راز هم‌آهنگی آوای پرندگان و گفتار آدمی در پژوهشی تازه
شاید تا امروز گمان می‌کردیم نغمه‌ی پرندگان تنها جلوه‌ای از طبیعت است و سخن گفتن ما انسان‌ها پدیده‌ای جداگانه؛ اما یافته‌های تازه مسیر دیگری را نشان می‌دهد. گروهی از پژوهشگران با بررسی دقیق اصوات، به شباهت‌های شگفت‌انگیزی میان این دو جهان رسیده‌اند که پیش‌تر کمتر به آن‌ها پرداخته شده بود.
کشف الگوهای آوایی یکسان
پژوهشگران دانشگاه مک‌گیل با واکاوی صداهای صدها گونه از پرندگان، به دسته‌ای از ویژگی‌های آوایی مشترک دست یافتند. بررسی‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از همین ویژگی‌ها در آواز و گفتار انسان‌ها، در فرهنگ‌های مختلف جهان نیز به چشم می‌خورند.
چه چیزهایی میان ما و پرندگان مشترک است؟
این الگوهای بنیادی که در هر دو گونه دیده شده، شامل موارد زیر است:
- فاصله‌های کوچک میان زیر و بمی صداها
- ریتم‌های منظم و قابل پیش‌بینی
- کشیده‌شدن بخش پایانی عبارت‌ها
در پدیده‌ی سوم، آخرین آوای یک عبارت معمولاً با زمانی طولانی‌تر نسبت به آواهای پیشین ادا می‌شود.
چرا این یافته اهمیت دارد؟
به گفته پژوهشگران، این مطالعه با مقایسه صداهای پرندگان و مجموعه‌ای جهانی از گفتار و آواز انسان‌ها انجام شده است. چنین بررسی‌ای می‌تواند به درک بهتر سازوکارهای تولید صدا و پردازش شنیداری در گونه‌های مختلف کمک کند.
دانشمندان بر این باورند که آواز پرندگان و گفتار انسان از الگوهای بنیادی مشترکی پیروی می‌کنند.
