عزاداری بازیکنان Star Trek Online برای پاتریک استوارت
دیروز خبری تلخ جهان را درنوردید: پاتریک استوارت (Patrick Stewart)، بازیگر افسانه‌ای صحنه و پرده، در ۸۶ سالگی و پس از «سفری کوتاه و تأثیرگذار با بیماری آلزایمر و زوال عقل اجسام لویی» از دنیا رفت. درگذشت او موجی از گرامیداشت زندگی‌اش را در سراسر اینترنت به راه انداخت؛ به‌ویژه میان هواداران استار ترک که دوران حضورش در نقش کاپیتان ژان-لوک پیکار در مجموعه The Next Generation را ارج می‌نهند.
گردهمایی در مدار زمین
در حالی که بی‌شمار پست در شبکه‌های اجتماعی به یاد استوارت نوشته شده است، گروهی از طرفداران استار ترک در فضاهای مجازی مشترک Star Trek Online سوگواری می‌کنند؛ همان بازی آنلاین چندنفره‌ای که ۱۶ سال پس از عرضه در سال ۲۰۱۰ هنوز سرپاست. بازیکنان این بازی با آرایش ناوگان سفینه‌های فضایی در مدار و مراسم مشعل‌به‌دست در پایگاه‌های ستاره‌ای، برای یکی از محبوب‌ترین چهره‌های خود عزاداری می‌کنند؛ درست همان‌طور که اوایل همین هفته برای درگذشت والتر کوئنیگ (Walter Koenig) کرده بودند.
نویسنده پس از یادآوری خاطرات مبهم ساخت حساب کاربری خود در سال‌های گذشته وارد بازی شد تا در این سوگواری شریک شود؛ اما متوجه شد هرگز زنجیره مأموریت آموزشی را کامل نکرده و به‌روزرسانی‌های سال‌های بعد برای تجربه بازیکنان تازه، پیشرفت شخصیتش را مختل کرده است. با این حال، پس از یک ساعت ساختن کادت تازه‌ای که به کاپیتانی رسید و با اسکن ابرهای تشعشع و منفجر کردن مجموعه‌ای از شکل‌های بورگ (Borg) راه افتاد، راهی زمین شد تا در گردهمایی‌های خودجوش بازیکنان شرکت کند.
به محض رسیدن به منظومه سول (Sol)، پیدا کردن جمعیت دشوار نبود. در مدار زمین، مجموعه‌ای از کشتی‌های اکتشافی کلاس گلکسی (Galaxy) با کاپیتانی بازیکنان به استقبالش آمدند؛ همان کلاس سفینه‌ای که کاپیتان پیکار در The Next Generation فرماندهی می‌کرد. میان نام‌های این ناوگان به افتخار استوارت، نام‌هایی مثل USS Remembrance، USS ForEverPicard و USS Champion دیده می‌شد؛ و همچنین USS Purple Enterprize که مثل Enterprise بود، فقط بنفش.
مشعل‌ها در پایگاه فضایی زمین
پس از بازدید از ناوگان، نویسنده به ایستگاه فضایی زمین (Earth Spacedock) رفت؛ پایگاه اصلی جناح فدراسیون در بازی. آنجا، حلق‌واره‌ای دور نشان بزرگ ستارفلیت، جمعی از بازیکنان مشعل‌ها را بالا گرفته بودند؛ حرکتی که بازی برای گرامیداشت «دوستان غایب» در اختیار می‌گذارد. این تنها یکی از چندین مراسم هم‌زمان بازیکنان در نمونه‌های مختلف نقشه ایستگاه بود؛ هفت نمونه از آن‌ها هنگام حضور نویسنده پر یا تقریباً پر بودند.
صحنه‌ای تأثیرگذار بود، حتی اگر یکی از سوگواران فرنگی کوچکی به نام «Shmunguss» بود و — به سبک همیشگی بازی‌های آنلاین چندنفره — بحثی درباره بی‌خدایی در چت منطقه درگرفت. اما تنش با آرزوی خداحافظی یکی از بازیکنان فرو نشست: «امیدوارم نیرو همراهت باشد، گندالف.» نزدیک بود، کافی است.
سکوت در آکادمی ستارفلیت
از ایستگاه فضایی، نویسنده به سطح سیاره و محوطه آکادمی ستارفلیت رفت؛ جایی که چندین نمونه از آن هم مملو از بازیکنانی بود که درگذشت استوارت را گرامی می‌داشتند. در نمونه او، مراسم مشعل‌به‌دست حتی باشکوه‌تر از مراسم مدار بود. کاربری — با نام Picard و ظاهری هماهنگ با آن — داوطلبانه نقش ظرفی برای اندوه جمعی بازیکنان را پذیرفته بود.
این شخصیت با رتبه ۶۳ آشکارا برای چنین هدفی ساخته نشده بود، اما بی‌حرکت و خاموش در برابر جمعیت غمگین هواداران استار ترک ایستاد. بسیاری به بالا گرفتن مشعل بسنده کردند؛ برخی — مثل بازیکنی با ظاهر دریاسالار ناپلئونی — سلام نظامی دادند. دیگران نقل‌قول‌هایی از پیکار یا تکه‌هایی از تک‌گویی‌های شکسپیر را به اشتراک گذاشتند. یک شخصیت وولکان (Vulcan) هم پیوسته همه حرکات نمایشی ممکن را که می‌توانست بیانگر اندوه باشد، اجرا می‌کرد.
از متن ترجمه‌نشده‌ای که همراه حرکات او بود می‌شد فهمید وولکانی از آلمان است.
چرا این گردهمایی مهم است
با در نظر گرفتن ناوگان کلاس گلکسی در مدار، مراسم ایستگاه فضایی و یادبودهای آکادمی، صدها کاربری که برای خداحافظی گرد آمدند بخش قابل‌توجهی از حدود ۱۵۰۰ بازیکن آنلاین Star Trek Online در استیم در زمان نگارش این مطلب را تشکیل می‌دهند. Star Trek Online شاید در سال ۲۰۲۶ صدرنشین جدول‌ها نباشد، اما می‌تواند به بازیکنانش جایی بدهد برای گرد هم آمدن و سوگواری مردی که کاپیتانشان را زنده کرد. برای بازی آنلاین چندنفره‌ای در این سن، شاید همین چیز مهم‌ترین باشد.
