بازگشت به سه‌گانه ترسناک راب زامبی در هالووین
رابطه من با فیلم‌های راب زامبی (Rob Zombie) همیشه چیزی میان عشق و نفرت بوده است. او به‌عنوان کارگردان غریزه درخشانی دارد و می‌تواند تصاویری تأثیرگذار و آزاردهنده خلق کند. اما در مقام فیلمنامه‌نویس، به‌ویژه در نوشتن دیالوگ، واقعاً ضعیف عمل می‌کند؛ او علاقه دارد شخصیت‌هایش را وادار کند مدام الفاظ رکیک به کار ببرند، طوری که انگار دانش‌آموزان دبستانی تازه کشف کرده‌اند فحش هم وجود دارد. با این حال زامبی چنان شیفته سینمای وحشت است که نمی‌توان قدردانش نبود؛ او همان کسی است که اگر پولدار و معروف نبود، احتمالاً در همایش‌های وحشت دنبال امضا می‌گشت.
زامبی کارگردانی را با «خانه هزار جسد» (House of 1000 Corpses) آغاز کرد؛ اثری احمقانه و زننده که ناخواسته به تولد یک سه‌گانه انجامید. این سه‌گانه که با نام «سه‌گانه فایرفلای راب زامبی» (Rob Zombie's Firefly Trilogy) شناخته می‌شود، حالا از سوی لاینزگیت (Lionsgate) مجموعه جدید ۴K دریافت کرده است؛ آن هم درست به موقع برای هالووین. زامبی به اندازه خود فیلم‌های ترسناک عاشق هالووین است و همین او را برای من دوست‌داشتنی‌تر می‌کند، چون من هم یک عاشق قدیمی هالووین هستم.
«خانه هزار جسد» به فیلمی کالت تبدیل شد، هرچند رسیدن آن به پرده اصلاً آسان نبود. قرار بود یونیورسال پیکچرز (Universal Pictures) آن را اکران کند، اما گرفتن درجه NC-17 استودیو را ترساند و پروژه بایگانی شد. البته این جنجال برای طرفداران وحشت مثل یک آهنربا بود و وقتی زامبی سرانجام در سال ۲۰۰۳ لاینزگیت را برای اکران راضی کرد، علاقه‌مندان این اثر کم‌هزینه را به موفقیتی نسبی بدل کردند (خود زامبی بعدها فیلم را «یک آشفتگی فاجعه‌بار» نامید). بدین ترتیب یک franchise متولد شد.
سه‌گانه فایرفلای؛ تماشایی برای هالووین
«خانه هزار جسد» برداشتی از «کشتار با اره‌برقی در تگزاس» (The Texas Chain Saw Massacre) است و داستان جوان‌هایی را روایت می‌کند که گرفتار یک خانواده قاتل سریالی می‌شوند. اما چیزی که نگاه زامبی را متفاوت می‌کند این است که او آشکارا با قاتلان همدلی بیشتری دارد تا با قربانیان. این بدجنسی در دنباله برتر او، «طردشدگان شیطان» (The Devil's Rejects)، حتی پررنگ‌تر می‌شود.
«طردشدگان شیطان» بی‌رحم و کثیف است و برخلاف «خانه» که زمان بیشتری به قربانیان احتمالی می‌داد، کاملاً روی قاتلان متمرکز است. زامبی اینجا می‌خواهد ما تا آخر طرف آدم‌بدها را بگیریم و برای این کار یک قانونمند مصمم (با بازی ویلیام فورسایت / William Forsythe) وارد می‌کند که حتی از آن‌ها هم سادیستیک‌تر است.
«طردشدگان شیطان» پایان‌بندی نسبتاً قطعی دارد، به‌ویژه اینکه در ریل پایانی به نظر می‌رسد قاتلان ضدقهرمان کشته می‌شوند. با این حال زامبی تصمیم گرفت یک بار دیگر با «۳ از جهنم» (3 from Hell) به این چاه بازگردد. این فیلم ناموفق‌ترینِ سه‌گانه است، اما زامبی باز هم در جای‌جای آن لحظات بی‌رحمانه به‌یادماندنی خلق می‌کند.
گاهی فقط می‌خواهی فیلم ترسناک مثل فست‌فود باشد
زامبی بعدتر فیلم‌های دیگری هم ساخت که موفقیت متفاوتی داشتند. فیلم‌های «هالووین» (Halloween) او بحث‌برانگیزند اما مدافعان خود را دارند (من شخصاً فکر می‌کنم اولین «هالووین» او افتضاح است، اما «هالووین ۲» (Halloween II) پیشرفت چشمگیری دارد). «اربابان سیلم» (The Lords of Salem) شاید خوش‌ساخت‌ترین و جالب‌ترین فیلم او باشد و درباره «۳۱» (31) هرچه کمتر گفته شود بهتر است (هنوز فیلم «مانسترز» (Munsters) او را ندیده‌ام، پس نظری نمی‌دهم).
سه‌گانه فایرفلای ظریف نیست. نه باهوش است، نه بدیع و نه حتی خلاقانه. با این حال در کل ماجرا دیوانگی خامی وجود دارد که به‌راحتی آدم را در خود غرق می‌کند. راب زامبی فیلمساز پیچیده‌ای نیست، اما گاهی آدم به‌جای یک غذای لذیذ، هوس غذای چرب و فست‌فودی می‌کند.
مجموعه جدید ۴K حق این سه‌گانه را ادا می‌کند و نه‌تنها «خانه هزار جسد» را برای نخستین بار به صورت ۴K عرضه کرده، بلکه شامل یک کتاب عکاسی با انتخاب زامبی، ویژگی‌های قدیمی و دو مستند «۳۰ روز در جهنم: ساخت طردشدگان شیطان» (30 Days in Hell: The Making of The Devil's Rejects) و «به جهنم و بازگشت: ساخت ۳ از جهنم» (To Hell and Back: The Making of 3 From Hell) نیز هست. هالووین مبارک.
