انتقاد ابوالفضل همراه از دبیر جشنواره مقاومت و نهادهای سینمایی
در حالی که قرار بود جشنواره فیلم مقاومت جلوه‌ای از پیوند مردم با آرمان‌ها باشد، حالا صدای اعتراض هنرمندانی بلند شده که می‌گویند این رویداد به یک دورهمی محدود تبدیل شده است. «ابوالفضل همراه»، بازیگر شناخته‌شده سینما، در تازه‌ترین اظهاراتش پرده از کم‌کاری نهادهای متولی برداشته و تأکید کرده که تنها برگزاری در یک سالن مشخص، دردی از فقدان اثرگذاری دوا نمی‌کند. او معتقد است مسئولان باید به‌جای صرف هزینه‌های کلان برای معدود کارگردانان نام‌آشنا، به فکر رایزنی برای نمایش آثار در سینماهای گوناگون با سانس‌های متنوع باشند تا تماشاگران عادی هم سهمی از این جریان داشته باشند.
ضعف نهادهای سینمایی در جریان‌سازی
ابوالفضل همراه با نگاهی نقادانه به کارنامه دستگاه‌های فرهنگی جبهه انقلاب اسلامی، عملکرد آن‌ها در قلمرو تصویر را بسیار ناامیدکننده توصیف کرد. به گفته این هنرمند، برخلاف عرصه هنرهای نمایشی که حضور جوان‌های دغدغه‌مند باعث درخشش آن شده، در بخش سینما همه سازمان‌ها کوتاهی کرده‌اند و بیشتر تولیدات جنبه سفارشی پیدا کرده است. او در این‌باره می‌گوید: «در حوزه هنرهای نمایشی خوشبختانه عملکرد بسیار خوبی داشتند و آن هم به واسطه حضور جوان‌هایی بود که خودشان از بچه‌های هنرهای نمایشی بودند و در عین حال، دغدغه‌مند بودند. اما در حوزه سینما، تمامی نهادها ضعیف عمل کردند و اصلاً نتوانستند حق مطلب را ادا کنند.»
وی که سابقه بازی در فیلم «اخراجی‌ها» را دارد، خطاب به مجموعه‌هایی چون اوج، بنیاد روایت فتح و انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس اظهار داشت که با وجود نزدیکی و دوستی، این نهادها در انجام رسالت خود بسیار کوتاهی کرده‌اند. همراه پرسش اصلی خود را این‌گونه مطرح کرد که خروجی انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس به‌عنوان پرچم‌دار این عرصه دقیقاً چیست و در این مدت چه اقدام مؤثری صورت گرفته است؟
توهم جریان‌سازی با پروژه‌های میلیاردی
این سینماگر با رد سیاست سپردن کارهای بزرگ به چند چهره مطرح، تأکید کرد که چنین روشی هیچ نسبتی با جریان‌سازی ندارد. به باور او، هنر واقعی آن است که با کمترین هزینه، بیشترین شمار از اهالی سینما به میدان آورده شوند؛ در حالی که مدیران ترجیح داده‌اند تنها چند کارگردان صاحب‌نام را با دستمزدهای کلان استخدام کنند. همراه در این زمینه افزود: «سینما هم که فقط فیلم بلند نیست. شما می‌توانستید از این ظرفیت‌ها استفاده کنید و حداقل در حوزه فیلم کوتاه کاری انجام دهید تا فیلم‌سازان زیادی بیایند و دغدغه‌های خودشان را در این عرصه نشان دهند.»
او همچنین بهانه کمبود بودجه را از سوی این سازمان‌ها بی‌اساس دانست و یادآور شد که در دوران هشت‌ساله دفاع مقدس و با شرایطی به‌مراتب سخت‌تر، بهترین آثار فاخر و جریان‌ساز تولید شد. این بازیگر با اشاره به افزایش تجربه و بودجه در سال‌های اخیر پرسید که چرا امروز خروجی قابل‌توجهی دیده نمی‌شود؟
دام ستاره‌سالاری و رفیق‌بازی
یکی از بخش‌های مهم انتقادهای همراه به رویکرد نهادها در استفاده از سوپراستارها برای فروش فیلم‌های دفاع مقدس بازمی‌گردد. او این رویه را عجیب دانست و گفت که چرا برای اثری در این ژانر باید بازیگرانی با دستمزدهای میلیاردی انتخاب شوند، در حالی که خروجی کار چنگی به دل نمی‌زند؟ وی تصریح کرد: «شما کدام‌یک از فیلم‌های دفاع مقدستان در این سال‌ها فروش درست‌وحسابی داشته یا اصلاً هزینه خودش را برگردانده است که چنین بهانه‌ای می‌آورید؟»
به اعتقاد این هنرمند، فیلم‌های دفاع مقدسی بهترین بستر برای کشف استعدادهای جوان بودند تا هم از نظر محتوایی و هم فنی، نیروهای تازه محک بخورند. اما مدیران در همان دامی افتاده‌اند که دیگران گرفتارش شده‌اند؛ یعنی سپردن پروژه میلیاردی به کسی که شاید در تمام عمرش حتی یک فیلم هم نساخته باشد. همراه نتیجه این کار را نابودی اثر و چند برابر شدن هزینه‌ها دانست و از رواج رفیق‌بازی و رابطه‌بازی به‌شدت گلایه کرد.
او از نهادها خواست که به‌جای آماده‌خوری و جذب کارگردانان موفق با دستمزدهای دوبرابر، به فکر پرورش نیرو و تربیت یک نسل جدید باشند. توقع این بازیگر از مجموعه‌هایی مثل اوج، انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس و حوزه هنری آن است که به محل رشد فیلم‌سازان جوان تبدیل شوند.
جشنواره‌ای که از اصول و مردم دور مانده است
همراه در ادامه به وضعیت جشنواره فیلم مقاومت پرداخت و دلیل اصلی افول آن را فاصله گرفتن از اصول اولیه دانست. او از مسئولان خواست یک بار از خود بپرسند که وظیفه ذاتی انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس در همه حوزه‌ها چیست؟ به نظر او، رسالت اصلی به اشتراک گذاشتن ارزش‌ها و مفاهیم بلند این عرصه با مخاطب است، اما متأسفانه مخاطب از اصل ماجرا کنار گذاشته شده و تنها گعده‌ای میان تعدادی از دوستان شکل گرفته است.
وی با تأکید بر ضرورت مردمی‌سازی این رویداد گفت:
- از آدم‌های عادی جامعه بپرسید جشنواره فیلم مقاومت چیست و چندمین دوره آن برگزار می‌شود؛ آیا اصلاً می‌دانند؟
- چقدر تبلیغات این جشنواره را می‌بینید و کجا خبر درست‌وحسابی درباره آن منتشر شده است؟
- بردن چند هنرمند به شهری دیگر، نمایش چند فیلم و اهدای جایزه در چهار روز، چه معنایی دارد؟
این سینماگر همچنین انتخاب پردیس سینمایی ملت را برای برگزاری نشانه اشتباه از همان ابتدا دانست و یادآور شد که در سال‌های دور، سینماهایی مثل فلسطین مرکزیت داشتند و رفت‌وآمد مردم به آن‌ها بیشتر بود. او تأکید کرد که حتی در جشنواره فجر هم مردم عادی کمتر به پردیس ملت می‌روند و این انتخاب باعث شده تا تماشاگران عام جایی در این رویداد نداشته باشند. همراه در پایان بارها پرسید که مردم کجای این جشنواره هستند و چرا هیچ تلاشی برای حضور آن‌ها در سینماهای مختلف صورت نمی‌گیرد؟
