خالق جزیره گیلیگان و سیت‌کامی که از یک ترانه معروف دهه ۷۰ ساخته شد
شرود شوارتز (Sherwood Schwartz) از چهره‌های شاخص تاریخ سیت‌کام است؛ مردی که آثار ماندگاری چون «جزیره گیلیگان» (Gilligan's Island) و «خانواده بریدی» (The Brady Bunch) را خلق کرده است. با این حال، حتی استادی در این ژانر مانند او نیز گاهی لغزش‌هایی داشته است؛ کافی است نگاهی به همکاری او با باب دنور (Bob Denver) در قسمت آزمایشی کمدی علمی‌تخیلی «زن نامرئی» (The Invisible Woman) بیندازید. خوشبختانه، سیت‌کام اوایل دهه ۱۹۸۰ او با نام «انجمن اولیا و مربیان هارپر ولی» (Harper Valley PTA) اشتباه بزرگی نبود، هرچند هرگز به شهرت کارهای بزرگ‌ترش نرسید.
ترانه‌های تیتراژ سیت‌کام‌ها اغلب به اندازه خود سریال‌ها محبوب می‌شوند. این موضوع قطعاً درباره ترانه «جزیره گیلیگان» صادق است که نه‌تنها به‌خوبی خلاصه داستان را منتقل می‌کرد، بلکه در حافظه جمعی نسل‌های مختلف حک شد. ضبط آن ترانه نیز به همان اندازه نمایش، شبیه به یک کمدی بزن‌بکوب بود؛ چرا که شوارتز مجبور شد در یک مراسم خیریه در خانه مل شاولسون (Mel Shavelson)، تهیه‌کننده، با عجله آن را ضبط کند. یکی از سیت‌کام‌های بعدی شوارتز، یعنی «انجمن اولیا و مربیان هارپر ولی»، مسیر پرچالشی برای ترانه تیتراژش نداشت، اما ریشه آن هم به یک ترانه بازمی‌گشت.
در سال ۱۹۶۸، خواننده کانتری، جینی سی. رایلی (Jeannie C. Riley)، تک‌آهنگ خود با نام «هارپر ولی پی‌تی‌ای» (Harper Valley PTA) را منتشر کرد که داستان بیوه‌ای به نام خانم جانسون را روایت می‌کرد. دختر نوجوان او روزی از مدرسه با یادداشتی از سوی انجمن اولیا و مربیان به خانه می‌آید. در یادداشت آمده بود: «خانم جانسون، دامن‌های شما بسیار کوتاه است. گزارش شده که شما مشروب می‌خورید، با مردان می‌گردید و بی‌بندوباری می‌کنید.» ترانه با حضور خانم جانسون در جلسه انجمن و افشای رازهای پنهان اعضا به پایان می‌رسد. ظاهراً همین مایه کافی بود تا فیلم و سریالی از آن ساخته شود و وظیفه هدایت نسخه تلویزیونی بر عهده شوارتز گذاشته شد.
شرود شوارتز با اکراه تهیه‌کننده شد
ترانه جینی سی. رایلی در سال ۱۹۶۸ به موفقیت بزرگی دست یافت و طبق اعلام بنیاد فیلم آمریکا (AFI)، حقوق ساخت فیلم آن در سال ۱۹۷۷ توسط شرکت «April Fools Productions» خریداری شد. سپس فیل بوراک (Phil Borack)، تهیه‌کننده اجرایی، مبلغ ۳.۵ میلیون دلار سرمایه جذب کرد و باربارا ادن (Barbara Eden)، ستاره سریال «رؤیای جینی» (I Dream of Jeannie)، را برای بازی در نقش اصلی یعنی استلا جانسون، فروشنده لوازم آرایشی بیوه، به فیلم آورد. فیلم «هارپر ولی پی‌تی‌ای» اکران سینمایی کوچک اما موفقی داشت و پیش از پخش از شبکه ان‌بی‌سی (NBC) در سال ۱۹۷۸، به فروش رسید. (گزارش‌های متناقضی وجود دارد که فروش آن را ۸ میلیون یا ۲۵ میلیون دلار اعلام کرده‌اند؛ با بودجه تنها ۱ میلیون دلاری، در هر صورت یک موفقیت بود.) واکنش مخاطبان مثبت بود و ان‌بی‌سی توسعه یک سریال را آغاز کرد.
