«مبانی فلسفه» پل شریدر؛ سه جشنواره معتبر پشت در ماندند
تصور کنید کارگردانی که چندین دهه نامش با رویدادهای بزرگ سینمایی گره خورده، حالا با اثری تازه پشت درهای بسته مانده است. پل شریدر، فیلمساز صریحاللهجه آمریکایی، در گفتوگویی تازه پرده از اتفاقی برداشته که برای کمتر کسی پیشبینیپذیر بود؛ سه جشنواره سرشناس که همواره میزبان ساختههای او بودهاند، این بار «مبانی فلسفه» را راه ندادهاند. این فیلم که روایتی جنجالی دارد، اکنون بهانهای شده تا درباره مرزهای پذیرش آثار بحثبرانگیز در فضای کنونی سینما سخن بگوییم.
واکنش تلوراید، تورنتو و نیویورک
شریدر در مصاحبه با یک نشریه فرهنگی تأیید کرده که مدیران برنامههای رویدادهای تلوراید، تورنتو و نیویورک، اثر جدیدش را نپذیرفتهاند. این سه جشنواره در سالهای گذشته همواره آثار او را در فهرست خود جای میدادند و همین امر باعث شگفتی اهالی رسانه شده است. به گفته این کارگردان، هر سه مجموعه به دلیل محتوای فیلم پاسخ منفی دادهاند.
موضوع «مبانی فلسفه» درباره یک کودکآزار است و جک هیوستون در آن ایفاگر نقش دکتر جان جوریسن، استاد فلسفهای است که نمیتواند از گذشته دست بکشد. شریدر بر این باور است که امروزه مردم زودتر از گذشته از موضوعات آزاردهنده دلخور میشوند و ساخت چنین کارهایی سختتر شده است.
حاشیههای حقوقی و نقدهای تند
در بهار ۲۰۲۵، از سوی دستیار سابق شریدر اتهام آزار جنسی مطرح شد و در ژوئن همان سال تولید این فیلم آغاز گردید. به نظر میرسد برنامهریزان جشنوارهها در خلاء تصمیم نمیگیرند و زمینه پیشآمده بیتأثیر در رد اثر نبوده است. از سوی دیگر، نقدهایی که پس از نمایش در جشنواره ونیز منتشر شد، فضای مثبتی نداشتند.
- سایت راجر ایبرت این فیلم را احتمالا بدترین اثر دوران کاری شریدر دانسته است
- نشریه تایم اوت آن را یک کار ملالآور توصیف کرده است
- امتیاز نهایی فیلم در متاکریتیک عدد ۵۴ ثبت شده است
نمایش در ونیز و آمریکا
این فیلم پیشتر در بخش خارج از مسابقه جشنواره ونیز روی پرده رفت. به تازگی نیز برای نخستین بار در آمریکا و در جشنواره داونتاون به نمایش درآمد. با وجود همه این مسائل، شریدر در ۸۰ سالگی همچنان به ساخت فیلمهای متفاوت ادامه میدهد و قصد دارد دیگران را برانگیزاند.





