سرسبزی دوباره؛ شبیه‌ساز کشاورزی پسا‌آخرالزمانی بدون پول
بسیاری از ما عاشق فرمول همیشگی شبیه‌سازهای کشاورزی هستیم؛ تبدیل شدن به یک غول سرمایه‌داری با کاشتن ردیف‌های گوجه‌فرنگی کار لذت‌بخشی است، اما گاهی دلمان می‌خواهد به‌جای قطع کردن یک جنگل کامل برای رسیدن به رویای کشاورزی بهینه‌مان، از محیطی که از پیش وجود دارد مراقبت کنیم. بازی‌هایی این کار را尝试 کرده‌اند، اما سرسبزی دوباره (The Regreening) که نسخه نمایشی آن را در جشنواره استیم تجربه کردم و قرار است در ۷ دسامبر در استیم عرضه شود، بیش از همه برایم لذت‌بخش بود.
بازسازی جهان به‌جای استثمار آن
در سرسبزی دوباره، شما یک سرزمین پسا‌آخرالزمانی را احیا می‌کنید، گیاهان را می‌کارید و محیط‌هایی برای بازگشت حیوانات طراحی می‌کنید، در حالی که با ارواح خدایی حیوانات دوست می‌شوید. این بازی تقریباً به اندازه یک شبیه‌ساز کشاورزی، یک شهرساز کوچک هم هست.
سازندگان این بازی در استودیو پوزیتیو ایمپکت گیمز (Positive Impact Games) می‌گویند: «ما عاشق شبیه‌سازهای کشاورزی هستیم و بسیاری از ما صدها، اگر نگوییم هزاران، ساعت را در بازی‌هایی مانند استاردیو ولی (Stardew Valley) و انیمال کراسینگ (Animal Crossing) گذرانده‌ایم. در بسیاری از این بازی‌ها، بازیکنان عمیقاً به محیط، مزرعه و خانه‌ای که می‌سازند اهمیت می‌دهند و زمان زیادی را صرف ساختن یک دنیای دنج برای خود می‌کنند.»
حذف پول و حلقه استثماری
سرسبزی دوباره این حس را به هسته اصلی خود تبدیل کرده است. بازیکنان تشویق می‌شوند جهان را پاک کنند و آن را به شکلی که خود می‌پسندند بازسازی کنند. با این حال، سازندگان یک تغییر عمده نسبت به شبیه‌سازهای سنتی ایجاد کرده‌اند: سیستم پاداش. آن‌ها ارز و حلقه‌های استثماری کاشت و برداشت برای سود را حذف کرده‌اند.
در این بازی شما طبیعت را نمی‌کارید تا منابعش را بگیرید و بفروشید؛ بلکه می‌کارید چون آن درخت ممکن است خاک را بهبود دهد، پناهگاهی برای یک حیوان باشد، به حفظ آب کمک کند یا بخشی از یک زیست‌بوم گسترده‌تر شود.
پاداشی از جنس بازگشت حیوانات
تیم توسعه می‌گوید: «می‌خواستیم بازیکنان حس کنند اعمالشان تأثیر مثبتی بر دنیای طبیعی اطرافشان دارد. و پاداش تلاش و مراقبت آن‌ها، تماشای بازگشت این حیوانات و البته در آغوش گرفتن آن‌هاست!»
آنچه تا اینجا سرسبزی دوباره را برای من جذاب کرده این است که خیلی به شبیه‌سازهای کشاورزی شناخته‌شده شباهت ندارد. همان‌طور که هچی (Hachey) توضیح داد، بخشی از این موضوع به حذف حلقه کشاورزی سودمحور برمی‌گردد. اما از سوی دیگر، این بازی بیشتر شبیه یک بازی استراتژی یا یک شهرساز کوچک است که من در آن فقط یک شخصیت هستم که در جهان حرکت می‌کند.
من رشد گل‌ها را در زمان واقعی می‌بینم و تکه‌های خاک آبیاری‌شده در طول یک روز سبز می‌شوند. هر بار که می‌خواهم یک زیستگاه جدید برای حیوانات بسازم، به شبکه‌ای از پیوندهای محیطی و آمارها نگاه می‌کنم تا ببینم آیا آن گونه می‌تواند در آنجا ریشه بدواند یا نه. باید هم‌پوشانی کاشی‌های زیستگاه خرگوش و روباه را با دقت مدیریت کنم تا هر دو رشد کنند.
در نسخه نمایشی، سرسبزی دوباره خیلی کمتر از بیشتر شبیه‌سازهای کشاورزی محبوب من روی شخصیت‌ها تمرکز دارد—هرچند مادربزرگ و پرنده غول‌پیکر شخصیت‌های بامزه‌ای هستند. من آماده‌ام یک شبیه‌ساز کشاورزی کمتر کشاورزی را بپذیرم، اگر به معنای این باشد که بیشتر در حال پرورش دادن باشم تا سلطه‌گری.
