بازگشت آلیس به سرزمین عجایب تاریک؛ چرا این دو بازی باید به کنسول‌های جدید بیایند؟
دنیا می‌تواند جای سرد و خطرناکی باشد. ما درباره تاریک‌ترین بخش‌های آن فکر می‌کنیم در حالی که خود را در پتو می‌پیچیم و روی صندلی راحتی کنار شومینه‌ای پرصدا می‌نشینیم؛ درست مانند نیاکانمان. آن‌ها نیز برای درک چگونگی بقا در تاریکی به داستان‌ها پناه می‌بردند: به حیله‌گران با قدرت‌های جادویی اعتماد نکن، از میوه‌های مشکوک دوری کن و هرگز تنها به جنگل نرو.
امروزه بازی‌ها به اندازه رمان‌های کلاسیک و سنت‌های شفاهی به ما می‌آموزند. اما آن‌ها به‌ندرت به افسانه‌های کلاسیکی می‌پردازند که نسل‌های پیشین را سرگرم می‌کردند؛ موضوعی که جای تأسف دارد. ما به بازی‌های بیشتری نیاز داریم که با این سنت غنی پیوند داشته باشند، مانند آمریکن مک‌گی آلیس (American McGee’s Alice) و آلیس: بازگشت جنون (Alice: Madness Returns). و هنگامی که توسعه‌دهندگان آن‌ها را ساختند، باید مطمئن شویم که بیش از یکی دو نسل کنسولی قابل‌بازی باقی می‌مانند.
آغاز ماجرا در سرزمین عجایب
آمریکن مک‌گی آلیس در اواخر سال ۲۰۰۰ عرضه شد. این بازی که به‌وسیله‌ی الکترونیک آرتس (Electronic Arts) منتشر شد، به دلیل محتوای آزاردهنده‌اش از سوی ای‌اس‌آربی (ESRB) رده‌بندی M گرفت. این سرزمین عجایبی نبود که شاید در کینگدم هارتس (Kingdom Hearts) تجربه کرده باشید. بازی در متاکریتیک (Metacritic) امتیاز ۸۵ را کسب کرد و در ژوئن ۲۰۱۱ به‌عنوان محتوای قابل دانلود برای پلی‌استیشن ۳ (PlayStation 3) و ایکس‌باکس ۳۶۰ (Xbox 360) عرضه شد.
در آمریکن مک‌گی آلیس، قهرمان باهوش داستان به سرزمین عجایب بازمی‌گردد؛ همان جایی که او را مشهور کرد. او آن را کمتر آشنا می‌یابد. هرچه در آن شوم بود، اکنون شوم‌تر شده است. این سرزمین از درون می‌پوسد و به‌وسیله نیروی پلیدی زخمی شده که تنها آلیس می‌تواند آن را درمان کند. اما انجام این کار به شجاعتی نیاز دارد که او هرگز تصور نمی‌کرد داشته باشد.
بازگشت جنون و واکنش‌ها
آلیس: بازگشت جنون، دومین بازی این مجموعه، در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۱ عرضه شد. منتقدان به اندازه نسخه پیشین آن را دوست نداشتند و به‌طور کلی امتیاز میانگین پایین‌تری به آن دادند. آن‌ها عمدتاً مبارزات را آزاردهنده و جلوه‌های بصری را قدیمی یافتند. اما بازیکنان پذیرای بیشتری داشتند و از فضای تاریک جذاب بازی و پیچش‌های ادامه‌دار در داستان کلاسیک آلیس استقبال کردند.
از سال ۲۰۱۴ به بعد، خبر چندانی از آلیس نشنیده‌ایم؛ حداقل نه از نسخه تاریک‌تر او. به نظر می‌رسد اشتیاق عمومی به این مالکیت فکری اندکی پس از فیلم لایواکشن تیم برتون (Tim Burton) در سال ۲۰۱۰ (که بازی موبایلی خود را نیز داشت) کاهش یافته است. اما آن دو بازی همچنان باقی هستند و ما را وسوسه می‌کنند تا بار دیگر با آلیس به سرزمین عجایب بازگردیم. مشکل اینجاست که بیشتر ما نمی‌توانیم.
وضعیت فعلی و آینده مبهم
متأسفانه، خالق اثر آمریکن مک‌گی (American McGee) نیز از جمله کسانی است که نمی‌تواند زمان بیشتری را به آلیس اختصاص دهد. او در ویدیویی در سال ۲۰۲۳، در پاسخ به پرسش‌های مکرر طرفداران، توضیح داد که شریک انتشاراتی‌اش یعنی الکترونیک آرتس از تأمین مالی یا صدور مجوز برای سومین بازی مجموعه خودداری کرده است. قرار بود این بازی آلیس: آسایشگاه (Alice: Asylum) نام داشته باشد. مک‌گی برای مدتی از توسعه کناره‌گیری کرد. اخیراً او بازگشته و روی دموی یک بازی جدید بر اساس پلاشی دردفولز (Plushie Dreadfuls) کار می‌کند؛ خط تولید عروسک‌های پارچه‌ای کمی دیوانه و محبوب او. این بازی قرار است به مضامین مشابه و نگاهی تاریک به سرزمین عجایب بپردازد.
اگرچه به نظر می‌رسد درِ ماجراجویی‌های بیشتر برای خود آلیس بسته شده است، حداقل آلیس: بازگشت جنون هنوز برای خرید در استیم (Steam) در دسترس است. جای تأسف دارد که نسخه اول ناپدید شده است. اگر می‌خواهید به آغاز مجموعه بازگردید، بدشانس هستید مگر اینکه نسخه قدیمی را سال‌ها پیش به‌صورت دیجیتالی خریده باشید یا امروز آماده عبور از موانع سختی باشید.
به هر شکل، غیبت آن‌ها از سخت‌افزار کنسول‌های مدرن چندان منصفانه به نظر نمی‌رسد. هر دو بازی می‌توانستند به‌سادگی از جلوه‌های بصری بازسازی‌شده بهره ببرند و برای مخاطبان امروزی جذاب باشند. بازگرداندن آن‌ها به این شکل، با چند بهبود کیفی برای صیقل دادن لبه‌های زبر، نسل جدیدی از طرفداران را که به دنبال جادوی افسانه‌های تاریک هستند راضی می‌کند. امیدواریم کسی خردمندیِ دادن دسترسی به آلیس در خونین‌ترین حالتش را به نسل جدید درک کند.
