بازگشت جنجال هوش مصنوعی به استیم؛ تیم سوئینی: افشای اجباری سیاسی است
الزام استیم (Steam) به افشای استفاده از هوش مصنوعی بار دیگر به موضوع داغ بحث‌ها تبدیل شده است؛ آن هم بیشتر به لطف تیم سوئینی (Tim Sweeney)، مدیرعامل اپیک گیمز (Epic Games) که مدت‌هاست مخالفت صریح خود را با این رویکرد اعلام کرده است. این جدال در ماهی دوباره بالا گرفته که اپیک گیمز با افتخار اعلام کرد توسعه‌ی بازی بعدی خود با تقاطع دنیای جنگ ستارگان (Star Wars) و مارول (Marvel) را با رویکرد «اولویت با هوش مصنوعی» پیش می‌برد. پس از آن، این شرکت یک رویداد بازی‌سازی با محوریت هوش مصنوعی برگزار کرد و سپس از الزام استفاده از آن در این رویداد عقب‌نشینی کرد. اما میدان نبرد اصلی در شبکه اجتماعی ایکس (X) متعلق به ایلان ماسک شکل گرفته است؛ جایی که سوئینی تمرکز انتقاداتش را دوباره روی استیم گذاشته است. یکی از تکراری‌ترین استدلال‌های او این بار این است که مجبور کردن توسعه‌دهندگان به افشای استفاده از هوش مصنوعی، ذاتاً کاری سیاسی است.
سوئینی: افشای هوش مصنوعی مانند بیانیه سیاسی اجباری است
او در تاریخ ۲۴ اکتبر در پاسخ به یکی از طرفداران هوش مصنوعی که در یک شرکت هوش مصنوعی کار می‌کند، نوشت: «مجبور کردن توسعه‌دهندگان به نوشتن یک بیانیه سیاسی که بعداً گروه‌های نفرت‌پراکنی که [ولو] به سازماندهی‌شان کمک می‌کند از آن علیه خودشان استفاده کنند، عملی نفرت‌انگیز است.» او بعداً به کاربر دیگری گفت: «این بیانیه‌های هوش مصنوعی به اندازه‌ی نوشتن مقالات سیاسی اجباری یا مجبور کردن توسعه‌دهندگان به افشای سابقه رأی‌گیری‌شان برای راه انداختن کمپین‌های لغو حمایت و جلسات توبیخ عمومی، جانبدارانه هستند.» سوئینی در ادامه افزود: «ورود ولو به عرصه افشاگری‌های سیاسی اجباری هزینه اقتصادی واقعی دارد. آن‌ها غیر از برداشت ۳۰ درصد، با تخریب کسب‌وکار توسعه‌دهندگان از طریق این کمپین‌های نفرت علیه هوش مصنوعی، سهمی حتی بزرگ‌تر از درآمد و معیشت آن‌ها را هم می‌گیرند.» (وقتی یکی از کاربران نوشت که اگر ولو این موضوع را حل نکند، «فرصت بزرگی برای اپیک» است، سوئینی پاسخ داد: «دقیقاً!») او در ۲۵ اکتبر نیز نوشت: «آن‌ها [ولو] کسب‌وکار توسعه‌دهندگان خوب را برای تحمیل سیاست‌هایشان به آتش می‌کشند. یک سال دیگر همه از هوش مصنوعی استفاده خواهند کرد، بازی‌ها بهتر و سریع‌تر ساخته می‌شوند و آن‌ها وانمود می‌کنند که گروه نفرت‌پراکن‌شان که تهدید به مرگ می‌کرد، اشتباه نمی‌کرده بلکه فقط سوءتفاهم شده است.»
