عصر جدید اقتباس‌های سینمایی از بازی‌های ویدئویی آغاز شد

اگر از آن دسته افرادی هستید که مرتب به سینما می‌روید، احتمالاً در سال ۲۰۲۶ دست‌کم یک فیلم برگرفته از یک بازی ویدئویی تماشا کرده‌اید. انیمیشن «سوپر ماریو گلکسی» (The Super Mario Galaxy Movie) برای والدین یک انتخاب اجباری بود. موفقیت کالت «ریه آهنی» (Iron Lung) یک اقتباس خاص را به رویدادی تبدیل کرد که طرفداران وحشت نمی‌توانستند از دست بدهند. «رزیدنت ایول» (Resident Evil) با بهره‌گیری درست از زک کرگر (Zach Cregger) در قالب یک کمدی اسکروبال که همچنان ترس‌های واقعی داشت، حتی سخت‌گیرترین سینه‌فیل‌ها را هم راضی کرد. حتی «استریت فایتر» (Street Fighter) که از سوی منتقدان به باد انتقاد گرفته شد، به عنوان یک فیلم سرگرم‌کننده و عامه‌پسند به موفقیت رسید. وقتی همه‌چیز را کنار هم می‌گذاریم، ۲۰۲۶ ممکن است به عنوان سالی تاریخی برای فیلم‌های بازی‌محور ثبت شود.

کمربندها را ببندید، چون این روند قرار است به‌سرعت شتاب بگیرد. هالیوود در حال حاضر درگیر یک تب طلای تمام‌عیار است و حقوق ساخت فیلم بازی‌ها با سرعت هشداردهنده‌ای خریداری می‌شود. هرچیدن این اتفاق برای صنعتی که سابقه‌ای طولانی در نگاه داشتن پروژه‌های بازی‌محور در مرحله فیلمنامه دارد چندان تازه نیست، اما حالا شاهد تحولات مهمی هستیم که از نزدیک شدن یک موج بزرگ خبر می‌دهد.

الدن رینگ و بودجه تاریخی ای۲۴

اگرچه قرار نیست هر اقتباس برنامه‌ریزی‌شده‌ای به سرانجام برسد، اما چند پروژه بزرگ در افق دیده می‌شود. برای نمونه، فیلم «الدن رینگ» (Elden Ring) از استودیو ای۲۴ (A24) بی‌سر و صدا به عنوان یک فیلم رویدادی جایابی می‌شود که می‌تواند از «رزیدنت ایول» هم فراتر برود. گزارش‌های اخیر ادعا می‌کنند که این فیلم بودجه‌ای ۲۰۰ میلیون دلاری دارد و به این ترتیب پرهزینه‌ترین فیلم تاریخ ای۲۴ لقب می‌گیرد. این یک قمار بزرگ است — به‌ویژه با توجه به کارنامه پرفراز و نشیب ژانر فانتزی در پرده بزرگ — اما به نظر می‌رسد که همین حالا هم جواب داده است، چرا که آمازون (Amazon) حقوق پخش انحصاری اینترنتی فیلم را برای خود قطعی کرده است. صنعت سینما با این پروژه به عنوان یک اتفاق بزرگ برخورد می‌کند، چه برای تماشاگران مهم باشد و چه نباشد.

الدن رینگ تنها بخشی از موج پیش‌رو است که شامل «افسانه زلدا» (The Legend of Zelda)، «سونیک خارپشت ۴» (Sonic the Hedgehog 4)، «ندای وظیفه» (Call of Duty)، «هل‌دایورز» (Helldivers)، «یک فیلم ماینکرفت ۲» (A Minecraft Movie Squared) و موارد دیگر هم می‌شود. این‌ها پروژه‌های تئوریک نیستند که ممکن است هرگز ساخته نشوند، بلکه فیلم‌هایی با تاریخ اکران قطعی تا سال ۲۰۲۸ هستند.

