مارشال‌ها فصل ۲ قسمت ۵؛ تعلیق‌سازی‌های بی‌ثمر و مشکل بزرگ اسپین‌آف یلوستون
سریال «مارشال‌ها» (Marshals) در قسمت چهارم فصل دوم خود با صحنه‌ای انفجاری و تعلیقی مرگبار به پایان رسید که سرنوشت کیسی داتون (Kayce Dutton) با بازی لوک گریمز (Luke Grimes) و آندریا کروز (Andrea Cruz) با بازی اش سانتوس (Ash Santos) را در هاله‌ای از ابهام قرار داد. این دو در میان انفجار گرفتار شدند و درست پیش از سیاه شدن تصویر، به هوا پرتاب شدند. حالا قسمت پنجم با عنوان «سلاح مخفی» (Secret Weapon) خیلی زود روشن می‌کند که هر دو سالم‌اند؛ تازه‌ترین نمونه از یکی از کلافه‌کننده‌ترین مشکلات این مجموعه که بینندگان را با وعده‌های پوچ تنها می‌گذارد.
تعلیق‌سازی‌های بی‌نتیجه و فرصت‌سوزی‌های پیاپی
فصل نخست «مارشال‌ها» به‌سختی توانست انتظارات هواداران «یلوستون» (Yellowstone) و اسپین‌آف دیگر آن یعنی «داتون رنچ» (Dutton Ranch) را برآورده کند. یکی از دلایل اصلی این ناکامی، بی‌هدفی فصل اول بود که مدام از خط داستانی به خط دیگر می‌پرید تا شاید جای پایش را پیدا کند، اما هرگز موفق نشد. با این حال، مشکل فقط به آن دوران محدود نمی‌شود؛ این سریال عادت دارد مخاطب را برای یک اتفاق بزرگ آماده کند و سپس به ابلهانه‌ترین شکل ممکن او را ناامید کند.
برای نمونه، فصل اول با اسارت تیت داتون (Tate Dutton) با بازی برکن مریل (Brecken Merrill) به دست تام ویور (Tom Weaver) با بازی کریس مالکی (Chris Mulkey) به پایان رسید. گمان می‌رفت تیت به تگزاس فرستاده شود تا شاهد نخستین پیوند رسمی میان «داتون رنچ» و «مارشال‌ها» باشیم. اما در آغاز فصل دوم معلوم شد تیت در یکی از مزارع وایومینگ مشغول ماهیگیری است و خیلی زود تام ویور دستگیر شد و تیت هم تقریباً از داستان حذف گردید. حالا در قسمت پنجم نیز تعلیق انفجار قسمت قبل به همین سرعت خنثی شده است.
عشق نیم‌بند و خطری که هیچ‌وقت جدی نیست
در فصل اول به‌نظر می‌رسید یک مثلث عشقی میان کیسی داتون، آندریا کروز و دالی ویور (Dolly Weaver) با بازی الن جیمسون (Ellyn Jameson) شکل گرفته است. اما دالی در قسمت نخست فصل دوم که خودش بسیار ناامیدکننده بود، کشته شد و حالا راه برای نزدیکی کیسی و آندریا باز شده است.
در قسمت چهارم فصل دوم با نام «شعاع انفجار» (Blast Radius)، این دو بیش از پیش به هم نزدیک شدند. آن‌ها برای فرار از بی‌خوابی‌های شبانه، اجرای حکم‌های بازرسی را به فعالیتی جانبی تبدیل کرده بودند و به‌وضوح یک رابطه عاطفی آرام میانشان در حال شکل‌گیری بود. وقتی در لحظات پایانی آن قسمت بر اثر انفجار به هوا پرتاب شدند، به‌نظر می‌رسید نویسندگان قصد دارند از این عشق نوپا برای ایجاد تنش دراماتیک استفاده کنند. مرگ کیسی بعید بود، اما شاید زندگی معشوق جدیدش به خطر می‌افتاد؟ پاسخ منفی است. در قسمت پنجم، کیسی بیهوش روی زمین است، بیدار می‌شود و به‌سوی آندریا می‌خزد که او هم به هوش می‌آید. مارشال‌های دیگر انبار را بررسی می‌کنند، مطمئن می‌شوند رودی کارپنتر (Rudy Carpenter) با بازی برکستون هیل (Braxton Hale) که بمب را منفجر کرده دیگر خطری ندارد و همه‌چیز به روال عادی برمی‌گردد.
چرا مارشال‌ها لزوماً نباید ضعیف باشد؟
«مارشال‌ها» یک سریال پلیسی-رویه‌ای از شبکه سی‌بی‌اس در همان سبک و سیاق «تیم seal» (SEAL Team) است؛ مجموعه‌ای که اسپنسر هادنات (Spencer Hudnut)، شورانر این اثر، از آن می‌آید. بنابراین قالب «پرونده هفته» برایش تعریف شده و طبیعی است که یک سریال شبکه‌ای بودجه و کیفیت تولید درام‌های اچ‌بی‌او را نداشته باشد. اما آیا قانونی وجود دارد که سریال باید برای کم‌هوش‌ترین مخاطب ممکن ساخته شود؟
«مارشال‌ها» مدام خط داستانی هر قسمت را در ساده‌ترین عبارت‌ها تکرار می‌کند. در قسمت «سلاح مخفی» وقتی تیم رد لاستیک‌هایی را نزدیک انباری که رودی در آن مرد پیدا می‌کند، معلوم می‌شود فردی غیر از کارپنتر بمب‌های گمشده را جابه‌جا می‌کند. سپس پیت کالوین (Pete Calvin) با بازی لوگان مارشال-گرین (Logan Marshall-Green) می‌گوید: «همین حالا کسی دارد این بمب را می‌راند و ما هیچ ایده‌ای نداریم هدف چیست.» این انگار همان رویه نتفلیکس است که فرض می‌کند مردم حواسشان به گوشی است و به‌اندازه کافی دقت نمی‌کنند. این تعلیق‌های بی‌هزینه، حس تقلید از یک سریال بهتر را القا می‌کند؛ نویسندگان می‌دانند تعلیق جذاب است، اما نمی‌خواهند مخاطبی را که گویی معتاد به گوشی و ساده‌لوح فرض کرده‌اند، واقعاً نگران کنند. یادمان باشد در فصل اول، رقیب قدرتمند خانواده داتون معرفی شد که گویی نسل‌ها با خانواده کیسی دشمن بود، اما چند قسمت بعد دستگیر شد و دیگر هیچ خبری از او نشد. تهدیدی پدید می‌آید و بعد خنثی می‌شود. اینکه «مارشال‌ها» «یلوستون» نیست مشخص است، اما آیا باید لزوماً بد باشد؟
