پاتریک استوارت در یک فیلم فراموش‌شده، نقش شرور لاک‌پشت‌های نینجا را بازی کرد
دنیای سینما و تلویزیون در سوگ یکی از اسطوره‌های واقعی بازیگری نشسته است؛ پاتریک استوارت (Patrick Stewart)، بازیگر نام‌آشنای «پیشتازان فضا» (Star Trek) و «مردان ایکس» (X-Men)، در سن ۸۶ سالگی درگذشت. اگرچه او بیش از هر چیز با نقش‌های ژان-لوک پیکارد و پروفسور چارلز اگزاویه شناخته می‌شد، اما کارنامه‌ای چند دهه‌ای و بسیار متنوع داشت. در سال ۲۰۰۷، او فرصت پیدا کرد تا در یک فیلم کمیک‌بوکیِ تا حد زیادی فراموش‌شده، نقش یک شرور تمام‌عیار را ایفا کند.
احیای لاک‌پشت‌ها در سینما
«تی‌ام‌ان‌تی» (TMNT) تلاش پارامونت برای بازگرداندن قهرمانان نیمه‌لاک‌پشتی به پرده بزرگ بود؛ پس از آن‌که این مجموعه مدت‌ها به انیمیشن‌های تلویزیونی محدود شده بود. این فیلم به کارگردانی کوین مونرو (Kevin Munroe)، در میانه فهرست بهترین فیلم‌های «لاک‌پشت‌های نینجای نوجوان جهش‌یافته» (Teenage Mutant Ninja Turtles) قرار می‌گیرد. نه به بدی «خارج از سایه‌ها» (Out of the Shadows) و نه به خوبی «میوتنت میهم» (Mutant Mayhem) است و شاید بهترین توصیف برای آن «قابل قبول» باشد. با این حال، استوارت صدای قدرتمند خود را به شخصیت منفی اصلی فیلم بخشید که این بار خبری از شرِدِر نبود.
داستان فیلم پس از شکست شرِدِر توسط گروه آغاز می‌شود. آن‌ها از هم فاصله گرفته‌اند و اسپلینتر (Mako Iwamatsu و Greg Baldwin) برای کنار هم نگه داشتنشان تلاش می‌کند. نگرانی او زمانی بیشتر می‌شود که اتفاقات عجیبی در نیویورک رخ می‌دهد. حالا لاک‌پشت‌ها باید پیوندشان را از نو بسازند تا شاید بتوانند ارتش هیولاهای باستانی یک صنعتگر شرور را شکست دهند.
مکس وینترز؛ شروری که استوارت جان بخشید
این پاتریک استوارت است که صداپیشگی آن صنعتگر پلید، یعنی مکس وینترز (Max Winters) را بر عهده دارد. مجموعه «پدر آمریکایی» (American Dad) ثابت کرده بود که استوارت نبوغ کمدی دست‌کم‌گرفته‌شده‌ای دارد، اما در اینجا با وجود فضای طنز لاک‌پشت‌ها، او در حالت یک شرور تمام‌عیار ظاهر می‌شود.
نکته جالب این‌که مکس وینترز شخصیتی است که مخصوص همین فیلم خلق شده و از کمیک‌ها اقتباس نشده است. انتخاب استوارت برای این نقش کاملاً درست بود؛ صدای عمیق و پرطنین او باعث می‌شد مکس واقعاً تهدیدآمیز به نظر برسد. این شخصیت پیشینه غنی‌ای هم دارد: او زمانی یائوتل (Yaotl) نام داشت، جنگ‌سالاری که به دنبال سلطه بر جهان بود و برای جاودانگی از قدرت دروازه‌ای که هر ۳۰ قرن باز می‌شود استفاده کرد، اما بعداً فهمید زندگی ابدی نفرین است نه موهبت. استوارت به خوبی این ابعاد را به تصویر کشید.
بازگشت به یک اجرای ماندگار
در نقد اصلی، /Film درباره «تی‌ام‌ان‌تی» نوشت که این فیلم «مرور خاطره‌ای سرگرم‌کننده از فرهنگ عامه» است اما «چیز بیشتری نیست». با این وجود، اجرای استوارت در نقش مکس وینترز بی‌شک از نقاط قوت فیلم به شمار می‌رود. همچنین حضور کریس ایوانز (Chris Evans) پیش از تبدیل شدن به کاپیتان آمریکا، در نقش کیسی جونز، از دیگر نکات جالب فیلم است.
«تی‌ام‌ان‌تی» احتمالاً در فهرست بهترین اجراهای غیرِ «پیشتازان فضا» ی استوارت قرار نمی‌گیرد، چرا که او سال‌ها بسیار درخشان بود و آثار بزرگ زیادی دارد. با این حال، او خیلی کم در قامت یک شرور ظاهر شد و این فیلم نمونه‌ای از او در این حالت است که کمتر به آن اشاره می‌شود، اما قطعاً شایسته توجه است.
