حضور ربات‌های انسان‌نما در قاب شبکه سه با سریال «نسخه آزمایشی»
دوربین‌های شبکه سه این روزها میزبان روایتی هستند که در آن مرز میان آدم‌ها و ماشین‌ها کم‌رنگ می‌شود. مسعود اطیابی که سابقه ساخت آثار پرفروش سینمایی را در کارنامه دارد، پس از چند سال دوری از قاب کوچک، بار دیگر مجموعه‌ای تلویزیونی را کارگردانی کرده است. «نسخه آزمایشی» عنوان این مجموعه نمایشی است که با فضایی خیالی و با بهره‌گیری از ترکیب بازیگران باسابقه و هنرمندان جوان روی آنتن رفته و نگاهی تازه به رابطه انسان و هوش مصنوعی دارد.
بازگشت اطیابی به تلویزیون با فضایی متفاوت
مسعود اطیابی که نامش با کمدی‌های پرفروش سینمای ایران گره خورده، پس از آخرین تجربه تلویزیونی خود در سال ۹۹ و ساخت سریال نوروزی «کامیون»، حالا اثری فانتزی را جلوی دوربین برده است. او در عرصه سینما با فیلم‌هایی مانند «دینامیت»، «تگزاس»، «بخارست» و «هتل» به عنوان پرفروش‌ترین آثار سال شناخته می‌شود، هرچند همواره با واکنش‌های گوناگونی نسبت به کمدی‌هایش روبه‌رو بوده است.
آنچه در این مجموعه دیده می‌شود، فاصله گرفتن از شوخی‌های دوپهلو و گاه اروتیک آثار سینمایی اوست. این سریال در روزهای زوج از شبکه سه پخش می‌شود و تلاش کرده تا به یک کمدی اجتماعی نزدیک شود. در این اثر، دغدغه‌هایی مانند بیکاری، هزینه‌های معیشتی و ویژگی‌های نسل زد در کنار فضای خیالی مورد توجه قرار گرفته‌اند. ایده اصلی داستان بر پایه تقابل ربات‌ها و انسان‌ها و واکنش‌های این دو در موقعیت‌های مختلف شکل گرفته است؛ جذابیتی که پیش‌تر در سریال «مسافران» به کارگردانی رامبد جوان نیز دیده شده بود.
پیوند بازیگران کهنه‌کار و چهره‌های تازه
یکی از نکات قابل توجه در «نسخه آزمایشی»، ترکیب بازیگران آن است. در کنار هنرمندان باسابقه‌ای همچون هومن برق‌نورد، محمد نادری، رویا میرعلمی و محمدرضا هدایتی، گروهی از بازیگران ناشناخته و جوان نیز حضور دارند که اتفاقاً نقشهای پررنگ و محوری را بر عهده گرفته‌اند.
فراهم کردن فرصت برای هنرمندان تازه‌نفس از وظایف تلویزیون به‌شمار می‌رود و می‌تواند به کشف استعدادهای جدید بینجامد. این ترکیب در سریال با نوعی تعادل همراه است، چرا که در سال‌های اخیر در برخی مجموعه‌ها، تلویزیون آن‌قدر به سمت چهره‌های جدید رفته که مخاطب کمتر دیگر بازیگران آشنا را در قاب می‌بیند. در این اثر اما توازن میان پیشکسوتان و تازه‌واردها حفظ شده است.
روایت خیالی در میانه زندگی واقعی
داستان این مجموعه در فضایی خیالی می‌گذرد و در کنار روایت واقعی زندگی شخصیت‌های انسانی، ماجرای شخصیت‌های رباتیک را نیز پیش می‌برد. این ترکیب دوگانه پیش‌تر در «مسافران» تجربه شده بود؛ جایی که قرار بود تقابل احساسات و رفتارهای انسانی از نگاه شخصیت‌های فضایی بررسی شود. در اینجا اما ربات‌ها ساخته هومن برق‌نورد هستند و هوش مصنوعی در شمایل انسان در موقعیت‌های انسانی قرار می‌گیرد.
«نسخه آزمایشی» این بار به جای موجودات فضایی، با چهار ربات انسان‌نما قصد دارد نشان دهد درست و غلط احساسات و رفتارهای انسانی چیست و در شرایط گوناگون چه واکنش‌هایی در پی دارد. قسمت نخست با ریتم خوبی آغاز می‌شود و در همان دقایق ابتدایی مخاطب را با فضای سریال همراه می‌کند. حضور هومن برق‌نورد در چند دقیقه اولیه، چهره‌ای متفاوت از گریم و بازی او را به نمایش می‌گذارد.
پس از این شروع، قصه به سمت خانواده‌ای می‌رود که محمد نادری و رویا میرعلمی زوج آن را تشکیل می‌دهند. محور داستان درباره دختر این خانواده است که تا این لحظه خواستگاری برایش نیامده و همین موضوع بهانه‌ای برای پیشبرد روایت می‌شود. این ماجرا به‌شکلی خیالی پرداخت می‌شود و در قسمت‌های بعدی، تغییر خانه و همسایه شدن با ربات‌ها را شاهد هستیم. ربات‌هایی که در موقعیت‌های مختلف پیش‌آمده برای این خانواده درگیر می‌شوند و واکنش آن‌ها در برابر آداب معاشرت، تعارف و احساسات به تصویر کشیده می‌شود.
تجربه پخش مجموعه‌هایی مانند «مسافران» و «روزی روزگاری مریخ» نشان می‌دهد که مخاطب از فضای خیالی این‌گونه آثار استقبال کرده است. با این تفاوت که این بار به جای فضایی‌ها، انسان‌ها با ربات‌ها و هوش مصنوعی انسان‌نما روبه‌رو شده‌اند؛ مواجهه‌ای که سعی دارد نوعی فانتزی و کمدی را در دل خود خلق کند. با این حال باید دید آیا «نسخه آزمایشی» می‌تواند در ادامه مسیر، رضایت مخاطب سخت‌پسند این روزهای تلویزیون را به همراه داشته باشد یا خیر.
