نقد محمد تن به جشنواره مقاومت؛ چرا آثار تأثیرگذار کم شده است؟

جشنواره‌ای که قرار بود صدای ایستادگی باشد، حالا در حصار تنگ مدیریت و نبود همراهی گیر کرده است. محمد تن، از چهره‌های باسابقه این عرصه، با نگاهی نقادانه به وضعیت کنونی، معتقد است این رویداد دیگر آن جشنواره فراگیر سابق نیست و شکاف میان آن و بدنه تولید سینما هر روز بیشتر می‌شود. او بر این باور است که خروجی فعلی سینما، دیگر آن قدرت و اثربخشی گذشته را ندارد و کمتر می‌توان فیلمی یافت که بتوان آن را اثری ماندگار دانست.

گسست میان جشنواره و نهادهای سینمایی

مهم‌ترین چالشی که محمد تن به آن اشاره می‌کند، فاصله‌ای است که میان جشنواره فیلم مقاومت و مجموعه نهادهای مختلفی که در حوزه سینما و تولید فیلم فعالیت می‌کنند، افتاده است. به گفته او، صف‌ها از یکدیگر جدا شده‌اند و این تشتت باعث شده تا جشنواره نتواند به یک «جشنواره فراگیر» تبدیل شود. این منتقد سینمایی با طرح این پرسش که وقتی برای تولید فیلم‌های مقاومت فقط یکی دو نهاد وارد میدان می‌شوند، بقیه کجا هستند، بر لزوم بازنگری در این رویکرد تأکید کرد.

افق تولید و فقدان آثار ماندگار

در ادامه این نقد صریح، وضعیت تولیدات سال‌های اخیر نیز زیر ذره‌بین قرار گرفته است. محمد تن با ابراز تأسف از کیفیت آثار فعلی بیان کرد که امروز از میان فیلم‌هایی که ساخته می‌شوند، به‌ندرت می‌توان «آثار تأثیرگذار» پیدا کرد. این اظهارنظر در حالی مطرح می‌شود که انتظار می‌رفت جشنواره مقاومت با ایجاد هم‌افزایی میان بخش‌های مختلف، بستری برای خلق چنین آثاری فراهم کند، اما انزوای مدیریتی مانع از تحقق این هدف شده است.