نقد «کریسمس در خانه کرینگل‌ها»؛ کمدی ترسناکی که در هر دو زمینه شکست خورد
در سینمای وحشت، فیلم خوب با محوریت تعطیلات نادر است و فیلم کمدی خوب از آن هم نادرتر. «کریسمس در خانه کرینگل‌ها» (Christmas at the Kringles) موفق می‌شود هر دو ضلع این نمودار را از دست بدهد و در هر دو زمینه افتضاح باشد: نسبت به ایام کریسمس به‌شدت بدبین است و در عین حال به‌هیچ‌وجه خنده‌دار نیست. این شکست وقتی گیج‌کننده‌تر می‌شود که بدانیم عوامل پشت آن...
بدبینی بی‌ثمر به جای طنز
فیلم نه‌تنها روحیه شاد و گرم این فصل را نمی‌گیرد، بلکه با نگاهی تلخ و گزنده به آیین‌های کریسمس می‌تازد؛ بدون آن‌که حتی یک شوخی درست‌وحسابی برای خنداندن مخاطب رو کند. نتیجه اثری است که نه به‌عنوان کمدی کار می‌کند و نه به‌عنوان وحشت.
جایی میان دو ژانر
- نه تعلیق و ترس لازم برای یک اثر ترسناک را دارد
- نه ضرب‌آهنگ و دیالوگ‌های بامزه‌ای که از یک کمدی انتظار می‌رود
- تلاش برای ترکیب این دو ژانر تنها به اثری نامتوازن و گمراه انجامیده است
حاصل کار
«کریسمس در خانه کرینگل‌ها» نه می‌ترساند و نه می‌خنداند و در بازنمایی حال‌وهوای کریسمس نیز کاملاً ناکام است؛ اثری که می‌توان آن را نمونه بارز از دست رفتن همزمان دو هدف دانست.
