بیگانه‌های جهش‌یافته؛ خطرناک‌ترین زنومورف‌ها در کراس‌اور مارول و بیگانه
دنیای بیگانه (Alien) و مارول (Marvel) پس از خریداری استودیو قرن بیستم فاکس (20th Century Fox) توسط دیزنی (Disney) در سال ۲۰۱۹ زیر یک چتر قرار گرفتند. هنوز هیچ زنومورفی در دنیای سینمایی مارول (Marvel Cinematic Universe) دیده نشده است، اما این دو فرنچایز در قالب کمیک با هم تلاقی کرده‌اند.
آغاز هم‌نشینی در کمیک
نخستین بار این اتفاق در مینی‌سریال شگفت‌انگیز «بیگانه در برابر انتقام‌جویان» (Alien vs. Avengers) به نویسندگی جاناتان هیکمن (Jonathan Hickman) و تصویرگری اسعد ریبیک (Esad Ribic) در سال‌های ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ افتاد. در آن داستان، زمین دنیای مارول گرفتار هجوم زنومورف‌ها می‌شود و بیشتر روایت در آینده‌ای پس از آخرالزمان می‌گذرد که بازماندگان ابرقهرمانان مارول برای بقا می‌جنگند. جهش‌یافته‌ها به مریخ پناه می‌برند و در آنجا دانشمند شری، مستر سینیستر (Mister Sinister)، آزمایش‌هایی روی زنومورف‌ها آغاز می‌کند که نتیجه‌اش فاجعه‌بار است.
زنومورف‌های دارای قدرت جهش‌یافته
جهش‌یافته‌ها بار دیگر در مینی‌سریال تازه «بیگانه در برابر ایکس‌من» (Alien vs. X-Men) با زنومورف‌ها روبه‌رو می‌شوند؛ اثری به نویسندگی مشترک کریس کلرمونت (Chris Claremont)، نویسنده نام‌آشنای ایکس‌من، و کیرون گیلن (Kieron Gillen) و تصویرگری جرالدو بورگس (Geraldo Borges). داستان از میانه ماجرا شروع می‌شود: تیمی از ایکس‌من شامل سایکلاپس (Cyclops)، بیست (Beast)، کیتی پراید (Kitty Pryde)، اما فراست (Emma Frost) و ولورین (Wolverine) در فضا به دنبال تخم فینیکس (Phoenix Egg) می‌گردند؛ تخمی که نیروی فینیکس هنگام تولد دوباره از آن بیرون می‌آید. اما سفینه پر از تخم زنومورف است.
وقتی سفینه به زمین بازمی‌گردد و مقابل مدرسه خاویر سقوط می‌کند، همه ایکس‌من‌ها به جز ولورین مرده‌اند و لوگان زنده نگه داشته شده است تا پیوسته میزبان تخم‌ها باشد. بدتر آنکه زنومورف‌هایی که از او زاده شده‌اند چنگال‌هایش را دارند، همان‌طور که ملکه کندو پوست الماسی اما را به ارث برده است.
در فیلم‌های «بیگانه»، زنومورف‌ها ویژگی‌های میزبان خود را به ارث می‌برند؛ برای نمونه در «بیگانه ۳» (Alien 3)، زنومورفی که از یک سگ زاده می‌شود با چهار دست‌وپا راه می‌رود. اینجا اوج هولناک همان ایده است: زنومورف‌هایی که از جهش‌یافته‌ها متولد می‌شوند، قدرت‌های فوق‌بشری دارند.
خون اسیدی و تهدید تکثیر بی‌پایان
در شماره اول «بیگانه در برابر ایکس‌من»، زنومورف‌های جهش‌یافته به عمارت ایکس و بازماندگان حمله می‌کنند و خون اسیدی‌شان آن‌قدر قوی است که پوست فولادی کولوسوس (Colossus) را ذوب می‌کند. بدتر آنکه جیمی مادروکس (Jamie Madrox)، معروف به مرد چندگانه (Multiple Man) با توانایی همانندسازی بی‌پایان، گرفتار می‌شود. در شماره دوم مشخص می‌شود اگر زنومورف‌ها قدرت او را جذب کنند، می‌توانند بی‌نیاز از میزبان زنده بی‌وقفه زادآوری کنند و زمین محکوم به نابودی می‌شود.
ایکس‌من‌ها پیش‌تر هم با بیگانه‌های انگل‌وارهای به نام برود (Brood) جنگیده‌اند که از «بیگانه» الهام گرفته شده‌اند؛ کریس کلرمونت نخستین بار در سال ۱۹۸۲ و در دوران درخشان نویسندگی‌اش بر ایکس‌من آن‌ها را خلق کرد. برودها برخلاف زنومورف‌ها سخن می‌گویند و آشکارا ذهن جمعی مشترک دارند. آن‌ها نیز با آلوده‌کردن میزبان‌های زنده زادآوری می‌کنند، هرچند بدن میزبان به پهپاد برود تبدیل می‌شود و این کمی کم‌وحشت‌تر از شیوه زادآوری زنومورف‌ها در فیلم‌های «بیگانه» با بیرون‌زدن از سینه است. برودها هم با آلودگی قدرت جهش‌یافته‌ها را جذب می‌کنند و به همین دلیل ایکس‌من‌ها میزبان‌های مطلوبی برایشان هستند.
اوایل امسال، مجموعه پویانمایی «ایکس‌من ۹۷» (X-Men '97) در قسمت «سلاح ایکس، دروغ‌ها و دی‌وی‌دی‌ها» (Weapon X, Lies, and DVDs) با بهره‌گیری از برودها ادای دینی مفصل به «بیگانه‌ها» (Aliens) کرد. پس چه چیزی «بیگانه در برابر ایکس‌من» را از داستان «جنگ ایکس‌من با برود» جدا می‌کند؟ زنومورف‌ها سلاحی دارند که برودها ندارند: خون اسیدی. در فلش‌بکی در شماره دوم «بیگانه در برابر ایکس‌من»، وقتی ایکس‌من‌ها محاصره می‌شوند، سایکلاپس با پرتو چشمی‌اش موجودی را که به سمت سرش پرتاب شده نابود می‌کند، اما آن موجود به انفجاری از اسید تبدیل می‌شود که مستقیم به صورتش می‌پاشد و او را می‌کشد.
باید دید آیا ایکس‌من‌ها با وجود این همه تلفات می‌توانند پیروز شوند. اما در هر حال، الن ریپلی (Ellen Ripley) باید خوش‌شانس بداند که هرگز با زنومورف‌هایی مجهز به چنگال‌های آدامantium (adamantium) نجنگیده است.
شماره‌های اول و دوم «بیگانه در برابر ایکس‌من» هم‌اکنون برای خرید در دسترس است.
