آدام درایور تأیید کرد: پروژه بازگشت بن سولو برای همیشه مرده است
پس از ماه‌ها کمپین طرفداران جنگ ستارگان با بیلبورد و پرواز بنر بر فراز مقر دیزنی، آدام درایور (Adam Driver) بازیگر نقش کایلو رن / بن سولو، آخرین میخ را بر تابوت امیدواری‌ها برای احیای پروژه «شکار بن سولو» (The Hunt for Ben Solo) کوبید. او در پاسخ به پرسشی در برنامه «نمایش ریچ آیزن» (The Rich Eisen Show) درباره بازگشت کایلو رن، تأیید کرد که این رویاپردازی به پایان رسیده است. درایور گفت: «دیگر خبری از جنگ ستارگان نیست. ما تلاش کردیم یکی دیگر بسازیم، اما آن‌ها گفتند: نه، او مرده است.»
زمانی که درایور فاش کرد او و استیون سودربرگ (Steven Soderbergh) کارگردان، روی یک پروژه محرمانه لوکاس‌فیلم (Lucasfilm) درباره کایلو رن رستگار‌یافته کار می‌کردند، جامعه طرفداران جنگ ستارگان منفجر شد. درایور، سودربرگ و ربکا بلانت (Rebecca Blunt) فیلمنامه‌نویس بر این باور بودند که کایلو رن هنوز حرف‌های زیادی برای گفتن دارد. هر چند کاتلین کندی (Kathleen Kennedy) رئیس پیشین لوکاس‌فیلم، کری بک (Cary Beck) معاون و دیو فیلونی (Dave Filoni) مدیر خلاق پیشین و رئیس مشترک کنونی لوکاس‌فیلم علاقه‌مند بودند، اما باب ایگر (Bob Iger) و آلن برگمن (Alan Bergman) مدیران استودیو دیزنی پروژه را تعطیل کردند.
جنگ ستارگان به فیلم بن سولو نیاز ندارد
اگرچه تصمیم دیزنی برای ادامه ندادن داستان کایلو رن به این دلیل که نمی‌دانستند چگونه او را زنده کنند، عمیقاً کنایه‌آمیز است — بی‌خیال اشاره ما به شخصیت‌های پیش‌تر مرده‌ای که به زندگی بازگشتند، مانند دارث ماول (Darth Maul)، آساج ونترس (Asajj Ventress) و امپراتور پالپاتین (Emperor Palpatine) — اما نمی‌توان گفت از دست رفتن «شکار بن سولو» چندان ناراحت‌کننده است. مسئله این نیست که کایلو شخصیت جذابی نیست؛ اصلاً این‌طور نیست. مسئله این است که در میان همه شخصیت‌هایی که سه‌گانه دنباله بیشترین کم‌لطفی را به آن‌ها کرد، کایلو رن در ته فهرست جای دارد.
حتی از نخستین معرفی کایلو در «نیرو برمی‌خیزد» (The Force Awakens) و افشای اینکه او پسر لیا ارگانا (Leia Organa) و هان سولو (Han Solo) از اسطوره‌های جنگ ستارگان است، روشن است که کایلو با هویت پیشین خود — بن سولوی مهربان و دلسوزی که خانواده‌اش را دوست دارد — و آنچه تحت تأثیر اسنوک (Snoke) رهبر عالی و شرور محفل یکم به آن تبدیل شده، دست‌وپنجه نرم می‌کند. وقتی او پدرش هان را می‌کشد، تغییر بزرگی در کایلو می‌بینیم که تنها با خواست ری (Rey) برای بازگرداندن او از سمت تاریک نیرو در «آخرین جدای» (The Last Jedi) به چالش کشیده می‌شود. هر چند فیلم با این صحنه تمام می‌شود که کایلو می‌خواهد ری در ساختن محفل یکم جدید زیر فرمان او به وی بپیوندند (حرکتی بسیار شبیه آناکین اسکای‌واکر)، اما تا زمان آغاز «خیزش اسکای‌واکر» (The Rise of Skywalker) او باز هم درباره اینکه کیست و چه شده، مردد است.
قوس شخصیتی که شاید کامل نباشد، اما وجود دارد
این قوس شخصیتی، صادقانه بگویم، اجرای درخشانی ندارد — به‌ویژه چون جی‌جی آبرامز (JJ Abrams) و ریان جانسون (Rian Johnson) ایده‌های بسیار متفاوتی برای پیش بردن سه‌گانه داشتند — اما گوشت‌دار است و از همه مهم‌تر، واقعاً حس یک قوس داستانی را دارد. شخصیت‌هایی مانند فین (Finn)، پو دامرون (Poe Dameron) و حتی خود ری نمی‌توانند چنین ادعایی داشته باشند. هر چند ری می‌خواهد جایگاه خود را در جهان در کنار کسانی که دوست دارد پیدا کند، روابط و هویت او چنان در نجات کایلو از خودش غرق می‌شود که پیوندهای دوستی شکل‌گرفته پیشین — مانند رابطه با فین و حتی ربات دوست‌داشتنی بی‌بی-۸ (BB-8) — به حاشیه می‌روند.
نتیجه این می‌شود که سه‌گانه دنباله که قرار بود سفر ری را دنبال کند، درگیر همه‌چیز درباره کایلو می‌شود. این موضوع با توجه به اینکه سه‌گانه دنباله نخستین بار در جنگ ستارگان بود که قهرمان زن در نقش اصلی داشت، بیشتر هم آزاردهنده است. بیایید امیدوار باشیم فیلم ری واقعاً ساخته شود. این به آن معنا نیست که طرفداران به دنباله‌ها یا اسپین‌آف‌های بیشتر علاقه ندارند. ما مشتاقیم ببینیم کهکشان در «استارفایتر» (Starfighter) پیش‌رو از دیزنی و لوکاس‌فیلم که پس از سه‌گانه دنباله روایت می‌شود، چه شکلی است — و اینکه آیا یکی از شخصیت‌های بازمانده آن دوران حضور افتخاری خواهد داشت یا نه. اما وقتی پای پتانسیل هدررفته در سه‌گانه دنباله وسط می‌آید، کایلو رن قطعاً شخصیتی نیست که بیشترین آسیب را دیده باشد، نه به هیچ وجه.