دفاع از ولو و تفاوت مقیاس دو فروشگاه
در دفاع از ولو (Valve) — و من با احتیاط به دفاع از ولو برمی‌خیزم — افشای هوش مصنوعی در ابتدا به دلیل ابهام در نحوه استفاده از این فناوری از نظر «حقوقی مبهم» در فضای بازی‌سازی اعمال شد. ولو در آن زمان نوشت: «تغییرات امروز نتیجه درک بهتر ما از فضای موجود و ریسک‌های این حوزه و همچنین گفتگو با توسعه‌دهندگانی است که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند و آن‌هایی که ابزارهای هوش مصنوعی می‌سازند. این به ما اجازه می‌دهد رویکرد بازتری نسبت به انتشار بازی‌های ساخته‌شده با هوش مصنوعی در استیم داشته باشیم.» آن‌ها افزودند: «ما به یادگیری از بازی‌های ارسالی به استیم و پیشرفت‌های حقوقی پیرامون هوش مصنوعی ادامه می‌دهیم و در صورت نیاز این تصمیم را بازنگری می‌کنیم.» چرا فروشگاه اپیک گیمز (EGS) همین کار را نکرد؟ قصد تخریب اپیک را ندارم، اما فروشگاه اپیک تنها بخش بسیار کوچکی از آنچه ولو منتشر می‌کند را عرضه می‌کند. در سال ۲۰۲۴، تعداد ۱,۱۰۰ بازی در فروشگاه اپیک منتشر شد، در حالی که این رقم برای استیم ۱۸,۴۳۳ بازی بود. با توجه به این حجم و فضای «حقوقی مبهم»، افشای هوش مصنوعی بسیار منطقی‌تر به نظر می‌رسد.
آیا ولو واقعاً ضد هوش مصنوعی است؟
فارغ از این که آیا اصرار بر افشای هوش مصنوعی ذاتاً سیاسی است یا خیر — و من منکر این نیستم که هست، هرچند ناخواسته — پست‌های سوئینی در ایکس تلاش می‌کنند این‌طور القا کنند که ولو شرکتی ضد هوش مصنوعی است و موضعی سرسختانه علیه آن دارد؛ در حالی که به وضوح چنین نیست. گیب نیوئل (Gabe Newell) خودش در روزهای ابتدایی از حامیان پرشور اوپن‌ای‌آی (OpenAI) بود و مبلغ ۲۰ میلیون دلار به این نهاد که در آن زمان غیرانتفاعی بود اهدا کرد. آخرین اظهارات عمومی او درباره هوش مصنوعی هم شبیه به بسیاری از میلیاردرهای مشتاق فناوری است، هرچند کمتر اغراق‌آمیز. به نظر من این که ولو در آینده میان‌مدت یا بلندمدت الزام افشای هوش مصنوعی را به‌روزرسانی کند، اجتناب‌ناپذیر است. اما واقعاً کنجکاوم بدانم سوئینی از چه چیزی بیشتر بدش می‌آید: احساسات ضد هوش مصنوعی، یا خود استیم؟ زمان عجیبی است که او با این شدت دوباره این بحث را زنده کرده است. ما در اوج دوران تولید انبوه محتوای بی‌کیفیت (slop) هستیم. بیشتر بازی‌هایی که هر هفته در استیم منتشر می‌شوند غیرقابل‌دفاع هستند. آخرین مدل کلود (Claude) به سرقت سریع ایده‌ها و حتی کدهای بازی‌ها کمک می‌کند. دارایی‌های گرافیکی، موسیقی و صداهای درون بازی که با هوش مصنوعی ساخته می‌شوند، بلافاصله منشأ خود را فریاد می‌زنند و به شدت زشت هستند. شکی ندارم که استفاده از هوش مصنوعی در بازی‌سازی افزایش می‌یابد، اما احتمالاً باید به شدت از بخش‌های حسی فاصله بگیرد. با نگاهی خوش‌بینانه، بیشتر توسعه‌دهندگان جدی خواهند فهمید که اکثر ما نمی‌خواهیم آن چیزها را ببینیم یا بشنویم. حدس می‌زنم برای بیشتر مردم، احساسات ضد هوش مصنوعی، حداقل در مورد بازی‌ها، ریشه اصولی ندارد: این یک واکنش احساسی و غریزی است.
