مارول با فرمول سریال‌های دیزنی پلاس خداحافظی می‌کند
سال‌ها طول کشید تا مشخص شود قمار بزرگ استودیوی مارول روی سرویس استریمینگ دیزنی پلاس، آن‌طور که مدیران انتظار داشتند، به سودآوری و اقبال همگانی نینجامید. حالا پس از نیم‌دهه آزمون و خطا، این غول دنیای سرگرمی تصمیم گرفته است قواعد بازی را تغییر دهد. دورانی که در آن هر اثر نمایشی تلویزیونی صرفاً باید قطعه‌ای از پازل سینمایی محسوب می‌شد، رو به پایان است. این استودیو اکنون می‌خواهد با بازگشت به ساختار کلاسیک تهیه‌کنندگی و کم کردن پیوندهای تحمیلی میان آثارش، فصل تازه‌ای را در تولیدات نمایشی خود رقم بزند.
رویایی که به فیلم‌های چندپاره شبیه شد
وقتی برای نخستین‌بار پای ابرقهرمانان به پلتفرم‌های پخش آنلاین باز شد، نقشه راه چندان پیچیده به نظر نمی‌رسید اما بلندپروازانه بود. کوین فایگی در جریان رویداد کامیک-کان سن دیگو در سال ۲۰۱۹، اهداف این مجموعه را چنین ترسیم کرد: خلق آثار سینمایی طولانی از دنیای سینمایی مارول که به بخش‌های شصت دقیقه‌ای تقسیم شده‌اند. قرار بر این بود که تماشای این محصولات کوچک، شکوه و انسجام پرده‌های نقره‌ای را داشته باشد. هرچند این ایده در ابتدا موجی از هیجان به راه انداخت، اما با گذشت زمان، هم طرفداران و هم منتقدان درباره کارآمدی آن به شک افتادند. نتیجه این شد که مجموعه‌هایی تولید شوند که از دید بسیاری، چیزی جز فیلم‌های بلندِ تکه‌تکه شده نبودند.
چرخش به‌سوی ساختار کلاسیک
در روزهای نخستین حضور در عرصه پخش اینترنتی، این کمپانی از الگوهای مرسوم تهیه‌کنندگی فاصله گرفته بود. به‌جای آن، قلم‌زنان اصلی پیش از شروع ضبط تصاویر استخدام می‌شدند تا روایت را شکل دهند و پس از آنکه دوربین‌ها روشن می‌شد، کارگردانان سکان هدایت تولید را به دست می‌گرفتند. در همین راستا، مدیریت بخش تلویزیونی از جف لوب به فایگی منتقل شد؛ حرکتی که بخشی از استراتژی دیزنی برای انباشت محتوای انحصاری در سرویس نوپایش بود. با این وجود، خروجی کار یکسان نبود؛ برخورد مشابه با دو رسانه سینما و تلویزیون، باعث می‌شد معلوم نباشد چه کسی فرمانده نهایی یک پروژه است. از آنجا که فایگی ناچار بود میان کارهای گوناگون تقسیم توجه کند، گاه تصمیمات کلیدی به مراحل پس از تولید موکول می‌شد.
اکنون طبق تحلیل تازه‌ای که از سوی یک رسانه خارجی منتشر شده، زمان این آزمایش پنج‌ساله سرآمده است؛ دوره‌ای که در سال ۲۰۲۱ با وانداویژن استارت خورد و با پخش واپسین قسمت از مجموعه VisionQuest به خط پایان می‌رسد. استودیو حالا به همان شیوه سنتی تهیه‌کنندگان بازگشته و اجازه می‌دهد هر سریال هویت جداگانه خود را داشته باشد. سه محصول اخیر این شرکت، یعنی Agatha All Along، Wonder Man و VisionQuest، که با واکنش مثبت منتقدان روبه‌رو شدند، همگی بر پایه همین متد جدید شکل گرفته‌اند.
کاهش کمیت برای ارتقای کیفیت
بخش دیگری از این تغییر استراتژی، کم کردن حجم پروژه‌های در دست ساخت است. این شرکت در سال ۲۰۲۱، چهار اثر سینمایی و پنج سریال روانه بازار کرد، اما امسال تنها سه عنوان لایواکشن تلویزیونی داشته است. باب ایگر، مدیرعامل دیزنی، پیش‌تر گفته بود که مارول شمار تولیدات تلویزیونی‌اش را به حدود دو مورد در هر سال خواهد رساند و تعداد فیلم‌ها نیز به دو یا سه اثر در سال محدود می‌شود. هدف اصلی او از این تصمیم، تمرکز هرچه بیشتر بر کیفیت نهایی عنوان شده است.
برد ویندربام، مدیر بخش استریمینگ، تلویزیون و انیمیشن مارول، جریان خلاقانه فعلی را بسیار شبیه به کار استودیوهای قدیمی می‌داند. او توضیح داده که این مجموعه در حال حاضر طرح‌های بیشتری نسبت به آنچه به مرحله ساخت می‌رسد، توسعه می‌دهد. همچنین، به‌جای تکیه بر مدیران سینمایی برای نظارت، حالا استخدام تهیه‌کنندگان در اولویت قرار گرفته است.
آسان‌تر شدن مسیر برای مخاطبان تازه
گام بعدی، ساده‌سازی ورود بینندگان جدید به این جهان است. ویندربام یادآور شده که تمام قهرمانان همچنان در یک فضای مشترک حضور دارند، اما دیگر پیوند میان کارها آن‌قدر سفت و سخت نیست که مخاطب ناچار باشد برای درک یک داستان، پیش از آن چندین فیلم و سریال دیگر را تماشا کند. در همین چارچوب، برچسب Marvel Spotlight ایجاد شد تا روایت‌های مجزای خارج از خط اصلی را معرفی کند. سریال واندر من هم به‌طور رسمی یکی از همین آثار مستقل به شمار می‌رود.
این متد تفاوت چشمگیری با دوران ابتدایی دیزنی پلاس دارد؛ زمانی که اکثر محصولات نمایشی مستقیماً برای مقدمه‌چینی فیلم‌های آتی ساخته می‌شدند. ویندربام همچنین اعلام کرده که فشار برای پر کردن سرویس پخش با سریال‌های تازه کمتر شده است. این موضوع باعث می‌شود تیم‌های هنری با دقت بیشتری فعالیت کنند و زمان کافی برای بهبود کیفیت محصولات نهایی در اختیار داشته باشند.
