رونسکیپ: دراگونوایلدز؛ نسخه ملایمتر ولهایم در دنیای گیلینور
رونسکیپ: دراگونوایلدز؛ نسخه ملایمتر ولهایم در دنیای گیلینور
فصل شلوغی را پشت سر گذاشتیم که در آن موجی از بازی‌های باکیفیت روانه بازار شد؛ تا جایی که رسیدگی به تک‌تک آن‌ها تقریباً ناممکن به نظر می‌رسید. در همین بازه، سه عنوان هم‌سبک بقا-نقش‌آفرینی یعنی ولهایم، رونسکیپ: دراگونوایلدز و انشروود در فاصله‌ای کوتاه از فاز دسترسی زودهنگام عبور کردند و نسخه ۱.۰ خود را در اختیار بازیکنان گذاشتند. نسخه کامل دو بازی اول در ماه سپتامبر منتشر شد و انشروود هم تنها چند روز پیش از این مرحله گذشت. نتیجه اینکه سه رقیب مستقیم با یک جامعه هدف مشترک، تقریباً همزمان روی صحنه آمده‌اند و انتخاب میانشان می‌تواند گیج‌کننده باشد.
اگر شما هم در چنین دوراهی‌ای گرفتار شده‌اید، این مطلب می‌کوشد تصویری کلی از دراگونوایلدز پیش رویتان بگذارد و در کنارش، مقایسه‌ای اجمالی با دو هم‌سبک دیگر داشته باشد تا شناخت بهتری از ماهیت این بازی پیدا کنید. البته باید در نظر داشت که این متن بررسی کامل نیست؛ ابعاد این بازی مانند دو رقیبش چنان بزرگ است که به پایان رساندنش احتمالاً بیش از صد ساعت زمان می‌برد و شلوغی غیرعادی ماه‌های اخیر فرصت تجربه‌ای مفصل را از ما گرفت.
قدم گذاشتن در اشن‌فال؛ سرزمینی که اژدهایان تهدیدش می‌کنند
دراگونوایلدز، چنان‌که از نامش برمی‌آید، عضوی تازه از خانواده رونسکیپ است که می‌خواهد حس‌وحال آن MMO محبوب را در قالب یک بازی بقا-نقش‌آفرینی یک‌نفره یا چندنفره بازآفرینی کند. مقصد بازیکن، قاره ازیادرفته اشن‌فال است؛ بخشی از جهان گیلینور که اژدهایانی خطرناک آن را به تهدید کشیده‌اند و بازیکن باید با چیره شدن بر آن‌ها و دیگر مخاطرات این سرزمین، آنجا را به نوعی فتح کند و زندگی تازه‌ای برای خود و دیگر ساکنانش بسازد.
کسانی که پیش‌تر ولهایم را آزموده‌اند، به‌خوبی حدس می‌زنند که چرخه کار در دراگونوایلدز چگونه است. با ورود به دنیای بازی، چند NPC شما را با مکانیک‌ها و روند کلی آشنا می‌کنند. آغاز کار با بریدن درختان، ضربه زدن به سنگ‌ها و شکار جانوران کوچک است تا ابزارهای ابتدایی ساخته شود و مقداری غذا آماده گردد. سپس با همان امکانات، سرپناهی ساده بنا می‌کنید که هم پناهگاه باشد و هم محل استراحت.
از این نقطه به بعد، باید با تکیه بر منابع و امکاناتی که فراهم کرده‌اید در دنیا گشت بزنید و به اندازه توان با دشمنان تازه روبه‌رو شوید تا دسترسی به امکانات سطح بالاتر ممکن شود. در نهایت به جایی می‌رسید که ورود به منطقه‌ای تازه از نقشه با چالش سنگین‌تر میسر می‌شود؛ همان چرخه دوباره از سر گرفته می‌شود و با ارتقای شخصیت و تجهیزات، گشت‌وگذار و فتح نقشه ادامه می‌یابد. این چرخه، کمابیش در تمام بازی‌های این سبک جریان دارد.
