کین پارسونز: نسخه سینمایی «بک‌رومز» به زبان فرهنگی تبدیل شده است
همیشه دیدن این‌که یک بخش خاص و niche از اینترنت از مرزهای خود فراتر می‌رود و به مرکز آگاهی جمعی ما راه پیدا می‌کند، جذاب است. این اتفاق برای کاتج‌کور (cottagecore)، برای چسباندن واژه «maxxing» به آخر هر کلمه‌ای افتاد و برای بک‌رومز (Backrooms) هم رخ داد؛ آن هم تا حد زیادی به لطف موفقیت نجومی فیلم بک‌رومز ساخته کین پارسونز (Kane Parsons). حالا پارسونز معتقد است برداشت او از این فضای لیمینال به یک «میان‌بر فرهنگی کوچک» تبدیل شده و تازه‌ترین نمونه‌اش را می‌توان در اپیزود اخیر ساوت پارک (South Park) دید.
جهش بک‌رومز به جریان اصلی
خیلی طول نکشید که برندها هم به این موج بپیوندند و نسخه‌های تقلیدی از فیلم پارسونز بسازند. مک‌دونالد (McDonald's) شخصیت محبوبش گریمِیس (Grimace) را به هزارتوی بی‌پایان انداخت، ایکیا (Ikea) ویدیوهای کوتاه ترسناک با تم بک‌رومز منتشر کرد و حتی برند اسفنج اسکراب‌دَدی (Scrub Daddy) هم کلیپی در این فضا ساخت. غیر از این‌که همه این‌ها ثابت می‌کند ما واقعاً درون یک شبیه‌سازی زندگی می‌کنیم، نشان‌دهنده این است که این فیلم چقدر موفق بوده است.
وقتی نسخه فیلم بر نسخه پیشین غلبه می‌کند
نسخه پارسونز از بک‌رومز حالا تقریباً به یک «میان‌بر فرهنگی کوچک» برای همه چیزهای لیمینال تبدیل شده است. خودش می‌گوید: «ساوت پارک به‌تازگی یک اپیزود بک‌رومزی ساخت. و می‌بینید که چطور نسخه‌ای از بک‌رومز که در فیلم ارائه شد، دارد نسخه پیشین بک‌رومز را که قبل از این فیلم وجود داشت، تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و تغییر می‌دهد.»
اما امید این است که وضعیت همیشه این‌گونه نماند. پارسونز تأکید کرده که فیلمش فقط یک اقتباس از بک‌رومز است؛ نه یک قانون قطعی، چون در بک‌رومز هیچ چیز قطعی نیست. او می‌گوید: «قرار نیست چیز خاصی باشد، قرار نیست قالب‌بندی شود. قرار است با گذر زمان در ذهنت محوتر شود و فقط یک چیز انتزاعی باشد که با تو می‌ماند. اگر دیگر هیچ‌وقت آن را نبینی، بیست سال دیگر فقط یک [لحظه] فرهنگی مبهم خواهد بود.»
چرا فیلم بک‌رومز این‌قدر خوب از آب درآمد
این درک ظریف از این‌که بک‌رومز چیست و چگونه باید با آن رفتار کرد، در نهایت نیروی محرکه‌ای بود که باعث شد فیلم تا این حد عالی باشد. پارسونز می‌گوید: «این یک ایده و پروژه‌ای است که در فضای تهی وجود دارد. من عاشق رفتن به جزئیات هستم… مثلاً چه نوع میخی درون دیوار به کار رفته، الوار را از کجا می‌آورند… اما فکر می‌کنم هنگام قدم زدن روی این خط باید خیلی مراقب و حساب‌شده بود و نباید به جایی رسید که انگار همه‌اش خواب و خیال یک نفر است… فکر نمی‌کنم مردم از آن لذت ببرند.»
در نهایت، بهترین بخش بک‌رومز، درست مانند اس‌سی‌پی (SCP)، این است که نمی‌توان آن را مهار کرد. این داستانی است که به همه تعلق دارد: «نمی‌توانی بک‌رومز را در یک IP حبس کنی، فقط با گذر زمان حل می‌شود و چه کسی می‌داند به کجا می‌رود.»
