پس از ۵۰۰ ساعت بازی، آخرین جناح Monster Train 2 راه‌های تازه‌ای برای پیروزی یاد می‌دهد

ظاهرشان؟ زنجیر، شلاق و میخ‌های بلند. حال‌وهوایشان؟ رنج‌کشیده، محکوم و آیینی. فرشتگانشان؟ تاریک. و بانویشان؟ آهنین. دوران دوستی با مکانیک‌سازان دورف به پایان رسیده است؛ جناح محبوب جدید من در مانستر ترین ۲ (Monster Train 2)، این اربابان تاریکیِ شکنجه‌شده هستند.

آخرین جناحی که به مانستر ترین ۲ اضافه می‌شود، یعنی د پانیشد (The Punished)، در تاریخ ۱۰ نوامبر به‌عنوان یک دی‌ال‌سی پولی عرضه خواهد شد. تم اصلی آن‌ها خودآزاری است؛ با واژه‌های کلیدی و جادوهای تازه‌ای که در ازای آسیب رساندن به خودتان، به شما قدرت پاداش می‌دهند. درد شما؟ نابودی دشمنان.

بر جای گذاشتن یک نشان

هرچند جناح‌های موجود در مانستر ترین ۲ مانند ملتینگ رمننت (Melting Remnant) حول محور فداکاری می‌چرخند، د پانیشد تشنه‌ی مطلق این کار است. آن‌ها واژه‌های کلیدی جدیدی مانند Chained را می‌آورند (واحدهای دشمن نیمی از آسیبی را که واحدهای شما می‌بینند، دریافت می‌کنند) که باعث می‌شود آسیب، راهکاری فعال برای مقابله با موج‌های دشمن باشد. زاویه‌ی خودآزاری همچنین به برخی جادوها و تجهیزات موجود هدف تازه‌ای می‌بخشد و با جناح‌های همکار که محافظت در برابر درد را فراهم می‌کنند (لازاروس لیگ) یا روش‌های بیشتری برای وارد کردن آن دارند (پایربورن)، هماهنگی عالی دارد.

آسیب زدن به نیروهای خودم در ابتدا شبیه یک تاکتیک ریسک-پاداش به نظر می‌رسید که به بازی پیچیده‌ای نیاز دارد. در اولین دستم با د پانیشد، انتظار داشتم مجبور شوم محاسبات دشواری درباره میزان آسیب قابل‌قبول انجام دهم. اما در عوض، دریافتم که این جناح جدید یکی از قدرتمندترین جناح‌هاست و حداقل با یکی از قهرمانانش، بازی کردن با آن بسیار آسان است.

بخش زیادی از این موضوع به کارایی مکانیک جدید آن‌ها برمی‌گردد؛ یک سنگ بنفش بزرگ به نام مونولیت (Monolith). در ادامه نگاهی می‌اندازیم به چیزی که آن را خاص می‌کند:

• مکانیک جناحی آن‌ها، مونولیت، کارت‌های دست شما را قربانی می‌کند. قربانی کردن یک کارت، ۱ Devotion می‌دهد؛ نوار پیشرفتی که در طول دست پر می‌کنید تا سطح مونولیت را بالا ببرید.
• هر ۱ سطح مونولیت = ۱ Zeal. Zeal معادل ۱+ حمله و ۱+ حداکثر جان هنگام استقرار یک واحد است. سقفی برای سطح مونولیت وجود ندارد، اما در بهترین دست‌هایم توانستم به سطح ۱۰ یا ۱۱ برسم.
• نفرین‌ها (Curses) را می‌توان مانند هر کارت دیگری برای مونولیت قربانی کرد. بنابراین اگر هنگام رویارویی با تایتان‌ها ۲ عدد Curse of Entropy در دست دارید و ۲ انرژی دارید، می‌توانید دوبار روی مونولیت کلیک کنید تا آن‌ها را کاملاً نابود کرده و از اثرات منفی‌شان به‌طور کامل جلوگیری کنید. این ویژگی بسیار کاربردی است.

یکی از استراتژی‌های جذابی که به آن برخوردم، بازی «رولت نفرین» با این سیستم است؛ به این امید که یک کلیک روی مونولیت، کارت ناخواسته را از دست شما پاک کند. همچنین، قربانی کردن یک کارت برای مونولیت، قابلیت Offering را فعال می‌کند (اگر کارت دور انداخته شود، آن کارت بازی می‌شود).

