وداع تماشایی با مدرن وارفر در Call of Duty: Modern Warfare 4
سال‌ها گذشت تا استودیو اینفینیتی وارد بار دیگر ثابت کند هنوز می‌تواند پرچم‌دار کیفیت در مجموعه پرفروش کالاف دیوتی باشد. پس از ناامیدی‌هایی که نسخه‌هایی مانند بلک آپس ۷ برای هواداران رقم زدند، این تیم توسعه‌دهنده با عرضه Modern Warfare 4 نه‌تنها دست آشتی به‌سوی طرفداران دراز کرده، بلکه هویتی مستقل و پرداخت‌شده برای این اثر خلق کرده است. این عنوان که به‌عنوان آخرین فصل از زیرمجموعه مدرن وارفر شناخته می‌شود، با تکیه بر سال‌ها تلاش سازندگان، تجربه‌ای فراتر از یک بسته الحاقی یا سرهم‌بندی از محتوای قبلی ارائه می‌دهد.
بازگشت به روزهای اوج در بخش داستانی
ماجرای اصلی کمپین حول محور درگیری میان دو کره شکل گرفته و روایت خود را با جمعی از سربازان جوان کره جنوبی آغاز می‌کند که خیلی زود با حملات موشکی کره شمالی به فاجعه کشیده می‌شود. در لایه‌ای دیگر، کاپیتان پرایس که پس از رخدادهای نسخه پیشین به‌دنبال انتقام است، بازیکن را به روزهای پیش از این هجوم می‌برد. این دو خط داستانی در کنار هم، روایتی جسورانه و به‌دور از کلیشه‌های همیشگی از جنگ را شکل می‌دهند و ثابت می‌کنند که آثار شوتر همچنان ظرفیت بالایی برای داستان‌گویی دارند.
یکی از درخشان‌ترین لحظات قسمت داستانی، جایی رخ می‌دهد که کنترل بازی به دست یک سرباز کره شمالی می‌افتد و وحشت تحمیل‌شده به مردم روستاها از زاویه دید اول‌شخص به تصویر کشیده می‌شود. در این بخش حتی امکان انتخاب تصمیم‌های مختلف وجود دارد که نتایج متفاوتی به همراه خواهد داشت. تعقیب و گریز در خیابان‌های پاریس برای یافتن آرچر با نقش‌آفرینی مدس میکلسن، نبردهای گسترده با الهام از عملیات D-Day و ورود به یک راکتور در آستانه انفجار، تنها بخشی از تنوع مراحل با ریتم اکشن نفس‌گیر است.
در میان این مراحل خطی، شاهد یک ساختار جهان‌باز نیز هستیم که در خاک کره شمالی جریان دارد. در این قسمت، انجام ماموریت‌ها به ترتیب دلخواه بازیکن است و مکانیک‌هایی مانند غنیمت‌گیری آیتم یا ساخت سلاح در پایگاه‌های زیرزمینی، تجربه‌ای متفاوت رقم زده است. هرچند این بخش سرعت همیشگی را ندارد، اما تنوع لازم را به کمپین تقریبا ۱۰ ساعته اضافه کرده است. با وجود برخی ایرادات جزئی مانند نبردهای تن‌به‌تن عجیب، گان‌پلی درجه‌یک و بهبودهای بصری باعث شده‌اند تا این سفر سینمایی با رضایتی بالا به پایان برسد.
تکیه بر فرمول موفق در بخش چندنفره
در کنار داستان، دو بخش چندنفره کلاسیک و DMZ حضور دارند که نقش مهمی در افزایش طول عمر بازی ایفا می‌کنند. اینفینیتی وارد در بخش مولتی‌پلیر ترجیح داده است تا همان فرمول برنده همیشگی را حفظ کند؛ رویکردی که شاید برای برخی به معنای نبود نوآوری بزرگ باشد، اما برای طرفداران قدیمی مانند حضور در یک خانه امن و آشناست. در این بخش نیازی به آموزش مجدد نیست و می‌توان به‌سرعت در نقشه‌های متنوع پیشرفت کرد.
حالت‌های همیشگی مانند دث‌مچ، دامینیشن، هارد پوینت، گان‌گیم و گان‌فایت با تغییرات کوچکی همراه شده‌اند. برای نمونه در گان‌فایت، قابلیتی تازه باعث تغییر نقشه در هر بار اجرا شده و غیرقابل پیش‌بینی بودن را افزایش داده است. امکان شخصی‌سازی کامل سلاح‌ها با اتچمنت‌های گوناگون، پِرک‌های متنوع و کیل استریک‌های آشنا نیز در دسترس هستند. نبردهای سریع در نقشه‌هایی با ابعاد متوسط و کوچک مانند شیپمنت، همان هرج و مرج محبوب کالاف دیوتی را بازتولید کرده است.
البته این بخش خالی از ایراد نیست و قدرت بیش از حد برخی تجهیزات مانند لانچرهای انفجاری به چشم می‌خورد که به‌طور عجیبی مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، تنوع محتوایی موجود در زمان عرضه و تمرکز بر همان گیم‌پلی پرسرعت، باعث می‌شود تا ارزش خرید این عنوان برای علاقه‌مندان به رقابت‌های آنلاین توجیه شود. در نهایت، Modern Warfare 4 با ترکیب این عناصر، پایانی ارزشمند و باشکوه برای این زیرمجموعه رقم می‌زند.
