دلتا رین در برابر شکوه سی‌سالگی؛ ناامیدی پس از بهترین مجموعه پوکمون

انتشار مجموعه تازه بازی کارت‌های پوکمون (Pokémon Trading Card Game) با نام دلتا رین (Delta Reign) بسیار نزدیک است؛ به این معنا که کلکسیونرها در سراسر جهان به‌زودی جعبه‌های الیت تریینر (Elite Trainer Boxes) و بسته‌های بوستر (Booster Bundles) را باز خواهند کرد. این مجموعه با محوریت ریکوئِیزا (Rayquaza) و کارت‌های ویژه‌اش عالی به نظر می‌رسد. مکانیک‌های جدیدی مانند استادیوم‌های افسانه‌ای (Legendary Stadiums) می‌توانند فضای رقابتی را دگرگون کنند و برخی کارت‌ها، مانند کارت گل‌دوزی‌شده تایو (Tayu)، حس تجربی‌تری به مجموعه می‌بخشند. مشکل اصلی اینجاست که این مجموعه پس از یکی از بهترین — اگر نگوییم بهترین — انتشارهای تاریخ شرکت پوکمون (The Pokémon Company) عرضه می‌شود.

سایه سنگین مجموعه سی‌سالگی

چگونه می‌توان با مجموعه‌ای مانند سی‌سالگی (30th Anniversary) رقابت کرد که در آن تک‌تک کارت‌ها هولوفویل هستند؟ چه چیزی می‌تواند به پای انتشار برسد که در آن پیدا کردن کارت‌های نایاب چنان مداوم است که انگار مغز آدم را فرسوده می‌کند؟ در ماه‌های اخیر، افراد زیادی را دیده‌ام که کارت‌هایی را که در حالت عادی شگفت‌انگیز بودند، با شکایت به اشتراک می‌گذاشتند. برای نمونه، فردی ناراضی در دو جعبه، دو نسخه از گِنگار (Gengar)، یک میو (Mew)، یک جیراچی (Jirachi) و کارت تگ تیم (Tag Team) کلکسیون کلاسیک گرفته بود؛ اما وقتی دید شخص دیگری سه کارت میوتو (Mewtwo) از نوع فیوچر ریر (Future Rare)، یک چاریزارد (Charizard) و یک لوگیا (Lugia) برداشته، احساس کرد تجربه بهتری نصیب هر دویشان نشده و دخترش از این بابت گریه کرد. این حکایت واقعی از یک گروه محلی پوکمون در مینیاپولیس است. هرچند واکنش شدیدی بود، اما پس از تجربه دلتا رین کمی بیشتر با او هم‌ذات‌پنداری می‌کنم. با وجود باز کردن ده‌ها بسته که پیش از انتشار از سوی شرکت پوکمون برای بررسی در اختیار قرار گرفت، ناامید شدم؛ با این تفاوت که می‌دانم این حس غیرمنطقی است و آن را فقط به این دلیل مطرح می‌کنم که گمان می‌کنم بسیاری دیگر هم همین حس نارضایتی را تجربه خواهند کرد.

مقایسه دلتا رین و سی‌سالگی

بخشی از ماجرا به اندازه مجموعه برمی‌گردد: دلتا رین ۱۴۱ کارت دارد. این تعداد کمی بیشتر از مجموعه‌های اخیر مانند کیائوس رایزینگ (Chaos Rising) با ۱۲۲ کارت و پیچ بلک (Pitch Black) با ۱۲۰ کارت است، اما به‌مراتب از سی‌سالگی با ۱۹۹ کارت و اسندد هِروز (Ascended Heroes) با ۲۹۵ کارت کوچک‌تر است. این حجم کاهش‌یافته در کنار نرخ پایین‌تر کارت‌های نایاب یعنی دیگر آن لذت پشت‌سرهم کارت درآوردنِ سی‌سالگی را نخواهید داشت. نمی‌توانم با قاطعیت بگویم نرخ کارت‌ها بدتر از همیشه است یا فقط در برابر سی‌سالگی کم به نظر می‌رسد، چون نمونه آماری‌ام کوچک است. با این حال، بسته‌های بررسی شرکت پوکمون و سه رویداد پیش‌انتشار را باز کرده‌ام و حتی کارت‌های EX هم به‌ندرت نصیبم شد.

دلتا رین کارت‌های فوق‌العاده‌ای دارد، مانند مگمورتار (Magmortar) اثر تایگا کاسای (Taiga Kasai)، الکتیوایر (Electivire) اثر ریانتی هیدایت (Rianti Hidayat) و کِکلیون (Kecleon) اثر توموکازو کومیا (Tomokazu Komiya) که طرفداران به آن لقب استریپر داده‌اند. در این مجموعه پوکمون‌های محبوبی مانند ایوی (Eevee)، گرودون (Groudon) و رایکو (Raiku) هم حضور دارند. در مجموع، هنر دلتا رین از دیگر مجموعه‌های امسال بهتر است؛ به‌ندرت پیش می‌آید که پوکمونی فقط ایستاده باشد و در بیشتر کارت‌ها در حال دویدن، پرواز یا حمله هستند — سونامی به پا می‌کنند یا از دهانه آتشفشان بالا می‌روند. زوروا (Zorua) در شب به شهرکی آرام نگاه می‌کند و گرولیث (Growlithe) با اشتیاق منتظر رسیدن صاحبش به خانه است.

فضای بصری و جایگاه در بازار

برخلاف مجموعه‌هایی با رنگ‌های پاستلی و ملوس مانند اسندد هروز، دلتا رین پر از ترکیب‌های رنگی تند و لحن‌های تاریک است. هرچند همه می‌توانند از این مجموعه لذت ببرند، اما انتخاب کارت‌ها بیشتر به سلیقه پسرهای نوجوان شبیه است. این توهین نیست؛ داشتن تنوع در فضای کارت‌ها خوب است. هنر پویا در کنار انتخاب پوکمون‌های باحال باعث می‌شود باور کنم دلتا رین در گروه مجموعه‌هایی که «هیچ‌کس» نمی‌خواهد قرار نگیرد. مجموعه‌های با محوریت ریکوئیزا در تاریخ همواره با ارزش و خاطره خوب به یاد آورده شده‌اند. شاید یک سال دیگر که از نشئه سی‌سالگی بیرون آمده باشم، بهتر قدر این مجموعه را بدانم.

اما افسردگی پس از سی‌سالگی واقعاً وجود دارد. وقتی می‌بینید شرکت پوکمون یک کارت مرکزی ریکوئیزا را از نسخه استاندارد انگلیسی حذف کرده تا آن را به‌صورت محصولی جداگانه و گران‌تر عرضه کند، اوضاع بدتر هم می‌شود — یعنی چه که مجموعه استاندارد ریکوئیزا، خود ریکوئیزا را ندارد؟ اگر جمعه قصد خرید محصولی از دلتا رین را دارید، پیشنهاد می‌کنم در کنار آن یک جعبه از سی‌سالگی مانند کلکسیون اولترا پریمیوم (Ultra Premium Collection) هم بگیرید؛ البته اگر شانس بیاورید و موجود باشد. عده‌ای قصد دارند پیش از جمعه جلوی فروشگاه‌ها چادر بزنند، اما برای بیشترشان دلتا رین فقط یک مزیت اضافه است که هنگام به چنگ آوردن نسخه داغ سی‌سالگی که همان روز عرضه می‌شود، نصیبشان می‌شود.