ظروف پاپ‌کورن «اونجرز: روز رستاخیز»؛ تمرکز کامل بر دکتر دووم و سانتینل‌ها
رقابت گیشه‌ای فیلم‌ها در هفته ۱۸ دسامبر ۲۰۲۶ (۲۷ آذر ۱۴۰۵) هنوز آغاز نشده، اما در نبردی دیگر، «جنگل» پیشتاز است: ظرف کلکسیونی پاپ‌کورن «تلماسه: بخش سوم» (Dune: Part Three) از همان ابتدا ظرف‌های «اونجرز: روز رستاخیز» (Avengers: Doomsday) را با فاصله‌ای چشمگیر پشت سر گذاشته است.
ظرف‌های تلماسه در برابر مارول
برادران وارنر (Warner Bros.) پس از ظرف جنجالی و پرمعنای «تلماسه: بخش دوم» کار سختی پیش رو داشت، اما با طراحی یک ظرف دوچندان بامزه به شکل کرم شنی، به‌راحتی از این چالش عبور کرد. شاید این طراحی برای بعضی خوشایند نباشد، اما طرفداران ژانر وحشت جسمی احتمالاً از این ظرافت چرب و کره‌ای استقبال می‌کنند.
در سمت مارول، ظاهراً محصولات سینمایی «اونجرز: روز رستاخیز» چندان الهام‌بخش نیستند و این پرسش را پیش می‌کشند که نکند کیفیت پایین این محصولات بازتابی از کیفیت خود فیلم باشد.
محصولاتی که همه شبیه هم‌اند
AMC، ریگال (Regal)، اودئون ایرلند (Odeon Ireland) و سینه‌ورلد (Cineworld) امروز در شبکه اجتماعی ایکس (X/Twitter) از تنوع محصولات «اونجرز: روز رستاخیز» که در سینماهایشان عرضه می‌شود خبر دادند. همه این محصولات تقریباً یکسان به نظر می‌رسند: ظرف مجسمه نیم‌تنه دکتر دووم، ظرف صندلی دکتر دووم، ظرف نوشیدنی سانتینل (برای شکستن یکنواختی رنگ سبز) و ظرف نوشیدنی «بطری دووم».
با توجه به بازگشت رابرت داونی جونیور (Robert Downey Jr.) به دنیای سینمایی مارول در نقش دکتر دووم، طبیعی است که بازاریابی فیلم بر شخصیت دووم متمرکز شود؛ اما جای یک ظرف استیو راجرز یا ظرفی به شکل میولنیر هم خالی است.
آیا ظرف‌های تکراری می‌توانند نشانه‌ای از دووم باشند؟
مارول استودیوز (Marvel Studios) پس از عملکرد دشوار دنیای سینمایی مارول در گیشه ۲۰۲۵ به یک موفقیت نیاز دارد و با توجه به فروش پیش‌فروش بلیت‌ها، به نظر می‌رسد «اونجرز: روز رستاخیز» بتواند این استودیو را به مسیر بازگرداند. اما تریلرهای فیلم به‌شدت ناامیدکننده بوده‌اند و از نظر بصری هم با پالت رنگ سبز بیمارگونه، چندان جذاب نیستند.
نگرانی دیگر، بازیگران پرشمار فیلم است (که در آن رویداد عجیب صندلی‌ها معرفی شدند) و ممکن است فضای کافی برای نفس کشیدن داستان باقی نگذارد. هرچه درباره «اونجرز: جنگ بی‌نهایت» (Avengers: Infinity War) و «اونجرز: پایان بازی» (Avengers: Endgame) بگویید، هر دو لحظه‌های واقعاً تأثیرگذاری داشتند و تانوس با بازی جاش برولین (Josh Brolin) به‌طور غافلگیرکننده‌ای شخصیتی چندلایه بود.
البته قضاوت جدی درباره یک فیلم بر اساس محصولات جانبی سینما منطقی نیست، اما این موضوع به‌شکل بسیار جزئی یادآور می‌شود که دنیای سینمایی مارول شور و جذابیت پیشین خود را از دست داده است. بخش زیادی از این وضعیت به کنار گذاشتن «اونجرز: سلسله کانگ» (Avengers: The Kang Dynasty) بازمی‌گردد؛ پروژه‌ای که به دلیل اتهام و سپس محکومیت جاناتان میجرز (Jonathan Majors) به تجاوز، متوقف شد و مارول را مجبور کرد مسیر خود را در میانه راه تغییر دهد و بازنویسی گسترده‌ای انجام دهد.
اکنون بار زیادی بر دوش «اونجرز: روز رستاخیز» است، به‌ویژه در زمانی که خستگی از فیلم‌های ابرقهرمانی به‌نظر واقعی به نظر می‌رسد. امیدواریم تا ۱۸ دسامبر، تیم خلاق مارول به جای گریه بر ظرف‌های پاپ‌کورن دکتر دووم، دلیلی برای جشن گرفتن داشته باشد.
