پاتریک استوارت؛ نابغه کمدی که «پدر آمریکایی» ثابت کرد
دنیا یکی از استعدادهای واقعی بزرگ خود را از دست داده است. پاتریک استوارت (Patrick Stewart)، بازیگر افسانه‌ای «پیشتازان فضا» (Star Trek) و «مردان ایکس» (X-Men)، در سن ۸۶ سالگی درگذشت. او بازیگری کلاسیک و شکسپیرین بود که هنر خود را به هر چیزی از دنیای مارول گرفته تا تریلرهایی مانند «اتاق سبز» (Green Room) قرض داد و برای دهه‌ها یکی از ثابت‌های فرهنگ عامه بود. اما چیزی که هرگز به اندازه کافی بابت آن اعتبار نگرفت، نبوغ بی‌چون‌وچرای او در کمدی بود؛ موضوعی که یک انیمیشن به‌طور قطعی آن را ثابت کرد.
صدای ماندگار ایوری بولاک
استوارت از فصل اول انیمیشن «پدر آمریکایی» (American Dad) در سال ۲۰۰۵، صداپیشگی مدیر سیا، ایوری بولاک (Avery Bullock) را بر عهده داشت. او در ۲۱ سال گذشته صدای خود را به این مجموعه از خالق «فامیلی گای» (Family Guy)، ست مک‌فارلن (Seth MacFarlane) بخشید. اگرچه استوارت گاهی در «فامیلی گای» نیز حضور داشت، این نقش او به عنوان ایوری غیرقابل‌پیش‌بینی بود که جایگاهش را به عنوان یک نیروی کمدی تثبیت کرد.
«فامیلی گای» به این شهرت دارد که تقریباً هر کاری از او برمی‌آید، چون می‌تواند با استفاده از یک شوخی کات‌اِوِی چیزی را به زور در یک قسمت جا بدهد. اما «پدر آمریکایی» چنین آزادی روایی ندارد. استوارت در ۱۲۵ قسمت از این مجموعه حضور یافت و تقریباً در هر بار، یکی از به‌یادماندنی‌ترین شخصیت‌ها بود؛ دیالوگ‌هایی می‌گفت که از خنده روده‌بر می‌کردند، در حالی که به داستان اصلی هم خدمت می‌کردند.
آزادی بی‌سابقه یک بازیگر در قامت انیمیشن
بهترین قسمت‌های «پدر آمریکایی» تقریباً همگی شامل اجراهای طلایی استوارت هستند. برای مثال، ایوری در سخنرانی پرشوری درباره مصرف مسئولانه کوکائین می‌گوید: «حالا اگر من را ببخشید، می‌روم آن‌قدر تفریح کنم که بینی‌ام از صورتم جدا شود.» یا صحنه‌ای که از گربه‌ای که به او توجه نمی‌کند عصبانی می‌شود، تختش را واژگون می‌کند و فریاد می‌زند: «حالا کجا می‌خوابی، ملکه یخی؟»
پاتریک استوارت بامزه است و مدت‌هاست که این‌طور بوده؛ این لزوماً یک راز نیست. قسمت حضور او در مجموعه «اکستراز» (Extras) به این دلیل که ریکی جرویس (Ricky Gervais) نمی‌توانست جلوی خنده‌اش را بگیرد، تقریباً به هم خورد. تفاوت در اینجاست که استوارت در آنجا نسخه‌ای از خودش را با طنزی بسیار خشک بازی می‌کرد.
وقتی صحبت از ایوری بولاک می‌شود، راز موفقیت این است که استوارت صدایش را تغییر نمی‌دهد. بیننده می‌داند که این خود اوست و حتی شخصیت شبیه به خودش طراحی شده است. با این حال، ایوری کاملاً از کنترل خارج، آشفته و جدا از واقعیت آدم‌های معمولی است. اینکه همه می‌دانیم پشت این شخصیت استوارت است، ماجرا را حتی خنده‌دارتر می‌کند. استوارت به نظر می‌رسد این را می‌دانست و حسابی از آن لذت می‌برد.
این نقشی بود که به او اجازه داد به عنوان یک بازیگر کاملاً از هر قالبی که ممکن بود در دنیای لایو‌اکشن در آن قرار گرفته باشد خارج شود. استوارت همیشه با تحسین به نقش متعهد می‌ماند. از رقصیدن احمقانه برای استیو به عنوان حیوان خانگی زنجیر شده‌اش در «فامیلی‌لند» (Familyland) گرفته تا مبارزه با رجی (Reggie) - مردی که در کالای کوالا گیر کرده بود - بر سر هیلی اسمیت (Hayley Smith)، او هرگز کم‌کاری نکرد.
استوارت هنگامی که از او خواسته شد نقش چارلز خاویر (Charles Xavier) را بازی کند، عملاً هیچ چیز درباره «مردان ایکس» نمی‌دانست. با این حال، او آن نقش را به‌طور کامل مجسم کرد. به همین ترتیب، تصور اینکه وقتی مک‌فارلن حدود ۲۱ سال پیش او را انتخاب کرد، احتمالاً نمی‌دانست ایوری به چه شخصیتی تبدیل خواهد شد یا به عنوان آن شخصیت از او چه کارهایی خواسته خواهد شد، دشوار است. با این همه، او به یکی از ارکان اصلی مجموعه تبدیل شد و آن را فراتر از چیزی که در غیر این صورت می‌بود، ارتقا داد.
استوارت به سادگی به گفتن «این من هستم و این همان شوخی است» راضی نبود. او در هر قدم انتظارات را برهم زد و یک نقش احمقانه را برای بیش از دو دهه به چیزی خاص تبدیل کرد.
شما می‌توانید انیمیشن «پدر آمریکایی» را در هولو (Hulu) تماشا کنید.