پابجی، بلادبورن و ادامه موج اقتباس‌ها

خبرهای بیشتری هم در راه است، همان‌طور که چرخه خبری این هفته تأیید کرد. مهم‌ترین خبر این است که نتفلیکس (Netflix) در حال توسعه یک سریال لایو اکشن از «پابجی» (PUBG) است و دونالد گلاور (Donald Glover) به عنوان تهیه‌کننده، نویسنده و کارگردان در آن حضور دارد. او همچنین در این پروژه بازی هم می‌کند و به این ترتیب یک تهدید چهارگانه به شمار می‌رود. هجوم هالیوود برای تبدیل بازی‌های ترسناک خاص به فیلم‌های پرفروش هم ادامه خواهد داشت؛ سونی (Sony) اعلام کرد که روی اقتباسی از «شست‌وشوی دهان» (Mouthwashing) کار می‌کند و کارین کوساما (Karyn Kusama) کارگردان سریال «ژاکت‌های زرد» (Yellowjackets) قرار است آن را کارگردانی کند.

در بخش انیمیشن، جک‌سپتیک‌آی (Jacksepticeye) در یک تور تبلیغاتی اعلام کرد که احتمالاً به‌زودی از کارگردان فیلم «بلادبورن» (Bloodborne) محصول پلی‌استیشن (PlayStation) رونمایی می‌شود. همچنین نگاهی تازه به «دث استرندینگ ایزولیشن» (Death Stranding Isolation) داشتیم؛ یک انیمه بر اساس مجموعه علمی‌تخیلی هیدئو کوجیما (Hideo Kojima) که سال آینده به دیزنی پلاس (Disney Plus) می‌آید.

چرا حالا؟ تلاقی چند جریان در هالیوود

اما چرا همه این اتفاق‌ها همزمان در حال رخ دادن است؟ شاید محصول تلاقی چند جریان مختلف باشد. نخست اینکه اقتباس‌های بازی‌محور در چند سال گذشته به لطف موفقیت‌های مالی مانند «سونیک خارپشت» و «یک فیلم ماینکرفت» (A Minecraft Movie) به‌تدریج در گیشه جان گرفته‌اند. تلویزیون هم به موفقیت مشابهی دست یافته است؛ سریال‌های تحسین‌شده‌ای مانند «آخرین بازمانده از ما» (The Last of Us) و «فال‌اوت» (Fallout) ثابت کرده‌اند که فرنچایزهای بازی با پیشینه غنی می‌توانند منبع آماده زیادی برای تولیدکنندگان فراهم کنند. با توجه به اینکه پدیده فیلم‌های ابرقهرمانی در سال‌های اخیر به زمین نشسته است، بازی‌ها می‌توانند برای هالیوودِ تشنه داستان‌های جدید، همان نقشی را ایفا کنند که زمانی کمیک‌بوک‌ها داشتند.

اما این روندها با جریان دیگری که هم‌اکنون در حال بازسازی هالیوود است هم‌راستا شده‌اند. سال ۲۰۲۶ سال فیلمسازان تولیدکننده محتوا بوده است؛ استریمرهای باسابقه و یوتیوبرهای جوان با آثار موفقی مانند «ریه آهنی» و «بک‌رومز» (Backrooms) به ذائقه مخاطبان امروزی پاسخ داده‌اند. بسیاری از فیلمسازانی که امروز در حال پیشرفت هستند، پیوندی با دنیای بازی‌های ویدئویی دارند، بنابراین طبیعی است که وقتی از سوی استودیوها چک سفید امضا می‌گیرند، به سراغ بازی‌ها بروند. برای نمونه، این هفته شایعات درباره اینکه کین پارسون (Kane Parson) کارگردان «بک‌رومز» ممکن است پس از موفقیتش سراغ اقتباسی از «پورتال» (Portal) برود، داغ شد.

واقعیت این است که هالیوود در حال حاضر دستخوش یک تحول اساسی است، همان‌طور که در مقاطع مختلف تاریخ سینما این اتفاق افتاده است. کارگردانان آشنا به فرهنگ عامه به صدر می‌رسند، چون می‌توانند تشخیص دهند که تماشاگران جوانی که با یوتیوب و تیک‌تاک بزرگ شده‌اند چه می‌خواهند ببینند. این وضعیت چندان با تغییر و تحول هالیوود در دهه ۶۰ میلادی که بچه‌های جسور مدرسه فیلمسازی مانند استیون اسپیلبرگ (Steven Spielberg) و مارتین اسکورسیزی (Martin Scorsese) را به ابرستاره تبدیل کرد، تفاوتی ندارد. پرده نقره‌ای همیشه آینه‌ای بوده که فرهنگ زمانه را به تماشاگران بازمی‌تاباند و امروز بازی‌های ویدئویی بیش از هر زمان دیگری در فرهنگ ما ریشه دوانده‌اند.