اینجا بود که شرود شوارتز و پسرش، لوید جی. شوارتز (Lloyd J. Schwartz)، وارد ماجرا شدند. خالق «جزیره گیلیگان» و پسرش بی‌شک از همکاری با ادن که نقش استلا جانسون را در سریال تکرار می‌کرد، خوشحال بودند. با این حال، به نظر می‌رسد شوارتز پدر از حضور کلی در نسخه تلویزیونی «هارپر ولی پی‌تی‌ای» رضایت نداشت. در واقع، با وجود اینکه نام او اغلب به‌عنوان خالق اثر ذکر می‌شود، به نظر می‌رسد او واقعاً به درخواست یونیورسال تلویژن (Universal Television) برای تهیه‌کنندگی آنجا بوده است.
شوارتز در مصاحبه‌ای با RetroCrush در سال ۲۰۰۳ گفت: «من فقط به‌عنوان لطفی در حق یونیورسال وارد شدم، چون هم‌زمان داشتم روی "عروس‌های بریدی" (The Brady Brides) کار می‌کردم. اما واقعاً نمی‌خواستم این کار دیگر را انجام دهم. آن‌ها داشتند دست‌وپا می‌زدند. می‌خواستند من این کار را انجام دهم.» شوارتز در ادامه از بازیگران سریال به‌عنوان افرادی «بسیار خوب» تمجید کرد و باربارا ادن را «بانویی شگفت‌انگیز» خواند، اما در نهایت این سریال را «تا حدودی یک نمایش بن‌بست» می‌دید. این ارزیابی با پخش دو فصل آن تا حد زیادی ثابت شد؛ هرچند به‌وضوح در «هارپر ولی پی‌تی‌ای» ویژگی‌هایی بود که مانع از تبدیل شدن آن به یکی از بسیار سریال‌هایی شد که پس از یک فصل لغو می‌شوند.
عمر کوتاه هارپر ولی پی‌تی‌ای
سریال «هارپر ولی پی‌تی‌ای» بار دیگر بر استلا جانسون با بازی باربارا ادن تمرکز دارد؛ مادری بیوه که با دختر نوجوانش دی جانسون (Dee Johnson با بازی جن تامپسون) زندگی می‌کند. این دو در شهر خیالی هارپر ولی در اوهایو ساکن هستند، جایی که به نظر می‌رسد دودمان هارپر، که نام شهر از آن‌ها گرفته شده، به همراه بقیه ساکنان، استقبال خوبی از استلا آزاداندیش و دخترش ندارند. اوتیس هارپر جونیور (Otis Harper, Jr. با بازی جورج گوبل) شهردار شهر است و در فصل اول، استلا با اعضای انجمن اولیا و مربیان و خانواده متکبر رایلی درگیر می‌شود؛ خانواده‌ای متشکل از فلورا (Flora با بازی آن فرانسین)، دخترش واندا رایلی (Wanda Reilly با بازی بریجت هنلی)، همسرش بابی رایلی (Bobby Reilly با بازی راد مک‌کری) و دخترشان اسکارلت رایلی (Scarlett Reilly با بازی سوزی دین).
برای فصل دوم، تغییراتی در «هارپر ولی پی‌تی‌ای» ایجاد شد. بخش انجمن اولیا و مربیان حذف شد و شرود شوارتز نیز از پروژه کنار رفت. خود ادن در مصاحبه‌ای با آکادمی تلویزیون (Television Academy) به یاد می‌آورد: «این شرود شوارتز و پسرش بودند [که سریال را تهیه کردند] و آن‌ها کار فوق‌العاده‌ای انجام دادند. نمی‌دانم چه کسی از آن‌ها ناراضی بود، اما کسی بود و به همین دلیل فکر می‌کنم سال دوم سه تهیه‌کننده مختلف داشتیم، بنابراین مدام در حال زیگ‌زاگ رفتن و تغییر مسیر بودیم.» با توجه به احساسی که شوارتز نسبت به فراخوانده شدن برای نجات سریال «دست‌وپا زننده» یونیورسال داشت، احتمالاً او راهی برای خلاص شدن از شر این پروژه پیدا کرده است.
در نهایت، «هارپر ولی پی‌تی‌ای» بین ژانویه ۱۹۸۱ و اوت ۱۹۸۲ برای دو فصل پخش شد و سپس لغو و به تاریخ تلویزیون سپرده شد. به نظر می‌رسد شوارتز ترجیح می‌داد نامش با این نمایش گره نخورد، اما این اثر همچنان مدخلی جالب در کارنامه اوست؛ درست مانند زمانی که او سیت‌کامی با عمر حتی کوتاه‌تر ساخت که از دکورها و لوازم «جزیره گیلیگان» استفاده می‌کرد.
