بازگشت پرسر‌وصدا: گربه کلاه‌به‌سر ناجی شادی می‌شود
پیش از آن‌که هیاهوی نخستین نمایش فروکش کند، موج نقدهای این انیمیشن آمریکایی نشان می‌دهد که بازگشت دومین اقتباس بلند از کتاب دکتر سوس با واکنش‌های متوسطی روبه‌رو شده است. «گربه کلاه‌به‌سر» در قالب فانتزی و کمدی و به کارگردانی مشترک الساندرو کارلونی و اریکا ریوی‌نوجا خلق شده است تا پس از نسخه لایواکشن ۲۰۰۳، روایتی نوین از داستان ۱۹۵۷ ارائه دهد. با وجود حضور بیل هیدر در نقش اصلی و جمعی از ستارگان، به‌نظر می‌رسد منتقدان در ارزیابی این اثر اتفاق نظر ندارند و شکاف میان نمرات آن‌ها عمیق است.
جایگاه انیمیشن در پایگاه‌های نقد
وب‌سایت راتن تومیتوز تا امروز پذیرای ۲۲ بررسی برای این اثر بوده است، هرچند هنوز امتیاز نهایی برای آن به ثبت نرسیده است. در نقطه مقابل، متاکریتیک بر پایه ۱۱ نقد موجود، نمره ۴۷ از صد را برای این فیلم در نظر گرفته است. این ارقام نشان‌دهنده برخوردی دوگانه با روایتی است که گربه‌ای بازیگوش را در کانون توجه قرار می‌دهد.
داستان درباره نجات یک شغل و یک خانواده
ماجرای فیلم درباره موجودی شیطان و دردسرساز است که برای اثبات شایستگی‌های خود و نجات شغلش، آخرین فرصت را از رئیس به‌شدت ناراضی‌اش می‌گیرد. او یکی از مأموران «مؤسسه تخیل و الهام» محسوب می‌شود و باید شادی را به زندگی گبی و سباستین بازگرداند؛ خواهر و برادری که به‌شهری جدید نقل مکان کرده‌اند و نمی‌توانند با شرایط تازه کنار بیایند. برای ایفای این نقش، بیل هیدر هنرنمایی کرده و مت بری، کوئینتا برانسون، زوچیتل گومز، جانکارلو اسپوزیتو و آمریکا فررا او را همراهی می‌کنند.
واکنش‌های مثبت: جذابیت آشوب و روح دکتر سوس
برخی تحلیل‌گران، شوخ‌طبعی و هرج‌ومرج حاکم بر اثر را ستوده‌اند. خورخه تنریرو از AwardsWatch با نمره ۷۵/۱۰۰ معتقد است: «زمانی در بهترین وضعیت خود قرار دارد که به گربه اجازه می‌دهد آزادانه رفتار کند و هرج‌ومرج به پا کند. فیلم پرسر‌وصدا، مهارنشدنی و گاهی بیش از اندازه شیفته آشوبی است که خودش ایجاد می‌کند؛ بااین‌حال، شوخ‌طبعی دوست‌داشتنی آن به‌سختی می‌توان در برابرش مقاومت کرد.» آلونسو دورالده (The Film Verdict) نیز با همین امتیاز، بازآفرینی روح بی‌قاعده و صمیمانه کتاب را تحسین می‌کند و می‌گوید سازندگان هوشمندانه شخصیت اصلی را به سفری تازه فرستاده‌اند.اریک گلدمن (IGN) با نمره ۷۰/۱۰۰ باوجود اعتقاد به طولانی بودن اثر، آن را گسترشی خنده‌دار و دوست‌داشتنی برای قلمرو این موجود توصیف می‌کند.
نظر منفی و میان‌مایگی در روایت
در سوی دیگر، لیز دکلن (Screen Rant) امتیاز ۵۰/۱۰۰ را انتخاب کرده و بر این باور است که روایت سر باز زدن از هرگونه نظم‌بخشی، به طنز فیلم لطمه می‌زند. او می‌افزاید اثری که می‌توانست از عمق Inside Out بهره بگیرد، حالا به‌دلیل داستان آشفته از هم پاشیده است. اوون گیلبرمن (Variety) نمره ۴۰/۱۰۰ را ثبت کرده و اثر را فاقد احساسات کافی می‌داند. حتی ویلیام بیبیانی (TheWrap) با امتیاز ۳۹/۱۰۰ مدعی است اثر به همان میان‌مایگی شباهت یافته که برای تقابل با آن ساخته شده بود. فرانک شک (The Hollywood Reporter) و کودی دریکس (Next Best Picture) نیز هر دو با نمره ۵۰، طولانی و پیچیده بودن بیش از حد پیرنگ را عیب اصلی عنوان کردند. جیکوب اولر در The A.V. Club عملکرد بیل هیدر را دل‌پذیرتر از مایک مایرز دانست، اما نتیجه را محصولی محتاطانه خواند که برای فروش ساخته شده است. اودی هندرسون (Boston Globe) با نمره ۳۸/۱۰۰ نیز فقدان جهان‌بینی دکتر سوس در این ساخته سینمایی را گوشزد کرد.
