همکاری مای کمیکال رومنس و لورن تسای در فیلم کوتاهی با حضور هیدئو کوجیما
لورن تسای (Lauren Tsai)، هنرمند و خالق مجموعه استاپموشن «دنیای در حال مرگ» (The Dying World)، با گروه موسیقی نیوجرسیای «مای کمیکال رومنس» (My Chemical Romance) همکاری کرده است. او با الهام از دنیای در حال مرگ و شخصیتهایش، فیلم کوتاهی بر پایه آهنگ «پایان» (The End) ساخته است؛ قطعه نخست آلبوم ۲۰۰۶ این گروه به نام «رژه سیاه» (The Black Parade). این همکاری در حالی شکل گرفته که گروه پس از جدایی در ۲۰۱۳، از ۲۰۱۹ دوباره گرد هم آمد و تور جهانی اخیرشان به بیستمین سالگرد انتشار رژه سیاه اختصاص دارد.
فیلم کوتاه استاپموشن با محوریت آهنگ پایان
در این فیلم استاپموشن، رئیس «آکادمی کاغذ» (Paper Academy) آسترید (Astrid) را به خاطر کشیدن مدام «آن چیز» سرزنش میکند و امیدوار است او باور نکند که آن موجود واقعی است. آسترید میگوید حس میکند چیزی را فراموش کرده، اما رئیس او را به خاطر عقب ماندن از دیگر دانشآموزان توبیخ میکند. پس از ترک دفتر، رئیس به دستیارش میگوید زبالهها را بیرون ببرد. راهروهای مدرسه پر از کیسههای زباله است که مدام دور ریخته میشوند. آسترید به پیامهای صوتی دوستان و خانواده نگرانش گوش میدهد و سپس روی زمین اتاقش دراز میکشد در حالی که آهنگ پایان مای کمیکال رومنس شروع به پخش شدن میکند. آنگاه دستیار رئیس وارد میشود، دفتر طراحیاش را برمیدارد و به درون ناودان زباله پرتاب میکند. آسترید به درون میپرد و خود را در دنیای در حال مرگ مییابد.
بر اساس گفتوگوی تسای با ایندیوایر (Indiewire)، دنیای در حال مرگ که نخست در «بخش یک: فراموشی» (Part One: Forgetting) معرفی شد، نمایانگر «زبالهدانی برای افکار دور ریختهشده» است. در رژه سیاه، «بیمار» (The Patient) که شخصیتی تکرارشونده در آهنگهای آلبوم است، نیز به قلمرویی عجیب از خاطرات گذشته برده میشود تا در واپسین لحظات زندگیاش گروه مارش را ببیند. بیشک پیوندهایی میان واقعیت آسترید و بیمار وجود دارد و باید دید این امر به فصل تازهای در روایت مای کمیکال رومنس میانجامد یا نه.
تسای در این باره میگوید: «به کسی علاقه داشتم که شاید در حالی که هنوز زنده است، خودش به دست فراموشی سپرده شده باشد؛ این شد آسترید. و آسترید میتواند میان این دو قلمرو رفتوآمد کند، هرچند در ذهن من، دنیای در حال مرگ و دنیای واقعی همه یک جا هستند.»
حضور افتخاری کوجیما، بیلی ایلیش و فیبی بریجرز
دو شخصیت اصلی فیلم کوتاه آسترید است که صداپیشگیاش را خود لورن تسای بر عهده دارد و رئیس که جان سی. مکگینلی (John C. McGinley) (بازیگر اسکرابز و جوخه) صداپیشه اوست. در پیامهای صوتی، بیلی ایلیش (Billie Eilish) در نقش دوست آسترید و فیبی بریجرز (Phoebe Bridgers) در نقش خواهرش شنیده میشوند. طرفداران بازیهای ویدئویی احتمالاً هیدئو کوجیما (Hideo Kojima) را به عنوان معلم آسترید میشناسند. او برای آسترید پیام صوتی میگذارد و میگوید تکلیف ژاپنیاش باز هم دیر شده و این قابل قبول نیست.
کوجیما خود را از طرفداران مای کمیکال رومنس میداند. او پیشتر فاش کرده که در ۲۰۰۶ و در دوران رژه سیاه، گروه را به صورت زنده دیده و بابت لباسی که به تن داشته مورد تحسین قرار گرفته است. تسای و کوجیما پیش از این نیز با هم کار کردهاند؛ او نقش کوچکی در «دث استرندینگ ۲: در ساحل» (Death Stranding 2: On the Beach) داشت و از بازیکنان میخواست برای طراحیهایش لوازم نقاشی پیدا کنند. حالا این کوجیما است که در اثر تسای حضور یافته است.





