پایان پروژه تایتان چگونه فرهنگ فروتنی را در تیم اورواچ نهادینه کرد؟
اورواچ (Overwatch) از دل خاکستر یک پروژه شکست‌خورده بیرون آمد؛ پروژه‌ای که قرار بود یک بازی بزرگ جهان‌باز آنلاین (MMO) به نام پروژه تایتان (Project Titan) باشد اما هرگز به سرانجام نرسید. به‌گفته جف کِلر (Jeff Keller)، عبور از آن دوران سخت اگرچه از نظر احساسی بسیار دشوار بود، اما بلافاصله فرهنگ فروتنی را در میان افرادی که آن را تجربه کردند نهادینه کرد. حالا پس از گذشت یک دهه، این ویژگی به تیم کمک کرده تا از بحرانی‌ترین دوره‌های تاریخ این مجموعه عبور کند.
تولد اورواچ از بقایای یک رویای ناتمام
بسیاری از طرفداران اورواچ حالا دیگر داستان شکل‌گیری آن را می‌دانند: این بازی در واقع محصول بازیافت‌شده‌ای از بقایای پروژه تایتان بود؛ یک بازی جهان‌باز آنلاین که بلیزارد (Blizzard) پس از هفت سال توسعه، به‌طور ناگهانی آن را لغو کرد. پس از این اتفاق، تیم تنها شش هفته فرصت داشت تا ایده جدیدی ارائه دهد که بتواند با درآمد وارکرفت (Warcraft) رقابت کند؛ شرایطی که به‌هیچ‌وجه کم‌تنش به نظر نمی‌رسید.
فروتنی؛ میراث ماندگار یک شکست بزرگ
اگر قرار باشد نقطه روشنی در میان آن فشار کاری طاقت‌فرسا وجود داشته باشد، به‌گفته کِلر، همین ایجاد روحیه تاب‌آوری و فروتنی در تیم ۴ (Team 4) از همان ابتدای تولد اورواچ است. او می‌گوید:
- «حتی با وجود اینکه ما در یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های بازی‌سازی جهان با افراد بسیار بااستعدادی کار می‌کنیم، تمام توانمان را به کار گرفتیم و در نهایت آن پروژه به نتیجه نرسید.»
همین نگاه فروتنانه بوده که بدون شک تیم را در طول یک دهه فعالیت اورواچ، به‌ویژه در دوران پرحاشیه راه‌اندازی اورواچ ۲ (Overwatch 2)، سرپا نگه داشته است.
اورواچ در بهترین وضعیت تاریخ خود
تلاش سخت و پایبندی به همان عناصری که اورواچ را در ابتدا به بازی محبوبی تبدیل کرده بود، کلید اصلی تیم ۴ برای بازگرداندن این بازی سرویس‌محور به مسیر درست در سال‌های اخیر بوده است. حالا و پس از ده سال، تیم می‌تواند به این واقعیت افتخار کند که اورواچ در بهترین وضعیت تاریخ خود قرار دارد.
این دیدگاه همچنین باعث شده تیم خیلی خود را درگیر پیش‌بینی آینده نکند. کِلر در این‌باره می‌افزاید:
- «پیش‌بینی اینکه ده سال دیگر همچنان روی چیزی کار کنیم که امروز همه از آن لذت می‌بریم، واقعاً سخت است. اما ما الان اینجا هستیم... امیدها و رویاهای بزرگی برای اورواچ داریم و با اینکه نمی‌توانم آینده را پیش‌بینی کنم، نمی‌توانم صبر کنم تا ببینم اورواچ ده سال دیگر چه شکلی است.»
