رقابت بهترین فیلم اسکار ۲۰۲۷؛ «تل‌ماسه» می‌تواند همه‌چیز را برهم بزند؟
ماه اکتبر همواره نقطه عطفی در گمانه‌زنی‌های مربوط به جوایز سینمایی است و پس از نمایش آثار در جشنواره‌های پاییزی، تصویر روشن‌تری از بخت هر اثر به دست می‌آید. در آستانه اسکار ۲۰۲۷، در حالی که «اودیسه» همچنان در صدر ایستاده، دو عنوان دیگر یعنی «می‌توانی همه چیز را ببینی» و «تل‌ماسه» شرایط ویژه‌ای پیدا کرده‌اند. یکی از اینها با اتکا به فروش و نقدهای درخشان خود را تثبیت کرده و دیگری هنوز روی پرده نرفته است، اما پتانسیل آن هست که پایان‌بندی این مسابقه را از نو بنویسد.
«اودیسه»؛ پیشتاز بلامنازع یا رقیبی دست‌یافتنی؟
«اودیسه» را باید اصلی‌ترین مدعی سال دانست که هیچ اثری تا این لحظه از آن سبقت نگرفته است. این ساخته یک استودیوی بزرگ است که هم‌زمان با استقبال گسترده منتقدان روبه‌رو شده و رقم ۱.۷ میلیارد دلار در گیشه جهانی ثبت کرده است. از سوی دیگر، حال‌وهوای حماسی کلاسیک آن، یادآور دورانی است که هالیوود دیگر به‌ندرت سراغ چنین آثاری می‌رود. با این حال، این برتری تضمین‌شده نیست و «توپ سیاه» یا «می‌توانی همه چیز را ببینی» شاید بتوانند فاصله را کم کنند، چرا که بازی همچنان ادامه دارد.
«توپ سیاه» و فروش خیره‌کننده در اکران محدود
نماینده اسپانیا در این دوره، یعنی «توپ سیاه» (لا بولا نگرا)، عملکردی فراتر از انتظار در آمریکا داشته است.
- این فیلم در آغاز کار خود تنها با ۴ سالن در نیویورک و لس‌آنجلس، ۲۷۷ هزار دلار فروش کرد تا میانگین ۷۰ هزار دلار به ازای هر پرده را به نام خود ثبت کند.
- این رتبه، دومین میانگین فروش بالای یک فیلم غیرانگلیسی‌زبان پس از «انگل» به شمار می‌رود.
- در دومین آخر هفته، با نمایش در ۹ سینما، ۲۴۵ هزار دلار دیگر به دست آمد و مجموع درآمد آن به ۶۵۰ هزار دلار رسید که نشان از اقبال عمومی دارد.
چنین کارنامه‌ای باعث شده این اثر در کنار «اودیسه» و «می‌توانی همه چیز را ببینی» جزو سه عنوان نخست پیش‌بینی‌ها قرار گیرد. «می‌توانی همه چیز را ببینی» حالا دیگر نامزدی‌اش قطعی به نظر می‌رسد؛ چرا که گرفتن بهترین نقدهای سال و فروش مطلوب، ترکیبی است که راهیابی به فهرست نهایی را بیمه می‌کند. پرسش امروز این نیست که آیا نامزد می‌شود یا خیر، بلکه این است که آیا می‌تواند به جمع سه فیلم برتر برسد که شواهد پاسخ مثبت می‌دهند.
«تل‌ماسه ۳»؛ فیلِ در اتاق که غافلگیری می‌آفریند
در میان آثاری که هنوز اکران نشده‌اند، «تل‌ماسه: قسمت سوم» جایگاه ویژه‌ای دارد. این آخرین تلاش دنی ویلنوو در این مجموعه است و گفته می‌شود می‌تواند بلافاصله پس از نمایش، صدر جدول را تصاحب کند. در کنار آن، فیلم «کلیف بوث» به کارگردانی فینچر و با حضور برد پیت نیز در محدوده احتمالات باقی مانده و هر سناریویی برایش متصور است.
از سوی دیگر، وضعیت «دیگِر» ساخته ایناریتو چندان روشن نیست. شان فنسی در سایت «بیگ پیکچر» این فیلم را در رتبه دهم تازه‌ترین رده‌بندی خود گذاشته که یعنی در شرایط فعلی نامزد می‌شود. بخش‌هایی از صنعت سینما آشکارا شیفته این اثرند و با وجود نظرات متفاوت منتقدان، این رأی‌دهندگان آکادمی هستند که تعیین‌کننده‌اند. آکادمی در سال‌های گذشته همواره به ایناریتو علاقه نشان داده و حتی «باردو» که بدترین فیلم او بود، دست‌کم نامزدی بهترین فیلمبرداری را به دست آورد؛ بنابراین هنوز نمی‌توان از این فیلم قطع امید کرد.
«من راکی را بازی می‌کنم» و جایگاه ویژه در پاییز
ساخته پیتر فارلی با نام «من راکی را بازی می‌کنم» یکی دیگر از بخت‌های بالای امسال است. این فیلم پرطرفدار از حمایت آمازون/ام‌جی‌ام برای فصل جوایز برخوردار گشته و حضور آنتونی ایپولیتو در نقش استالونه را دارد که او نزدیک به ۲ سال برای این نقش تمرین کرد و در نهایت موفق شد. جایگاه خاص این اثر در پاییز نشان می‌دهد که استودیو با جدیت روی آن سرمایه‌گذاری کرده است.
در جمع‌بندی کنونی، سه فیلم نخست یعنی «اودیسه»، «توپ سیاه» و «می‌توانی همه چیز را ببینی» جایگاه مستحکمی دارند و پس از آن، هر اثری بخت خود را خواهد داشت. با این وجود، تنها «تل‌ماسه» است که به نظر می‌رسد بتواند به شکلی غافلگیرانه تمام معادلات را تغییر دهد.
