پنج فیلم و سریال تازه برای تماشا در آخر هفته؛ از متیو پری تا دکستر

آیا باورتان می‌شود اکتبر به پایان رسیده باشد؟ آخر هفته‌ای که پیش رو داریم همزمان با هالووین است و خیلی‌ها احتمالاً مشغول آماده‌کردن لباس‌های الهام‌گرفته از الیزابت هولمز هستند یا سعی می‌کنند ملافه‌های قدیمی را طوری روی هم بچینند که شبیه لباس‌های دوره‌ای «ادیسه» شود. اما اگر اهل خانه‌ماندن و تماشای استریم هستید، فهرستی از انتخاب‌های خوب برایتان داریم.

هر چیزی که در این فهرست آمده یا کاملاً تازه و انحصاری یک سرویس استریم است یا نخستین نمایش یک فیلم سینمایی پرفروش که برای اولین بار به استریم می‌آید؛ بنابراین صرفاً اضافه‌شدن تصادفی فیلم محبوب‌تان به نتفلیکس (Netflix)، هولو (Hulu) یا اچ‌بی‌او مکس (HBO Max) باعث نمی‌شود در این فهرست جا بگیرد. از یک مستند واقعاً تحسین‌برانگیز درباره ستاره‌ای که خیلی زود از دست رفت تا دو افتتاحیه بزرگ فصل و یک فیلم انیمیشن که سرگرم‌کننده و مناسب تمام خانواده است، این‌ها پنج فیلم و سریالی هستند که باید در آخر هفته ۳۰ اکتبر تا ۱ نوامبر ۲۰۲۶ روی سرویس‌های استریم اصلی تماشا کنید.

مستندی درباره متیو پری (نتفلیکس)

همه مستندها درباره سلبریتی‌هایی که به شکلی غم‌انگیز از دنیا رفته‌اند، لزوماً خوب نیستند؛ بعضی‌شان حس تماشای یک تصادف رانندگی را دارند. خوشبختانه مستند سه‌قسمتی «The One About Matthew Perry» ساخته مری رابرتسون، تصویری به‌طرز شگفت‌آوری شیرین و صادقانه از مردی آشفته است که نهایت تلاشش را کرد و دنیا را خنداند. پری (Matthew Perry) همان‌طور که احتمالاً یادتان هست در سال ۲۰۲۳ به‌طور ناگهانی درگذشت و علت مرگ در نهایت مصرف کتامین و غرق‌شدن تصادفی اعلام شد. مستند «The One About Matthew Perry» روشن می‌کند که او بیشتر عمرش با پرهیز از مواد مخدر و الکل دست‌وپنجه نرم کرد و شهرت فقط اعتیادش را بدتر کرد.

با وجود این که موضوع تا این حد تلخ است، مستند با احترام و بزرگواری با سوژه‌اش رفتار می‌کند و حضور خواهر ناتنی پری، میا پری بوویک (Mia Perry Bowick) — که پس از دیدن دست‌وپنجه نرم‌کردن برادرش با پرهیز از مواد، روان‌درمانگر شد — و دوستان قدیمی‌اش مانند راجر کاستیو (Roger Castillo)، دیوید پرسمن (David Pressman)، نیت تورنس (Nate Torrence) و کوین پولاک (Kevin Pollak) کمک می‌کند داستان پری آن‌گونه که امیدوارید خودش می‌خواست روایت شود. رابرتسون در مصاحبه‌ای با وولچر (Vulture) همین را گفت: «فکر می‌کنم متیو واقعاً ناراحت می‌شد اگر فیلمی درباره زندگی‌اش می‌ساختم که خنده‌دار نبود.» او ادامه داد: «برای من بسیار مهم بود که این فیلم تا جایی که ممکن است خنده‌دار باشد و در دل تاریکی و لحظه‌های غمگین، سبکی پیدا کنیم.» خوشحالم که بگویم رابرتسون در این مأموریت موفق شد.

اگر شما یا کسی که می‌شناسید برای مشکلات مربوط به اعتیاد به کمک نیاز دارید، کمک در دسترس است. به وب‌سایت اداره خدمات سوءمصرف مواد و سلامت روان (SAMHSA) مراجعه کنید یا با خط ملی کمک SAMHSA به شماره ۱-۸۰۰-۶۶۲-HELP (4357) تماس بگیرید.

مینیون‌ها و هیولاها (پیکاک)

از زمانی که «من نفرت‌انگیز» (Despicable Me) در سال ۲۰۱۰ اکران شد، مینیون‌ها به پدیده‌ای در فرهنگ عامه تبدیل شدند؛ بنابراین تعجب‌آور نیست که یک فرنچایز اسپین‌آف مینیون‌ها هم وجود دارد که فیلم تازه‌اش در سال ۲۰۲۶ با عنوان «Minions & Monsters» منتشر شد. تعجب‌آور این است که به گفته رافائل موتامایور (Rafael Motamayor) از /Film، این فیلم نسبتاً خوب است و بازسازی پنهانی از یک شکست نسبتاً اخیر گیشه است. «Minions & Monsters» به کارگردانی پیر کافن (Pierre Coffin) که صداپیشگی مینیون‌ها را هم بر عهده دارد، ماجرای خلاق‌ترین مینیون زردرنگ به نام جیمز را دنبال می‌کند که تصادفاً به بازیگری برمی‌خورد که در حال صحنه‌سازی یک سرقت بانکی برای فیلمی در دست تولید است.