پردرآمدترین بازی‌های استیم (۱۳ تا ۲۰ اکتبر)
- ندای وظیفه: جنگاوری نوین ۴ (Call of Duty: Modern Warfare 4): تاریخ انتشار رسمی این بازی ۲۳ اکتبر بود؛ حضورش در این فهرست به لطف مشوق پیش‌خرید است که دسترسی زودهنگام به بخش داستانی را می‌دهد. نتیجه بدی نیست، اما تعجب کردم که نتوانست پابجی (PUBG) را کنار بزند. به نظرم بازی‌های ندای وظیفه روحاً بیشتر با کنسول‌ها سازگار هستند.
- انشراودد (Enshrouded): این بازی پس از یک دوره دسترسی اولیه به نسخه ۱.۰ رسید و به همین دلیل دوباره در این فهرست ظاهر شده است. نکته قابل‌توجهی که در فهرست بالا نشان داده نشده این است که بازی Over the Hill، شبیه‌ساز آفرود آرام‌بخش از سازندگان Art of Rally، در این بازه زمانی به رتبه ۱۱ جدول درآمد رسید. این نتیجه بسیار خوبی است و کاملاً deserved (شایسته) است. برای ارائه کمی زمینه (کمی تصادفی): بازی جدید کسلوانیا (Castlevania) که در همان روز Over the Hill منتشر شد، در رتبه ۱۵ قرار گرفت. عجیب است که یک بازی آفرود بتواند از یک عنوان جدید در یکی از محبوب‌ترین مجموعه‌های این مدیوم بهتر عمل کند. اما خب، بازی‌های Snowrunner و Mudrunner بسیار محبوب هستند.
بازی‌های کمتر دیده‌شده استیم در هفته گذشته
- Grease Trap '99 | ۲۲ اکتبر: یک بازی ترسناک بقا به سبک PSX و اول‌شخص که باز هم در یک محیط خرده‌فروشی می‌گذرد. با این حال Grease Trap '99 درباره زندگی در «رویای اسکاتلندی» است و سازنده‌اش جیمز مویرهد (James Muirhead) تم خود را جدی گرفته است: صداگذاری این بازی به زبان گیلیک اسکاتلندی است. با وجود این که این بازی هم یکی دیگر از عناوین ترسناک با موضوع مغازه‌داری است، خودش را زیادی جدی نمی‌گیرد و قرار است شما را بخنداند.
- Family Manners | ۲۴ اکتبر: این یک اثر به شدت عجیب درباره خانواده به ظاهر معمولی ایوانز (Evans) است. آقای ایوانز یک روز از کار به خانه می‌آید و با فضای عجیب و ناآرامی در خانه‌اش روبه‌رو می‌شود. ماجرا چیست؟ شاید نخواهید بدانید. این یک تجربه یک‌ساعته مبتنی بر روایت است که در آن «ترس به تدریج از طریق وحشت روان‌شناختی و معما شکل می‌گیرد».
- Interregnum: هرچند Interregnum برای کامودور ۶۴ (Commodore 64) ساخته شده و در شبیه‌ساز Vice C64 اجرا می‌شود، اما واقعاً فکر نمی‌کنم در دهه‌های ۸۰ و ۹۰ میلادی وجود داشته باشد: تا جایی که متوجه می‌شوم، این یک بازی استراتژی نوبتی کاملاً جدید برای این پلتفرم است. اطلاعات زیادی در دست نیست، جز این که از حضور تا چهار بازیکن به صورت محلی پشتیبانی می‌کند، اما اگر به روزهای قدیم رایانه‌های شخصی علاقه دارید، ظاهر بسیار زیبایی دارد.
- Moadra: این بازی از ناکجا پدیدار شد: یک مترویدوانیا علمی‌تخیلی با چاشنی ترسناک و سبک هنری که کمی یادآور آثار اچ. آر. گیگر (HR Giger) در فیلم بیگانه (Alien) است. فرمول بازی بسیار آشناست: کاوش در یک دنیای درهم‌تنیده و گسترده، مبارزه، به دست آوردن توانایی‌های جدید، گم شدن و غیره. اما Moadra واقعاً ظاهر و هویت خاص خودش را دارد.
