مدیرعامل نیو بلاد: تعطیلی استودیو بهتر از فروش آن است

استودیو نیو بلاد اینتراکتیو (New Blood Interactive) بیش از یک دهه است که در صنعت بازی حضور دارد و امسال دوازدهمین سالگرد تأسیس خود را جشن می‌گیرد. این استودیو با مجموعه‌ای از بازی‌های تحسین‌شده مانند داسک (Dusk)، گلوم‌وود (Gloomwood)، آمید ایول (Amid Evil)، فالن ایسز (Fallen Aces) و اولتراکیل (Ultrakill) همچنان با قدرت به کار خود ادامه می‌دهد. با این حال، دیو اوشری (Dave Oshry)، مدیرعامل این شرکت، از هم‌اکنون به پایان کار فکر می‌کند؛ پایانی که به گفته او نه با فروش و واگذاری، بلکه با تعطیلی کامل رقم خواهد خورد.

موفقیت به روش خودمان یا هیچ

اوشری درباره فلسفه کاری استودیو می‌گوید که آن‌ها با کوچک نگه داشتن تیم، دورکاری همه اعضا و تمرکز نکردن روی یک فرنچایز خاص برای تولید دنباله‌های بی‌پایان، توانسته‌اند مسیر خود را بروند. او تأکید می‌کند: «اگر نمی‌توانستیم به این شکل موفق شویم، اصلاً نمی‌خواستم این کار را انجام دهم. به‌جای اینکه برای پیدا کردن پول ناشر یا سرمایه‌گذار بدویم، ترجیح می‌دهم استودیو را تعطیل کنم و بگویم "ما تلاش کردیم، بهترین کارمان را انجام دادیم، چند بازی باحال ساختیم و تمام".»

او به برنامه نهایی خود اشاره می‌کند و می‌گوید وقتی مردم می‌پرسند پایان کار چگونه است، پاسخ می‌دهد: «بیست سال دیگر کارمان تمام است. خداحافظی می‌کنم و استودیو را می‌بندم. ممنون که بازی‌هایمان را تجربه کردید. خوش گذشت. حالا می‌روم ماهیگیری.»

هرگز فروخته نمی‌شویم

اگر روزی نیو بلاد دچار مشکل شود، اوشری هیچ تمایلی به فروش آن برای زنده ماندن ندارد. او صراحتاً اعلام کرده است: «من هرگز آن را نمی‌فروشم. هرگز آن را به شخص دیگری واگذار نمی‌کنم. این زمانِ ما خواهد بود.» او می‌گوید اگر مردم بازی‌های استودیو را با خاطره‌ای خوب به یاد بیاورند، کاملاً راضی است.

اوشری آرزو می‌کند که آن‌ها مانند استودیوهای محبوب دهه ۹۰ و ۲۰۰۰ میلادی در یادها بمانند، اما با این تفاوت که سرنوشت تلخ آن‌ها را نداشته باشند. او توضیح می‌دهد: «نمی‌خواهم پایان افتضاحی مثل خیلی از آن استودیوها داشته باشیم که یا خریداری شدند یا ورشکست شدند. من یک پایان خوش می‌خواهم. می‌خواهم به شرایط خودمان از صحنه خارج شویم.»

صنعت بازی یا یک گروه موسیقی؟

این قول در روزگاری که بسیاری از استودیوها بلعیده شده و سپس کنار گذاشته می‌شوند، وزن بیشتری پیدا می‌کند. برای نمونه، در پایان اکتبر، شرکت الکترونیک آرتز (EA) پس از سال‌ها سوءمدیریت، استودیو بایوور (BioWare) را تعطیل کرد و سی سال فعالیت را از بین برد. این سرنوشت شبیه به بسیاری از استودیوهایی است که توسط شرکت‌هایی مانند الکترونیک آرتز، مایکروسافت (Microsoft) و امبریسر (Embracer) خریداری شدند و پایان خوشی نداشتند.

اوشری صنعت بازی را «ماشینی که به محصول و نیروی کار نیاز دارد» توصیف می‌کند و می‌گوید: «ما آن نیستیم.» او ترجیح می‌دهد نیو بلاد را یک گروه موسیقی بداند:

• بازی‌های ما آلبوم‌های ما هستند.
• ما تور برگزار می‌کنیم، کالا می‌فروشیم و هرکس نقش خودش را ایفا می‌کند.
• در واقع الان بیشتر شبیه یک ارکستر هستیم تا یک گروه موسیقی، چون افراد زیادی داریم که بسیاری‌شان به موسیقی علاقه دارند. در این مرحله شبیه ارکستر ترانس-سیبرین (Trans-Siberian Orchestra) هستیم.

او در پایان می‌افزاید: «بالاخره گروه پیر می‌شود و ما خسته می‌شویم. آن وقت تور بازنشستگی می‌گذاریم و پیش از اینکه غمگین شویم، کار را تمام می‌کنیم. پیش از اینکه روی صحنه باشیم و مردم بگویند "دیگر سنشان بالا رفته و نمی‌توانند آن نت‌های بالا را بزنند". پس پیش از اینکه چنین اتفاقی بیفتد، می‌خواهم استودیو را تعطیل کنم و از زندگی‌ام لذت ببرم.»