بازی ویدیویی «پیاز» پیش از انتخابات میاندوره‌ای، سیاست آمریکا را به سخره می‌گیرد
نشریه طنز «پیاز» (The Onion) دهه‌هاست که یکی از پیشروترین صداهای طنز سیاسی تیز و برنده به شمار می‌رود. حالا در زمانی که به نظر می‌رسد این سایت به اوج دیوانگی خود رسیده، می‌تواند دستاورد تازه‌ای هم به کارنامه‌اش اضافه کند: توسعه‌دهنده بازی ویدیویی. البته کم‌وبیش.
پس از انتشار «شبیه‌ساز رأی‌گیری پیاز سه‌بعدی» (The Onion Voting Simulator 3D) در وب‌سایت این نشریه در اوایل همین ماه، نخستین بازی تاریخ «پیاز» اکنون به‌صورت رایگان در استیم در دسترس است. این بازی کوتاه و ساده با الهام از کلاسیک‌های رایانه شخصی مانند «چکس کوئست» (Chex Quest) ساخته شده و درست پیش از انتخابات میاندوره‌ای سوم نوامبر، دموکراسی آمریکا (و مالکان پیشین «پیاز») را با شادمانی به باد تمسخر می‌گیرد. مایک گیلیس، نویسنده ارشد «پیاز»، پیش از عرضه بازی در استیم توضیح داد که این بازی از کجا آمده و این نشریه چه فرصت‌های منحصربه‌فردی برای طنز در دنیای بازی‌ها می‌بیند. شاید نتوان آن را، بگذارید بگوییم، بی‌نقص‌ترین بازی دانست، اما نماینده دوره‌ای از آزادی خلاقانه برای جمعی تازه‌نفس‌یافته از طنزپردازان است.
از طنز بازی‌ها تا ساخت بازی
«پیاز» با وجود شهرتش در طنز سیاسی، مدت‌هاست بازی‌ها را هم به عنوان سوژه دست انداخته است. برای نمونه، در سال ۲۰۱۹ شبکه گیمرهای پیاز (Onion Gamers Network یا به اختصار OGN) را راه‌اندازی کرد تا به دنیای عجیب بازی‌ها بتازد. حاصلش آثاری بود مانند «خبر بد برای گیمرها: OGN فهمیده اُکاریناها واقعی‌اند و واقعاً افتضاح‌اند.» اما ایده ساخت واقعی یک بازی از سوی «پیاز» حدود دو سال و نیم پیش شکل گرفت، پس از آنکه این سایت توسط مالک پیشینش، یعنی G/O Media که اکنون از میان رفته، زیر مدیریت جیم اسپنفلر فروخته شد.
گیلیس به پالیگان گفت: «گلوبال تتراهدرون تازه ما را از جهنم سهام خصوصی نجات داده بود و فکر می‌کنم همه واقعاً انرژی گرفته بودیم. آن لحظه که با خودت می‌گویی وای، ما واقعاً می‌توانیم سرنوشت خودمان را رقم بزنیم، به‌جای اینکه زیر چکمه جیم اسپنفلر به خاک تبدیل شویم. پس آخر هفته‌ای رفتم و با خودم فکر کردم بازی ویدیویی «پیاز» چه شکلی می‌شود؟»
گیلیس در کنار جمعی از توسعه‌دهندگان در شیکاگو روی موتور بازی گودو (Godot) آزمایش می‌کرد و تصمیم گرفت از آن برای ساخت نمونه اولیه یک «شبیه‌ساز رأی‌گیری» سه‌بعدی کوتاه استفاده کند. مدیریت «پیاز» آن را «فوق‌العاده» دانست، اما یک چیز کوچک سر راه تحقق آن بود؛ چیزی که اگر در سال ۲۰۲۴ به هوش بودید، احتمالاً به یاد می‌آورید.
گیلیس گفت: «انتخابات ریاست‌جمهوری تقریباً مثل یک چیز عظیم و یکپارچه مهم بود. حس می‌شد اگر چیزی منتشر کنیم که بگوید کل این ماجرا بی‌ارزش است و وقتت را تلف می‌کند، چه حرفی زده‌ایم؟ پس کارکنان درباره‌اش هیجان‌زده بودند، اما به نظر می‌رسید برای انتخابات میاندوره‌ای منطقی‌تر است.»