عبارت «بالا بردن سطح مونولیت با قربانی کردن کارت‌ها برای کسب Devotion که Zeal می‌دهد و حمله و جان همه واحدها را تقویت می‌کند» ممکن است شبیه دیالوگی از ویدیوهای تقلیدسازی دک‌بیلدرِ ProZD به نظر برسد، اما واقعاً پیچیده نیست. روی کریستال بنفش کلیک کنید، کارت‌ها را ناپدید کنید و کمی مقیاس‌پذیری دائمی به دست آورید.

هرچند Zeal می‌تواند محاسبات را برای چند واحد تغییر دهد، اما به‌خودی‌خود تعادل بازی را بر هم نمی‌زند: معمولاً شما فقط سقف جان یک واحد را بالا می‌برید تا زمینه را برای کارت‌هایی مانند Zealot's Halo فراهم کنید؛ تجهیزاتی که به ازای هر ۱ جانِ از دست‌رفته، ۱+ حمله می‌دهد.

درد زنجیر

زرایل (Zariel)، قهرمان دیگر، پیشرفته‌تر است. او نخستین فرشته‌ای است که از بهشت رانده شده و «زرایل آن‌قدر طولانی در زنجیر بوده که جرم اصلی‌اش در گذر زمان به فراموشی سپرده شده است.» جالب است. هرچند، فکر می‌کنید این موضوع دست‌کم نوعی تخفیف مجازات را در پی داشته باشد؟

از آنجا که دست‌ها و بال‌های زرایل در زنجیر بسته شده‌اند، او حمله پایه‌ای ندارد. چیزی که او دارد، سه مسیر متنوع است که همگی بر پایه جذب حداکثری آسیب عمل می‌کنند:

• Matriarch of Chains: اعمال Chained 1 به دشمنان در شروع نوبت
• Pain Maiden: توانایی Paintouch — وارد کردن ۳ آسیب به یک واحد دشمن به ازای هر استک Pain (با ۱۰ Pain شروع می‌کند و به ازای هر واحد آسیب دیدن نیروهای خودی، Pain می‌گیرد)
• Devout: Siphon — کسب ۱ Devotion. Incant — وارد کردن ۶ آسیب به واحد جلویی دشمن، که به ازای هر سطح مونولیت ۶ واحد افزایش می‌یابد

من از مارک کوک (Mark Cooke)، مدیرعامل شاینی شو (Shiny Shoe)، پرسیدم که استودیو چه ترکیب‌هایی را با زرایل مفید یافته است. کوک می‌گوید: «بسیاری از کارت‌های هلهورند (Hellhorned) مانند Branding Rite، Dark Deal و Inferno با مسیرهای Pain و Chain زرایل بسیار خوب کار می‌کنند. Pox جادوی عالی برای آسیب مداوم به نیروهای خودی است، چون Decay 10 را به همه واحدها اعمال می‌کند.» او می‌افزاید: «مسیر Pain Maiden زرایل به‌ویژه با The Condemned هم‌افزایی خوبی دارد، چون آن واحد Tenacious است؛ با آسیب خودی نمی‌میرد و حتی آسیبی را که می‌بیند تقویت کرده و به سمت دشمن منحرف می‌کند، بنابراین برای ضربه زدن و انباشتن Pain در حالی که هنوز دشمنان را می‌کشد، عالی است.»

در دومین دستم با زرایل، در دورهای پایانی یک نبرد، ۱۰۰۰ آسیب از توانایی Paintouch او وارد می‌کردم و این کار را هر نوبت انجام می‌دادم، چون آن توانایی زمان بازیابی ۱ دارد. در چند تلاش دیگر، نتوانستم به‌اندازه کافی سریع واحدهای آسیب‌رسان برای همراهی با او ایجاد کنم و دستم فروپاشید.

ستاره‌ی فهرست احتمالاً Penitent Sentinel است؛ یک تانک غیرمعمول که به بادوام‌ترین خط‌مقدمِ مانستر ترین ۲ تبدیل می‌شود.

این یکی از معدود نقاط ضعف د پانیشد است — هرچند چندین واحد حمله پایه‌ای خوبی دارند، به دست آوردن آسیب آنی می‌تواند دشوار باشد. Reaper of Suffering، تنها واحد پاک‌ساز (sweeper) د پانیشد، با ۶۰ حمله سخاوتمندانه شروع می‌کند (به اندازه Demon Fiend، یک واحد ۴-انرژی هلهورند)، اما او همچنین با وضعیت Suppressed شروع می‌کند (به این معنی که نمی‌تواند حمله کند) و باید زمان بازیابی ۴ سپری شود تا از آن وضعیت خارج شود. آسیب دیدن، آن زمان بازیابی را کاهش می‌دهد و به‌طرز باورنکردنی‌ای، او هنگام خروج از Suppressed به‌طور کامل جان می‌گیرد و با عبور از آن آستانه، پرواز (flight) به دست می‌آورد.