لی مجورز پیش از «مرد شش‌میلیون‌دلاری» در یک وسترن فراموش‌شده بازی کرد
وقتی از بهترین نقش‌های لی مجورز (Lee Majors) حرف می‌زنیم، ذهن‌ها به‌سراغ سرهنگ استیو آستین در «مرد شش‌میلیون‌دلاری» (The Six Million Dollar Man) و کولت سیورز در «چترباز» (The Fall Guy) می‌رود. اما او بازیگری پرکار بود که کارنامه‌اش حضور مهمان در برخی از بهترین سریال‌های دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ را در خود دارد. در مقطعی، مجورز در سریال وسترن «الیاس اسمیت و جونز» (Alias Smith and Jones) شبکه ای‌بی‌سی ظاهر شد؛ مجموعه‌ای که در زمان خود به‌خاطر ترکیب لحن کمدی و جدی شناخته می‌شد، اما امروز تقریباً به فراموشی سپرده شده است.
از یک فیلم تلویزیونی تا یک سریال وسترن
«الیاس اسمیت و جونز» زندگی خود را به‌عنوان فیلم تلویزیونی سال ۱۹۷۰ با نام «کشور جوان» (The Young Country) آغاز کرد. روی هاگینز (Roy Huggins) که پیش‌تر سریال‌های وسترن کلاسیکی چون «ماوریک» (Maverick) و درام کارآگاهی «پرونده‌های راکفورد» (The Rockford Files) را خلق کرده بود، «کشور جوان» را به‌عنوان پایلوت پشتی‌دری برای سریالی که در نهایت «الیاس اسمیت و جونز» شد، تهیه، نویسندگی و کارگردانی کرد. فیلم با بازی والتر برنان (Walter Brennan) و جوآن هکت (Joan Hackett) ساخته شد و راجر دیویس (Roger Davis) و پیت دوئل (Pete Duel) نقش‌های مکمل داشتند؛ اما در سریال، دوئل نقش اصلی هانیبال هیز/جاشوا اسمیت را در مقابل بن مورفی (Ben Murphy) در نقش کید کری/تادئوس جونز به دست آورد. دیویس نیز در سریال روایت‌گری می‌کرد، اما بعدها به‌دلیل شرایطی غم‌انگیز برای جایگزینی دوئل به پروژه آمد.
خود سریال با فیلم تفاوت چشمگیری داشت. هاگینز نقش تهیه‌کننده اجرایی را بر عهده گرفت و گلن ای. لارسون (Glen A. Larson) به‌عنوان تهیه‌کننده، مفهوم اولیه را به مجموعه‌ای تبدیل کرد که برای مدیران ای‌بی‌سی پذیرفتنی‌تر باشد. نتیجه، «الیاس اسمیت و جونز» بود. این سریال در ژانویه ۱۹۷۱ آغاز شد و تا ژانویه ۱۹۷۳ در سه فصل ادامه یافت و در این مدت میزبان مجورزِ پیش از «مرد شش‌میلیون‌دلاری» بود.
مجورز با دنیای وسترن غریبه نبود
لی مجورز نخستین حضور تلویزیونی خود را در سریال وسترن ژانر‌ساز «گان‌اسموک» (Gunsmoke) تجربه کرده بود و پیش از آن بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۶۹ در نقش هیت بارکلی در «دره بزرگ» (The Big Valley) بازی کرده بود. پس از پایان «دره بزرگ»، مجورز به سریال وسترن نمادین دیگری پیوست و برای فصل پایانی «ویرجینیایی» (The Virginian) با جیمز دروری (James Drury) هم‌بازی شد. نام سریال به «مردان شایلو» (The Men from Shiloh) تغییر کرد، اما تغییر نام و حضور مجورز کمک چندانی به اقبال آن نکرد و در سال ۱۹۷۱ لغو شد. اما مجورز دیر به غرب قدیم بازنگشت؛ سال بعد نقش مهمانی در «الیاس اسمیت و جونز» به دست آورد و در فصل دوم، قسمت شانزدهم با عنوان «مجسمه مک‌کریدی: رفت، رفت، رفت!» (The McCreedy Bust: Going, Going, Gone!) ظاهر شد.