رأی‌دادن در سالن ورزشی مدرسه
سال ۲۰۲۶ زمان بهتری برای دست انداختن کل ماجرای رأی‌گیری به نظر می‌رسید. «شبیه‌ساز رأی‌گیری پیاز سه‌بعدی» شما را ساده در سالن ورزشی یک مدرسه راهنمایی می‌اندازد و وظیفه‌تان رأی‌دادن است. به‌اندازه کافی آسان! البته به جز همه حلقه‌هایی که باید با پرش دوبل از آن‌ها عبور کنید تا به آنجا برسید. صف طولانی‌ای برای انتظار وجود دارد، انواع مدارک شناسایی که باید برای اثبات خلوص آمریکایی‌تان جور کنید، و جهنمی زیر کفپوش‌ها که در آن G/O Media می‌سوزد. گیلیس گفت: «خیلی عجیب است که این پایه و اساس پوسیدگی‌ای است که همه وحشت‌های دنیای مدرن بر آن تکیه دارند! فقط فکرکردن به آن جالب است!»
اگر همه اینها کمی استرس‌آور به نظر می‌رسد، می‌توانید در حالت «در خانه بمان» بازی کنید و به‌جایش روی مبل مقدار زیادی ماری‌جوانا بکشید.
طنزی که بی‌تفاوتی نیست
با اینکه همه چیز بر نوعی بدبینی پوچ بنا شده، قصد این نبوده که القا کند رأی‌دادن اهمیتی ندارد. گیلیس اشاره کرد که انتخابات میاندوره‌ای پیش رو همچنان «بسیار مهم» است، اما حس می‌کرد بازی‌ای که رأی‌گیری را دست می‌اندازد می‌تواند بازتاب ناکامی واقعی باشد که بسیاری در این زمان تجربه می‌کنند.
گیلیس گفت: «واقعاً سخت است که مجبور باشی در سیستمی خراب زندگی کنی، جایی که حس می‌کنی مهره‌ای کوچک هستی با تأثیری اندک بر رقابت‌های معمول، و بسیاری از نامزدها شاید ایده‌آل تو نباشند و نتیجه نهایی احتمالاً رکود بیشتری باشد. فکر می‌کنم بازی می‌خواهد به تجربه عمومی، به حس قطره‌ای کوچک بودن در اقیانوس عظیم دموکراسی، بپردازد.»
گیلیس الهام را از «استنلی پارابل» (The Stanley Parable) محصول ۲۰۱۳ گرفت، یکی از کمدی‌های بزرگ دنیای بازی. این بازی روایت‌محور درباره کارمند اداری‌ای که از دستورهای راوی‌ای نادیده سرپیچی می‌کند، از قبل چارچوب طنزآمیز درستی داشت، چون در دنیایی دقیق طراحی‌شده با بازیکن و حس اختیارش بازی می‌کند. این ایده دقیقاً با فلسفه خود «پیاز» هم‌راستاست.
گیلیس گفت: «شعار لاتین «پیاز» عبارت است از "Tu stultus es" که یعنی "تو احمقی". ما این را به راه‌های مختلفی نشان می‌دهیم، اما در این مورد خاص، حماقت تو این است که فکر می‌کنی حق انتخاب داری، در حالی که واقعیت، از منظر احساسی، این است که در دموکراسی مدرن آمریکا بین سنگ و سنگ‌تر گیر کرده‌ای. پس بازی تقریباً می‌گوید تلاش کن راهی برای رأی‌دادن پیدا کنی و بر این وضع اثر بگذاری. و کد منبع بازی عملاً از پیش طوری پخته شده که به تو بگوید: "نه، نمی‌توانی کاری بکنی. هیچ کاری. تنها تجربه‌ای را خواهی داشت که ما برایت ساخته‌ایم."»
آینده بازی‌های «پیاز»
همه اینها ممکن است چون «پیاز» اکنون در موقعیتی قرار دارد که زیر مالکیت مستقل گلوبال تتراهدرون آزمایش کند و عجیب‌تر شود. این سایت در حال حاضر در نوعی رنسانس خلاقانه است و پروژه‌هایی مانند تصاحب اینفووارز (InfoWars) توسط «پیاز» راه‌های تازه و نامتعارفی برای طنز در اختیار نویسندگان گذاشته است. گیلیس در این میان فرصت‌های تازه‌ای برای طنز از طریق بازی‌ها می‌بیند، به‌ویژه حالا که تیم روی وب‌سایتی پایدارتر کار می‌کند. او اشاره کرد که اگر می‌خواستند بازی را روی سایت قدیمی «پیاز» بگذارند، «کل مقر G/O منفجر می‌شد.» با توجه به اینکه تیم از بازخورد «شبیه‌ساز رأی‌گیری پیاز سه‌بعدی» تا اینجا دلگرم شده، ممکن است در آینده بازی‌های بیشتری از «پیاز» ببینیم. دست‌کم تا زمانی که بتوان از بدبختی بازیکنان نکته خنده‌داری بیرون کشید.
گیلیس گفت: «فکر می‌کنم طنز یعنی یافتن راه‌های غافلگیرکننده برای شکست‌دادن یک آدم.»
