بالاخره یکی از بهترین بازی‌های ترسناک سال‌های اخیر به گیم‌پس آمد
اگر بخواهید بهترین بازی ترسناک دهه ۲۰۲۰ میلادی را انتخاب کنید، فهرست بسیار بلندبالایی پیش رو خواهید داشت. از چندین نسخه مجموعه رزیدنت ایول (Resident Evil) گرفته تا احیای موفقیت‌آمیز سایلنت هیل (Silent Hill) و انبوهی از بازی‌های مستقل شاخص مانند سیگنالیس (Signalis)، ژانر وحشت در شش سال گذشته دوران طلایی واقعی را پشت سر گذاشته است. با این حال، بازی‌ای که بیش از هر چیز دیگری در ذهن من مانده، یک تجربه وحشت روان‌شناختی سه‌ساعته در یک سفینه فضایی سرگردان است: مات‌واشینگ (Mouthwashing)، ساخته استودیو رانگ ارگان (Wrong Organ) که اثری به‌شدت آزاردهنده است.
ورود به کنسول‌ها و گیم‌پس
مات‌واشینگ هنگام انتشار در سال ۲۰۲۴، در میان غول‌هایی مانند استرو بات (Astro Bot) و سایلنت هیل ۲ (Silent Hill 2)، به‌سرعت به یک اثر کالت تبدیل شد. تبلیغات دهان‌به‌دهان مداوم کمک کرد تا این بازی از شلوغی فصل انتشار بازی‌های بزرگ جان سالم به در ببرد و به راز پنهان استیم (Steam) تبدیل شود. حالا این بازی finally به نینتندو سوییچ (Nintendo Switch)، پلی‌استیشن ۴ (PlayStation 4)، پلی‌استیشن ۵ (PlayStation 5) و ایکس‌باکس سری ایکس (Xbox Series X) راه یافته است؛ آن هم درست به‌موقع برای هالووین. این بازی از امروز روی ایکس‌باکس گیم‌پس (Xbox Game Pass) نیز در دسترس است. اگر هنوز آن را تجربه نکرده‌اید، حالا بهترین فرصت است تا بازی‌ای را امتحان کنید که دو سال است از ذهن من بیرون نرفته است.
داستان در یک سفینه شکسته
مات‌واشینگ یک بازی ترسناک روایی است که در یک سفینه باری رخ می‌دهد. پس از برخورد با یک سیارک، خدمه سفینه با منابع رو به اتمام در فضا سرگردان می‌مانند. بیشتر خدمه از این سانحه جان سالم به در می‌برند، اما یکی از آن‌ها به نام کرلی (Curly) تا مرز مرگ پیش می‌رود. عجیب‌ترین تصویر تکرارشونده در این بازی که پر از صحنه‌های عجیب است، بدن کرلی است که کاملاً مانند یک مومیایی بانداژ شده و تنها یک چشم خون‌گرفته از آن بیرون زده است.
این داستان به‌خوبی از یک چیدمان کلاسیک هیجان‌انگیز استفاده می‌کند: همان روایت همیشگی و آزموده‌شده «تب کابین». مات‌واشینگ عمدتاً سقوط به ورطه جنون است، چرا که خدمه با گذر زمان بیشتر و بیشتر مستأصل می‌شوند. این بازی رگه‌هایی از فیلم مکعب (Cube)، ساخته وینچنزو ناتالی (Vincenzo Natali) در سال ۱۹۹۷، دارد که درباره گروهی از افراد گرفتار در یک سازه مرگبار بدون راه خروج مشخص است. هرچند سفینه باری پر از تله مرگ نیست، اما بی‌اعتمادی و خشونت در حال شکل‌گیری میان خدمه، بازتاب‌دهنده پویایی اجتماعی پرتنشی است که از کنار هم قرار دادن آدم‌های ناامید در یک فضای تنگ و claustrophobic ناشی می‌شود.
وحشتی از جنس انسان
ماندگاری مات‌واشینگ به‌عنوان یک داستان ترسناک، از هیچ پرش ناگهانی ارزان‌قیمتی نمی‌آید، بلکه از پریشانی روان‌شناختی غیرقابل‌فرار آن سرچشمه می‌گیرد. بدون اینکه داستان را لو بدهیم، روایت از هر ثانیه از زمان سه‌ساعته خود استفاده می‌کند تا به‌آرامی وحشت‌های عادی‌ای را فاش کند که حتی پیش از سانحه در سفینه در جریان بوده است. هرچه بیشتر درباره شرکت بی‌مسئولیتی که خدمه برای آن کار می‌کنند و روابط ناخوشایند میان آن‌ها می‌آموزید، بهتر درک می‌کنید که چرا این سفینه سرگردان محکوم بود به بشکه باروتی از آدم‌هایی تبدیل شود که از پیش تا مرز توان روانی‌شان پیش رفته بودند. این وحشتی انسانی است، با وجود فضای علمی‌تخیلی؛ داستانی از آدم‌های شکسته که در زندانی با هرچه آن‌ها را تسخیر و آزار می‌دهد، محبوس شده‌اند.
با انتشار به‌موقع کنسولی، امیدوارم بازیکنان بیشتری اجازه دهند مات‌واشینگ راهش را به مغزشان باز کند. این بازی زشتی است که نیازمند هشدارهای محتوایی فراوان از همان ابتداست، اما کاوشی حیاتی در همه راه‌هایی است که انسانیت می‌تواند از یک فرد ستانده شود. اگر می‌خواهید تعطیلات واقعاً بدی داشته باشید، آن را در یکی دو نشست در آخر هفته هالووین تمام کنید.
مات‌واشینگ اکنون برای نینتندو سوییچ، پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵، رایانه شخصی و ایکس‌باکس سری ایکس در دسترس است.
