خداحافظی با چهره‌ای که دو جهان را ساخت؛ پاتریک استوارت در ۸۶ سالگی درگذشت
دنیای سینما یکی از شناخته‌شده‌ترین صداهای بریتانیایی خود را از دست داد؛ مردی که هم صندلی چرخ‌دار مدرسه‌ای برای نوجوانان استعدادهای ویژه را به یاد می‌آورد و هم سکانداری سفینه‌ای را که دهه‌ها میان ستاره‌ها گشت. سر پاتریک استوارت روز چهارشنبه ۶ آبان ۱۴۰۵ در خانه‌اش در لس‌آنجلس و در ۸۶ سالگی چشم از جهان فروبست.
تأیید خبر و روایت آخرین روزها
کلی بوش نواک، سخنگوی دیرین این بازیگر، خبر درگذشت او را تأیید کرد. بر اساس آنچه در بیانیه منتشرشده آمده است، استوارت در واپسین ساعت‌های عمر خود میان اعضای خانواده و دوستان نزدیکش بوده و اطرافیانش با پخش موسیقی، دعا و یادآوری خاطرات مشترک او را همراهی کرده‌اند.
او در ماه‌های پایانی زندگی با بیماری آلزایمر و زوال عقل ناشی از اجسام لویی دست‌وپنجه نرم می‌کرد؛ وضعیتی که پیش از این نیز در گفت‌وگوهایش به آن اشاره کرده بود.
از تئاتر یورکشایر تا شهرت جهانی
استوارت در سال ۱۹۴۰ در یورکشایر انگلستان زاده شد و نخستین گام‌های حرفه‌ای‌اش را روی صحنه تئاتر برداشت. دهه ۱۹۶۰ بود که به جمع بازیگران گروه معتبر Royal Shakespeare Company پیوست و در طول بیش از شش دهه کار، در نمایش‌ها، سریال‌ها و فیلم‌های پرشماری ظاهر شد.
نقطه عطف مسیر او سال ۱۹۸۷ رقم خورد؛ زمانی که نقش کاپیتان ژان لوک پیکارد در سریال Star Trek: The Next Generation او را به چهره‌ای بین‌المللی بدل کرد. سال‌ها بعد همان شخصیت را در چند فیلم سینمایی و همچنین سریال Star Trek: Picard دوباره زنده کرد.
صندلی پروفسور و آخرین حضور
از سال ۲۰۰۰ بود که استوارت با ایفای نقش پروفسور ایکس در فیلم X-Men پا به دنیای سینمایی مارول گذاشت و در چند قسمت از این مجموعه حاضر شد. او در Doctor Strange in the Multiverse of Madness هم بار دیگر نقش چارلز اگزاویر را بازی کرد و در Avengers Doomsday برای آخرین بار بر همان صندلی پروفسور نشست.
در سال ۲۰۱۰، ملکه الیزابت دوم به پاس خدمات ارزشمندش به هنر نمایش، لقب شوالیه را به او داد.
با رفتن پاتریک استوارت، پرده بر بیش از شش دهه فعالیت یکی از نام‌آورترین بازیگران بریتانیایی در سینما، تلویزیون و تئاتر فرود می‌آید؛ میراثی که هم در سالن‌های تئاتر و هم در میان نسل‌های تماشاگر تلویزیون و سینما ادامه خواهد یافت.
