در سال ۲۰۱۴ نیز هم‌بازی شدند؛ جایی که استوارت در یکی از شناخته‌شده‌ترین نقش‌هایش یعنی پروفسور چارلز اگزاویر ظاهر شد و گرمر نقش دکتر هنک مک‌کوی / بیست (Dr. Hank McCoy/Beast) را ایفا کرد.
نکته‌ی جالب این‌که استوارت به ایندیپندنت (Independent) گفت با وجود لذت بردن از حضور در فرِیزِر، در صحنه‌ی فیلم‌برداری از یکی از عادت‌های گرمر یکه خورده بود. به‌نظر می‌رسید بازیگر این سریال کمدی عامدانه دیالوگ‌هایش را فقط لحظاتی پیش از روشن شدن دوربین حفظ می‌کرد تا حس بداهه بودن را حفظ کند. استوارت گفت: «من تحسین‌کننده‌ی بزرگ کلسی هستم. اما بازیگران به من هشدار داده بودند که "کلسی تا لحظه‌ی ضبط طوری رفتار می‌کند که انگار بلد نیست؛ نترس."» دقیقاً همین اتفاق هم افتاد و استوارت تجربه‌اش را این‌گونه به یاد می‌آورد: «در اتاق گریم داشتیم متن را مرور می‌کردیم و او هنوز آن را بلد نبود. خدا را شکر که هشدار داده بودند وگرنه فرار می‌کردم. اما ناگهان جلوی دوربین، بنگ بنگ بنگ، کاملاً مسلط شد.»
استوارت نیز همین‌طور بود و بلافاصله به یکی از بهترین بازیگران مهمان فرِیزِر تبدیل شد. حضور او در این سریال یکی از نمونه‌های متعددی بود که توانایی کم‌نظیرش در کمدی را نشان می‌داد. این مرد واقعاً از عهده‌ی هر کاری برمی‌آمد.
