هوش مصنوعی در برابر قهرمانان مارول؛ چرا بازیگر انسانی حذف‌شدنی نیست؟
در دورانی که ابزارهای هوشمند با سرعتی باورنکردنی در حال تغییر صنعت سرگرمی هستند، پرسشی بنیادین ذهن بسیاری را مشغول کرده است: آیا ستارگان پرده‌ی نقره‌ای جای خود را به الگوریتم‌ها خواهند داد؟ متیو لیباتیک، مدیر فیلم‌برداری شناخته‌شده و نامزد سه جایزه‌ی اسکار، پاسخی روشن به این دغدغه دارد. او بر این باور است که هرچند فناوری‌های نوین می‌توانند در بخش‌های فنی و کاهش مخارج سنگین کمک‌حال استودیوها باشند، اما تهدیدی برای ذات هنر واقعی به شمار می‌روند و هرگز نمی‌توانند جایگزین حضور بازیگران زنده شوند. لیباتیک تأکید می‌کند که فیلم‌سازان بزرگ برای مدیریت هزینه‌ها به این ابزارها روی می‌آورند، با این حال بخش انسانی سینما غیرقابل‌حذف باقی خواهد ماند.
تفکیک جلوه‌های بصری از حضور انسانی
این فیلم‌بردار باسابقه که در کارنامه‌ی خود آثاری چون مرد آهنی (Iron Man) و قوی سیاه (Black Swan) را دارد، در جریان جشنواره‌ی فیلم مایورکا و در گفت‌وگو با ورایتی به تشریح تفاوت بنیادین میان جلوه‌های بصری و بازیگری پرداخت. او در واکنش به این پرسش که آیا فناوری مذکور سینما را تسخیر می‌کند یا خیر، توضیح داد که شرکت‌هایی نظیر مارول و دی‌سی برای مهار مخارج کلان به سراغ ابزارهای مدرن می‌روند، اما پیوند احساسی میان تماشاگر و انسان‌ها همچنان پابرجاست.
به گفته‌ی لیباتیک، مدیران استودیوها آثار پرهزینه‌ای تولید می‌کنند و کاملاً درک می‌شود که چرا برای کنترل برخی هزینه‌ها، هوش مصنوعی را در بخش جلوه‌های بصری استخدام می‌کنند. با این وجود، او خاطرنشان کرد که این کمپانی‌ها همواره توانسته‌اند شخصیتی واقعی به قهرمانان ببخشند؛ از کریس ایوانز گرفته تا رابرت داونی جونیور، مردم شیفته‌ی بازیگران می‌شوند.
چرا نسخه‌ی مصنوعی قهرمانان ممکن نیست؟
لیباتیک در بخش مهمی از سخنان خود با قاطعیت اعلام کرد که شکل‌گیری یک موجودیت خیالی یا دیجیتال برای جایگزینی ابرقهرمانانی مانند بت‌وومن یا بلک ویدو را غیرممکن می‌داند. او در این‌باره گفت:
«آن‌ها فیلم‌هایشان را با هزینه‌های بسیار سنگین تولید می‌کنند و درک می‌کنم که چرا مجبورند برای مهار برخی از هزینه‌ها، هوش مصنوعی را در بخش جلوه‌های بصری به کار بگیرند. آن‌ها همیشه توانسته‌اند شخصیتی واقعی به قهرمانان ببخشند، چه کریس ایوانز باشد و چه رابرت داونی جونیور؛ مردم شیفته‌ی بازیگران می‌شوند. فکر نمی‌کنم نسخه‌ی تخیلی یا مصنوعی بت‌وومن یا بلک ویدو شکل بگیرد. نمی‌توانید ادعا کنید که کاراکتری مصنوعی خلق می‌کنید که قادر است همان هنر رابرت پتینسون را اجرا کند. امکان‌پذیر نیست.»
بازتولید بی‌روح سبک‌های هنری
این مدیر فیلم‌برداری معتقد است که با وجود امکان بازسازی تکنیکی تصاویر، ابزارهای هوشمند سبک‌های هنری را به شکلی پلاستیکی، بی‌روح و همگن شبیه‌سازی می‌کنند. از نگاه او، چنین خروجی‌ای بدون عنصر انسانی فاقد طعم و اصالت هنری خواهد بود و نمی‌تواند بار عاطفی و اجرایی یک هنرپیشه‌ی توانمند را بر دوش بکشد.