در این مرحله، سریال یک سال بود که پخش می‌شد و با ترکیب کمدی و درام به شکلی که کمتر سریال وسترنی تجربه کرده بود، ریتم خود را پیدا کرده بود. این مجموعه با جفت شخصیت اصلی‌اش، حس «بوچ کسیدی و ساندنس کید» (Butch Cassidy and the Sundance Kid) را نیز تداعی می‌کرد؛ وسترن افسانه‌ای پل نیومن (Paul Newman) و رابرت ردفورد (Robert Redford) که دو سال پیش از «الیاس اسمیت و جونز» اکران شده بود.
داستان سریال هانیبال هیزِ پیت دوئل و کید کریِ بن مورفی را دنبال می‌کرد؛ دو پسرعمو که پس از سال‌ها یاغی‌گری توافق می‌کنند رفتار خود را اصلاح کنند تا عفو بگیرند و سابقه‌شان پاک شود. هیز نام مستعار جاشوا اسمیت و کری نام تادئوس جونز را برمی‌گیرد و این دو تلاش می‌کنند زندگی قانون‌مدارانه‌ای داشته باشند، هرچند تا اجرایی شدن توافق عفو همچنان تحت تعقیب‌اند. وقتی لی مجورز وارد ماجرا شد، کار را برای یاغی‌های سابق آسان نکرد.
نقش یک قلدر در «الیاس اسمیت و جونز»
در «مجسمه مک‌کریدی: رفت، رفت، رفت!»، برل آیوز (Burl Ives) در نقش بیگ مک مک‌کریدی، دامدار، تلاش می‌کند جاشوا اسمیت و تادئوس جونز را برای دزدیدن مجسمه‌ای از آرمنداریزِ سزار رومرو (Cesar Romero) استخدام کند. این دو که در قسمتی پیشین همین درخواست را رد کرده‌اند، باز هم قبول نمی‌کنند، اما پیشنهاد می‌دهند به آماده‌سازی مردان مک‌کریدی کمک کنند.
در همین حال، اسمیت و جونز با قلدر محلی، جو بریگز (لی مجورز)، روبه‌رو می‌شوند که از حضور آن‌ها خوشش نمی‌آید. او در مقطعی آن‌ها را در سالون گیر می‌اندازد و جونز را مجبور می‌کند برای اینکه اسلحه‌اش را روی کمرش نگه دارد، «کمی برقصد». جونز که همراه هم‌قطارش نمی‌تواند بدون خراب کردن توافق عفو دردسری درست کند، تن به این کار می‌دهد؛ صحنه‌ای که به‌خوبی نشان می‌دهد «الیاس اسمیت و جونز» چگونه کمدی و درام را با تأثیری یگانه ترکیب می‌کرد. مجورز در این قسمت واقعاً آزاردهنده است و بی‌شک برای طرفداران بازی او در «دره بزرگ» غافلگیرکننده بوده.
این قسمت در ۱۵ ژانویه ۱۹۷۲ پخش شد؛ زمانی که مجورز پیش‌تر نقش اصلی دیگری در درام حقوقی «اوون مارشال، وکیل دادگستری» (Owen Marshall, Counselor at Law) به دست آورده بود. آن سریال تا ۱۹۷۴ ادامه یافت، اما تا آن زمان مجورز در نقش استیو آستین در «مرد شش‌میلیون‌دلاری» بازی می‌کرد.
متأسفانه وقتی قسمت مجورز در «الیاس اسمیت و جونز» پخش شد، پیت دوئل — که شخصیت لئوناردو دی‌کاپریو (Leonardo DiCaprio) در «روزی روزگاری در هالیوود» (Once Upon A Time In Hollywood) بر او بنا شده بود — در شب سال نو ۱۹۷۱ بر اثر خودکشی درگذشته بود. با این حال، ای‌بی‌سی به‌جای لغو سریال، آن را ادامه داد و راجر دیویس برای باقی فصل دوم و فصل سوم جایگزین دوئل شد.
