لانگمیر؛ نئووسترن فراموششدهای که حالا در پرایم ویدئو درخشان است
وقتی صحبت از سریالهای نئووسترن به میان میآید، بهنظر میرسد تیلور شریدان (Taylor Sheridan) انحصار این ژانر را در دست دارد. اما از زمان آغاز به کار «یلوستون» (Yellowstone) در سال ۲۰۱۸، نهتنها کپیهای زیادی از آن ساخته شده، بلکه پیش از شریدان هم مجموعههای نئووسترن ارزشمندی بودهاند که دیدنشان خالی از لطف نیست. «لانگمیر» (Longmire) یکی از آنهاست. حالا میتوانید این سریال کمتر دیدهشده را در پرایم ویدئو (Prime Video) تماشا کنید و اگر به آثاری در همان فضای «جاستیفاید» (Justified) علاقه دارید، قطعاً باید به این مجموعه توجه کنید.
این درام جنایی نئووسترن کار خود را در سال ۲۰۱۳ از شبکه ایاندئی (A&E) آغاز کرد، اما در میانه راهِ ششفصلهاش به نتفلیکس (Netflix) منتقل شد. سریال بر اساس رمانهای معمایی والت لانگمیر اثر کریگ جانسون (Craig Johnson) ساخته شده است؛ جایی که کلانتر داستان در شهرستان خیالی آبساروکا در شمال وایومینگ مرگهای مشکوک بسیاری را بررسی میکند. این کتابها از سال ۲۰۰۴ منتشر شدهاند و جانسون تاکنون ۲۲ رمان، سه رمان کوتاه و داستانهای کوتاه پرشماری نوشته است.
در سال ۲۰۱۰ شبکه ایاندئی ساخت قسمت آزمایشی بر اساس جهان داستانی جانسون را سفارش داد و جان کاونی (John Coveny) و هانت بالدوین (Hunt Baldwin) توسعه آن برای تلویزیون را بر عهده گرفتند. شبکه در سال ۲۰۱۱ آن را به سریال تبدیل کرد و رابرت تیلور (Robert Taylor) بازیگر استرالیایی — که پیشتر در «ماتریکس» (The Matrix) بازی کرده و بعدها در «مگ» (The Meg) هم حضور داشت — نقش اصلی والت لانگمیر را گرفت. جالب اینکه کاونی بعداً از تهیهکنندگان اجرایی و نویسندگان چند قسمت «یلوستون» شد. اما پیش از آنکه به شریدان کمک کند، او و بالدوین شش فصل درام جنایی نئووسترن داشتند که باید مدیریت میکردند.
لانگمیر در شش فصل پرمخاطب بود
در «لانگمیر»، والت لانگمیر با بازی رابرت تیلور کلانتر فداکاری است که با کمک معاونانش، پشتکار خستگیناپذیر برای عدالت و حس شوخطبعی گزندهاش بر شهرستان شمالی وایومینگ نظارت میکند. اما آرامش ظاهری او درد عمیقی را پنهان کرده است. کلانتر همسرش را پیش از وقایع فصل اول از دست داده و وقتی برای نخستین بار با او روبهرو میشویم، آماده است تا از نامزدی مجددش صرفنظر کند و اجازه دهد رقیبش، برنچ کانالی (Branch Connally) با بازی بیلی چیس (Bailey Chase)، جای او را بگیرد. اما دخترش کدی لانگمیر (Cady Longmire) با بازی کسیدی فریمن (Cassidy Freeman) و معاون جدیدش ویکتوریا مورتی (Victoria Moretti) با بازی کیتی سکهاف (Katee Sackhoff) او را متقاعد میکنند که به راهش ادامه دهد.
