چرا سریال علمی‌تخیلی پیتر ولر هرگز نباید لغو می‌شد؟

سریال علمی‌تخیلی کانادایی «اودیسه ۵» (Odyssey 5) محصول ۲۰۰۲ با بازی پیتر ولر، ستاره فیلم «پلیس آهنی» (RoboCop)، شاید برای بسیاری ناشناخته باشد؛ اما ایده‌ای چنان درخشان دارد که لغو شدنش پس از تنها یک فصل ۱۹ قسمتی، هنوز هم یکی از ناعادلانه‌ترین تصمیم‌های تاریخ تلویزیون به‌شمار می‌رود. این مجموعه که توسط مان کوتو (Manny Coto) فقید ساخته شد، داستان گروهی از فضانوردان را روایت می‌کند که در سال ۲۰۰۷ شاهد نابودی ناگهانی زمین هستند و برای نجات بشریت به گذشته فرستاده می‌شوند.

داستان: سفر به گذشته برای جلوگیری از فاجعه

داستان در آینده‌ای نزدیک، یعنی سال ۲۰۰۷، و در شاتل فضایی «اودیسه» رخ می‌دهد. خدمه این فضاپیما شامل فرمانده چاک تگارت (Chuck Taggart) با بازی پیتر ولر، پسرش نیل (Neil) با بازی کریستوفر گورام (Christopher Goram)، فضانوردی به‌نام آنجلا (Angela) با بازی تامارا ماری واتسون (Tamara Marie Watson)، متخصص ژنتیک به‌نام کورت (Kurt) با بازی سباستین روچه (Sebastian Roché) و خبرنگاری به‌نام سارا (Sarah) با بازی لزلی سیلوا (Leslie Silva) است. آن‌ها در مدار زمین ناگهان می‌بینند که سیاره بدون هیچ هشداری می‌سوزد و در خود فرو می‌ریزد و جمعیت انسان‌ها به چند نفر انگشت‌شمار کاهش می‌یابد.

درست زمانی که فضانوردان گمان می‌کنند در فضا خواهند مرد، موجودی بیگانه و غیرآلی به‌نام «سیکر» (Seeker) با بازی جان نویل (John Neville) ظاهر می‌شود. سیکر فاش می‌کند که سیاره‌های مسکونی زیادی در جهان به همین شکل نابود شده‌اند و او نمی‌تواند جلوی این فاجعه را بگیرد؛ اما می‌تواند آگاهی پنج بازمانده را به سال ۲۰۰۲ بازگرداند تا در بدن‌های پیشین خود به بررسی علت نابودی زمین بپردازند.

ترکیب درام انسانی و توطئه علمی‌تخیلی

نیمی از سریال به معماهای علمی‌تخیلی و بررسی برنامه دولتی «لویاتان» (Leviathan)، اندرویدهای شبیه‌به‌انسان به‌نام «سینتتیک‌ها» (Synthetics) و نژاد شرور «سنتینت‌ها» (Sentients) اختصاص دارد. نیمه دیگر، درام شخصی پنج شخصیت اصلی است که با آگاهی از پنج سال آینده زندگی‌شان، تلاش می‌کنند با سال ۲۰۰۲ دوباره خو بگیرند. برای نمونه، سارا به پسر مرده‌اش می‌رسد که در ۲۰۰۷ بر اثر سرطان از دست رفته بود، آنجلا می‌داند پدر سناتورش به‌زودی به فساد متهم می‌شود و نیل دوباره ۱۷ ساله شده است.

در این جهان، تغییر تاریخ مجاز است و شخصیت‌ها دقیقاً برای بازنویسی گذشته فرستاده شده‌اند. وقتی کورت برای ثروتمند شدن روی نتیجه یک مسابقه فوتبال شرط‌بندی می‌کند، نتیجه به شکلی غیرمنتظره تغییر می‌کند. این ترکیب گاهی به موقعیت‌های عجیبی می‌انجامد؛ در یک قسمت نیل توسط هوش مصنوعی خطرناکی به‌نام Kit-10 تعقیب می‌شود و هم‌زمان در خط داستانی دیگر، سارا حق ملاقات با پسرش را از دست می‌دهد.

حضور پررنگ استعدادهای دنیای پیشتازان فضا

سریال پر است از هنرمندان باسابقه مجموعه «پیشتازان فضا» (Star Trek). دیوید کارسون (David Carson)، کارگردان فیلم «پیشتازان فضا: نسل‌ها» (Star Trek: Generations)، قسمت آغازین را کارگردانی کرد. پیتر ولر نیز که بعدها در «پیشتازان فضا: اینترپرایز» (Star Trek: Enterprise) و فیلم «پیشتازان فضا به‌سوی تاریکی» (Star Trek Into Darkness) حضور یافت، خود کارگردانی چند قسمت از «اودیسه ۵» را بر عهده داشت.

مان کوتو، خالق سریال، بعداً شورانر «پیشتازان فضا: اینترپرایز» شد و تریسی تورمه (Tracy Tormé) و ملیندا اسنودگراس (Melinda Snodgrass) از نویسندگان «نسل بعدی» (The Next Generation) برای این مجموعه قلم زدند. کنت میچل (Kenneth Mitchell) نیز که در سریال‌های جدیدتر پیشتازان فضا نقش‌آفرینی کرده، در «اودیسه ۵» بازی می‌کرد. اگر در سال ۲۰۰۲ به دنبال جایگزینی هوشمندانه برای آن فضا بودید، این سریال بهترین انتخاب بود.

منتقدان در سال ۲۰۰۲ استقبال خوبی از سریال کردند و این مجموعه در راتن تومیتوز (Rotten Tomatoes) بر اساس هفت نقد، امتیاز ۱۰۰ درصد دارد. لورا فریس (Laura Fries) در ورایتی (Variety) نوشت که این سریال جایگزین مناسبی برای «پرونده‌های مجهول» (The X-Files) است، هرچند معتقد بود پیتر ولر در قسمت اول از نظر فیزیکی در حد نقش فرمانده تگارت ظاهر نشده و باید کمتر شبیه پلیس آهنی و بیشتر شبیه شخصیت فیلم «بوکارو بانزای» (Buckaroo Banzai) باشد. با این حال، قدرت ایده اصلی سریال فراتر از هر نقدی است و «اودیسه ۵» واقعاً شایسته ادامه داشت.