از آنجا که مینیون‌ها عملاً فیلم‌برداری را مختل می‌کنند، کارگردان فیلم، مکس (Max) با بازی کریستوف والتز (Christoph Waltz)، برنده واقعی اسکار، تصمیم می‌گیرد آن‌ها را به بازی بگیرد و «Minions & Monsters» به قصیده‌ای برای هالیوود قدیم تبدیل می‌شود؛ زمانی که مینیون‌ها می‌کوشند از فیلم‌های صامت به «ناطق» گذر کنند. (من هم مثل هر کس دیگری شگفت‌زده‌ام که یک فیلم مینیون‌ها دارد به یکی از فیلم‌های همیشه محبوب من و یکی از بهترین موزیکال‌های تاریخ سینما، «آواز در باران» (Singin' in the Rain)، ادای دین می‌کند.) جای دیگر، یک زیرداستان سرگرم‌کننده درباره ربات بیگانه‌ای به نام دورت (Dort) وجود دارد که آشکارا نگاهی طنزآمیز به گرت (Gort) از فیلم علمی‌تخیلی کلاسیک «روزی که زمین ایستاد» (The Day the Earth Stood Still) محصول ۱۹۵۱ است. خلاصه ماجرا این است که «Minions & Monsters» ارزش وقت‌تان را دارد، چه طرفدار پروپاقرص فیلم‌های «من نفرت‌انگیز» باشید چه عاشق هالیوود قدیم (یا به شکلی عجیب، هر دو).

افتتاحیه فصل چهارم «عصر طلایی» (اچ‌بی‌او مکس)

اگر طرفدار «دانتون ابی» (Downton Abbey) یا «بریجتون» (Bridgerton) هستید اما هنوز «عصر طلایی» (The Gilded Age) را ندیده‌اید، بهتر است هرچه زودتر خودتان را به آن برسانید، چون فصل چهارم این درام دوره‌ای پرمخاطب اچ‌بی‌او (HBO) همین آخر هفته بازمی‌گردد. «عصر طلایی» ساخته جولین فلوز (Julian Fellowes) — همان کسی که عملاً مسئول «دانتون ابی» و فیلم‌هایی مانند «گاسفورد پارک» (Gosford Park) است — درباره جامعه اعیان نیویورک در دهه ۱۸۸۰ و در همان دوره‌ای است که عنوان سریال از آن گرفته شده؛ زمانی که ساکنان ثروتمند منهتن به دو اردوگاه اجتماعی تقسیم می‌شوند: «پول قدیمی» و «پول جدید». خانواده راسل که از پول جدید آمده‌اند — برتا (Bertha) بزرگ خاندان با بازی کری کون (Carrie Coon) بی‌همتا، همسرش جورج (George) سرمایه‌دار راه‌آهن با بازی مورگان اسپکتر (Morgan Spector) که اخیراً لقب طرفدارانش، «بابای قطار»، را علناً پذیرفت، پسرشان لری (Larry) با بازی هری ریچاردسون (Harry Richardson) و دختر متأهلشان گلادیس ویر (Gladys Vere)، دوشس باکینگهام، با بازی تایسا فارمیگا (Taissa Farmiga) — می‌کوشند جای خود را در جامعه پیدا کنند و با مخالفت سرسختان پول قدیمی مانند خواهران اگنس ون راین (Agnes van Rhijn) با بازی کریستین بارانسکی (Christine Baranski) که مثل همیشه باشکوه است و خواهرش آدا فورته (Ada Forte) با بازی سیسیلیا نیکسون (Cynthia Nixon) روبه‌رو می‌شوند.

«عصر طلایی» پر است از آنچه آرتا فرانکلین (Aretha Franklin) یک بار مشهور گفت: «لباس‌های عالی، لباس‌های زیبا.» همچنین سرشار از دسیسه، جر و بحث‌های لذت‌بخش و پیش‌پاافتاده و درام‌های قدیمی است که شما را کاملاً درگیر می‌کند. فصل چهارم از ۱ نوامبر در اچ‌بی‌او آغاز می‌شود و پس از دو قسمت آخر فصل سوم — که در آن جورج دچار آسیبی بالقوه مرگبار می‌شود، ازدواجش با برتا متزلزل می‌ماند و آدا در حرکتی غافلگیرکننده جای اگنس را می‌گیرد — حتماً می‌خواهید از اشراف‌زادگان محبوب دهه ۱۸۸۰ احوال بگیرید و ببینید چه بر سرشان می‌آید.

افتتاحیه فصل دوم «دکستر: رستاخیز» (پارامونت پلاس با شوتایم)

پایان‌بندی اصلی سریال «دکستر» (Dexter)، درام قاتل زنجیره‌ای که جیمز مانوس جونیور (James Manos Jr.) آن را بر اساس رمان جنایی «خواب تاریک دکستر» (Darkly Dreaming Dexter) نوشته جف لیندسی (Jeff Lindsay) ساخت، تا امروز یکی از بدترین پایان‌بندی‌های تاریخ تلویزیون شمرده می‌شود. شاید به همین دلیل «دکستر» با بازی مایکل سی. هال (Michael C. Hall) در نقش دکستر مورگان، قاتل درستکار، نه یک بار بلکه سه بار احیا شده است. «دکستر: خون تازه» (Dexter: New Blood) از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ روی شوتایم (Showtime) پخش شد، پیش‌درآمدی با عنوان «دکستر: گناه نخستین» (Dexter: Original Sin) در سال ۲۰۲۴ روی آنتن رفت و حالا «دکستر: رستاخیز» (Dexter: Resurrection) را داریم؛ دنباله مستقیم «خون تازه» که پخشش را در تابستان ۲۰۲۵ در پارامونت پلاس با شوتایم آغاز کرد.