در طول شش فصل، والت و تیمش پروندههای قتل بسیاری را حل میکنند، اغلب با کمک بهترین دوست والت، هنری استندینگ بر (Henry Standing Bear) با بازی لو دایموند فیلیپس (Lou Diamond Phillips)، از قوم شاین. بله، درست مانند کیسی داتون (Kayce Dutton) با بازی لوک گریمز (Luke Grimes) در «مارشالها» (Marshals)، این قانونمرد غربی هم یک همراه بومی آمریکایی دارد که در حل پروندهها کمک میکند. اما برخلاف «مارشالها» و تلاشش برای پیدا کردن هویت واقعیاش، «لانگمیر» نقدهای چشمگیری گرفت و با استقبال مخاطبان روبهرو شد.
در واقع «لانگمیر» به موفقیت بزرگی برای ایاندئی تبدیل شد. به گزارش هالیوود ریپورتر (The Hollywood Reporter)، پخش قسمت نخست فصل اول ۴.۱ میلیون بیننده کل داشت و پربینندهترین آغاز به کار مجموعه نمایشی در تاریخ ایاندئی شد. این سریال همچنین بالاترین رتبه را میان درامهای ساعتی کابلی جدید سال در گروه سنی ۲۵ تا ۵۴ سال به دست آورد. طبیعتاً برای فصل دوم و سوم تمدید شد، اما پس از آن ایاندئی آن را لغو کرد، ظاهراً به این دلیل که مخاطبانش بیش از حد مسن بودند (هرچند ملاحظات مالی تقریباً قطعاً عاملی مهم بود). خوشبختانه «لانگمیر» یکی از سریالهای بسیاری شد که نتفلیکس از لغو نجات داد و این پلتفرم فصلهای چهارم، پنجم و ششم را هم سفارش داد. حالا میتوانید همه آنها را در پرایم ویدئو ببینید.
لانگمیر پیش از موعد لغو شد
هرچند داستان در وایومینگ میگذشت، «لانگمیر» در مکانهای مختلفی در نیومکزیکو فیلمبرداری شد. البته این موضوع اهمیت چندانی نداشت. سریال پر از منظرههای چشمگیر و چشماندازهای گسترده بود که باعث میشد حس کند با اثری روبهرو هستید که در عصر هوش مصنوعی و یکنواختی فیلمهای استریم، آرامآرام در حال ناپدید شدن است. این بخشی از دلیلی بود که منتقدان آن را بسیار پسندیدند؛ نانسی دِوولف اسمیت (Nancy DeWolf Smith) از والاستریت ژورنال (The Wall Street Journal) در نقد فصل اولش بر «مکان باشکوه زیر آسمان بزرگ وایومینگ» تأکید کرد و افزود: «اگر چند وسیله مدرن مانند تلفن همراه و کامیون نبود، میشد گفت سال ۱۸۷۵ است؛ چقدر مناظر خشن و دستنخورده به نظر میرسند.»
دِوولف تنها فرد تحت تأثیر قرار گرفته نبود. در راتن تومیتوز (Rotten Tomatoes)، این سریال میانگین امتیاز بسیار محترمانه ۸۸ درصد را از منتقدان دارد و فصل چهارم حتی توماتومتر را تا ۱۰۰ درصد بالا برد (هرچند این بر پایه تنها هفت نقد بود). فصل اول هم رتبه «تازه تأییدشده» و امتیاز ۸۵ درصد از منتقدان گرفت که برای سریالی که کمتر کسی خارج از طرفداران پروپاقرصش نامش را شنیده، بسیار خوب است.
متأسفانه در سال ۲۰۱۷ نتفلیکس «لانگمیر» را پس از آنچه به گفته کریگ جانسون نویسنده، اختلاف بر سر حقوق پخش بود — جایی که این پلتفرم میخواست سریال را بهطور کامل از شرکت تولیدی وارنر هورایزن تلویژن (Warner Horizon Television) بخرد — لغو کرد. با توجه به غنای منبع اقتباس، این مجموعه میتوانست بسیار بیشتر از اینها ادامه یابد. افسوس که والت و همراهانش پس از فصل ششم باید بار سفر میبستند. خوشبختانه حالا میتوانیم هر شش فصل را در پرایم ویدئو تماشا کنیم.





