وداع با پاتریک استورات: از پل آتریدیز تا گوسفند پیر
سینمای جهان یکی از ستون‌های استوار خود را از دست داد. سر پاتریک استورات، بازیگر نام‌آشنای بریتانیایی، روز گذشته در تاریخ ۲۸ اکتبر و در سن ۸۶ سالگی دار فانی را وداع گفت. بر پایه پیامی که در اینستاگرام منتشر شد، او پس از مدتی کوتاه مبارزه با بیماری آلزایمر و زوال عقل اجسام لویی درگذشت. فعالیت هنری او شش دهه را در بر می‌گرفت و نخست با هنرنمایی روی صحنه تئاتر و ایفای نقش در آثار شکسپیر شناخته شد؛ مسیری که بعدها او را به قلب فرنچایزهای بزرگ علمی‌تخیلی و ابرقهرمانی رساند. با نگاهی به کارنامه بلندبالای او، فهرستی از ماندگارترین نقش‌آفرینی‌های این هنرمند فقید را مرور کرده‌ایم.
میراث فضایی و جهش به دنیای جهش‌یافته‌ها
نخستین پرش بزرگ استورات به قاب تلویزیون در سال ۱۹۸۷ رقم خورد؛ جایی که او قدم به دنیای «پیشتازان فضا» (Star Trek) گذاشت تا ماندگارترین نقش دوران کاری خود را خلق کند. پیشینه درخشان او در آثار شکسپیر، کلید ورودش به نقش ژان-لوک پیکارد، فرمانده سفینه یواس‌اس انترپرایز، بود. او نزدیک به چهل سال در سه سریال و چهار فیلم سینمایی این شخصیت را زنده کرد. او پس از ۱۸ سال دوری، در سریال Star Trek: Picard که در پارامونت پلاس پخش شد، بار دیگر به این نقش بازگشت تا ماجراهای پیکارد را در دوران بازنشستگی و بیست سال پس از رخدادهای سریال نخست دنبال کند.
پس از آنکه حضور استورات در پیشتازان فضا تا حد زیادی به پایان رسید، او راهی دنیای مارول و مجموعه «مردان ایکس» (X-Men) شد. در این فرنچایز، او در قامت چارلز اگزاویر، معروف به پروفسور ایکس، در مقابل ایان مک‌کلن در نقش مگنیتو قرار گرفت. برای تماشای هنرنمایی او در این دو جهان بزرگ، می‌توانید به سراغ آثار زیر بروید:
- مجموعه Star Trek: سریال The Next Generation (از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۴)، اپیزودهای یکم و دوم Deep Space Nine (۱۹۹۳)، فیلم‌های Generations (۱۹۹۴)، First Contact (۱۹۹۶)، Insurrection (۱۹۹۸) و Nemesis (۲۰۰۲) و سریال Picard (از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳)
- مجموعه X-Men: فیلم‌های The Last Stand (۲۰۰۶)، Days of Future Past (۲۰۱۴) و Doctor Strange in the Multiverse of Madness (۲۰۲۲) که در آن‌ها نقش‌آفرینی اصلی داشت. او همچنین در دو فیلم X-Men Origins: Wolverine (۲۰۰۹) و The Wolverine (۲۰۱۳) حضوری کوتاه داشت.
از تل‌ماسه تا شکار نهنگ سفید
فراتر از کهکشان‌ها و جهش‌یافته‌ها، استورات در سال ۱۹۸۴ در فیلم علمی‌تخیلی و حماسی «تل‌ماسه» (Dune) به کارگردانی دیوید لینچ حضور یافت. او در این اثر که در زمان اکران چندان مورد توجه منتقدان قرار نگرفت اما بعدها به فیلمی کالت بدل شد، نقش مکمل گورنی هالک را بر عهده گرفت؛ آموزش‌دهنده وفادار فنون رزمی که پل آتریدیز را آماده نبرد می‌کرد و پس از مرگ دوک لتو، نیروها را متحد ساخت.
او در سال ۱۹۹۸ برای ایفای نقش اصلی اقتباس تلویزیونی دو قسمتی رمان «موبی دیک» (Moby Dick) نامزد دریافت جایزه امی شد. او در این سریال در نقش کاپیتان آهاب ظاهر شد؛ نقشی که مدت کوتاهی پس از اشاره به این رمان مشهور و نقل قولی از آن در یکی از فیلم‌های پیشتازان فضا به دست آورد.
سال‌های پایانی و وداع با پرده نقره‌ای
در کارنامه سینمایی استورات، آثار کمتر دیده‌شده اما جذابی نیز به چشم می‌خورند. یکی از این آثار، فیلم دلهره‌آور Green Room (۲۰۱۵) به کارگردانی جرمی سالنیه است. او در این فیلم که داستان یک گروه موسیقی پانک را روایت می‌کند، در کنار آنتون یلچین فقید بازی کرد و نقش رهبر نئونازی‌هایی را داشت که به دنبال اعضای گروه بودند.
آخرین نقش‌آفرینی‌های استورات نیز همچنان درخشان باقی ماندند. او واپسین فیلم خود را در نقش پروفسور ایکس انجام داد که قرار است با اکران Avengers: Doomsday در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۶ در کنار دیگر بازیگران اصلی مجموعه X-Men دیده شود. همچنین، یکی از آخرین نقش‌های او در فیلم The Sheep Detectives (۲۰۲۶) رقم خورد که امسال منتشر شد. این اثر معمایی که پیامی تأثیرگذار درباره فقدان و سوگواری دارد، صداپیشگی گوسفند پیر و خردمند گله جورج هاردی را به استورات سپرد؛ چوپانی که در این فیلم هیو جکمن، هم‌بازی همیشگی او در مجموعه مردان ایکس، ایفاگر نقشش است.
پاتریک استورات دهه‌ها در عرصه‌های گوناگون به هنرنمایی پرداخت و برای هر نسلی با عنوانی ویژه شناخته می‌شود؛ از صحنه‌های تئاتر تا بازی‌های ویدیویی. شما با کدام یک از آثار کارنامه هنری پاتریک استورات بیش از دیگر آثار خاطره دارید؟