تمایز در کجا پنهان است؟
وجه تمایز اصلی، پیش از هر چیز، جریان داشتن در دنیای رونسکیپ است. کسی که این MMO را تجربه نکرده باشد نمی‌تواند داوری دقیقی درباره این بخش داشته باشد؛ چه بسا برای دلبستگان این جهان، دراگونوایلدز تجربه‌ای واقعاً لذت‌بخش باشد و هم جزئیات داستانی و نکات دنیای بازی برایشان جذاب باشد و هم مکانیک‌هایی که احتمالاً اشتراک زیادی با بازی اصلی دارند.
برای شفاف شدن مقایسه، باید تجربه پیشین با هم‌سبک‌ها را هم روشن کرد: ولهایم و انشروود هر دو در دوران دسترسی زودهنگام بازی شده‌اند و تجربه با بازی اول نسبتاً مفصل بوده، هرچند فرصت آزمودن نسخه ۱.۰ آن دست نداده است. دراگونوایلدز اما پیش از نسخه ۱.۰ هرگز بازی نشده و نسخه کنونی، نخستین رویارویی با آن است.
برداشت کلی این است که دراگونوایلدز عملاً نسخه دسترس‌پذیرتر ولهایم به شمار می‌آید. ولهایم با همه خوبی‌هایش، دست‌کم از یک منظر می‌تواند آزاردهنده باشد: پیشرفت در رده‌بندی آیتم‌ها می‌تواند بسیار فرسایشی و کند باشد، منطقه‌های پرشمار هر یک با چالش‌های محیطی و دشمنان ویژه خود می‌توانند مزاحمت جدی بسازند و یک اشتباه یا رویارویی ناخواسته با دشمنی نیرومند می‌تواند چنان ضربه‌ای بزند که گویی چند ساعت پیشرفت به‌در باد رفته است. این وضعیت، آن هم در تجربه چندنفره با دوستان، رخ می‌دهد؛ تجربه تک‌نفره اصلاً آزموده نشده و به نظر می‌رسد چالش در آن حالت حتی بیشتر شود، هرچند ظاهراً اکنون تنظیم Modifierهایی در بازی ممکن است که سختی را کم یا زیاد می‌کنند.
هوای بیشتری که دراگونوایلدز دارد
دراگونوایلدز به‌طور کلی بیشتر هوای بازیکن را دارد. کوئست‌های اصلی و فرعی ساختار مشخص‌تری پیش رویتان می‌گذارند که به روند بازی جهت می‌دهد. سیستم جادوی ویژه بازی هم کارهایی مانند چوب‌بری و استخراج سنگ را سریع‌تر پیش می‌برد. افزون بر این، Modifierهای فراوانی در بازی هست که عملاً اجازه می‌دهند تجربه را به دلخواه شکل دهید؛ مثلاً می‌توان نیاز به آب و غذا برای بقا یا نیاز به Rune برای جادو را به‌کلی از بازی برداشت.
این ویژگی زمانی به کار می‌آید که بخواهید تنهایی بازی کنید. تجربه چندنفره هنوز آزموده نشده، اما حس می‌شود سطح چالش برای حالت چندنفره بسیار مناسب و برای تک‌نفره کمی سخت‌گیرانه باشد؛ همین Modifierها امکان می‌دهند برای بازی تک‌نفره هم تجربه‌ای متعادل ساخت.
در مجموع، دراگونوایلدز مانند ولهایم و انشروود می‌تواند تجربه‌ای بسیار اعتیادآور و عمیق باشد، به‌ویژه اگر با دوستان بازی شود. مکانیک‌های منحصربه‌فرد و جریان داشتن در جهان فرنچایز رونسکیپ، به آن هویت ویژه‌ای بخشیده که در میان هم‌سبک‌ها عنوانی شایسته بسازد. اینکه دراگونوایلدز بهترین بازی این سبک است یا نه، داوری‌اش به سلیقه هر بازیکن بستگی دارد؛ ولهایم شهرت بیشتری از دراگونوایلدز و انشروود دارد، اما اگر قرار باشد به‌سراغ یک بازی از این سبک برویم، احتمالاً آن دو عنوان دیگر ترجیح داده می‌شوند. با این حال هر سه، عناوینی بسیار باکیفیت‌اند و اگر دنیای چشم‌نواز دراگونوایلدز برایتان جذاب باشد، می‌توان اوقات خوشی را با دوستان در آن گذراند.
معرفی بازی رونسکیپ: دراگونوایلدز بر اساس کد ارسالی ناشر (Jagex) روی پی‌سی انجام شده است.
