اسپید؛ فرزند تندپای واندا و ویژن که حالا به دنیای مارول آمد
در حالی که دوربین‌ها خود را برای نمایش تازه‌ترین فصل از خانواده‌ی ویژن آماده می‌کنند، یکی از عجیب‌ترین زایش‌های تاریخ مارول سرانجام راه خود را به قاب تلویزیون باز کرده است. تولد دوباره‌ی روحی گمشده در کالبد نوجوانی در نیوجرسی که بعدها با نام اسپید شناخته شد، تنها یک داستان فرعی نیست؛ بلکه روایتگر پیوندی است که مفیستو، زمان و جادو را به هم گره می‌زند. حالا که این شخصیت برای نخستین‌بار در قسمت‌هایی از «ویژن کوئیک» (VisionQuest) به پرده می‌آید، فرصت مناسبی است تا ردپای این پسر بادپا را از صفحات کمیک تا مرزهای دنیای سینمایی دنبال کنیم.
ریشه‌های یک تولد جادویی و فراموشی تلخ
سال‌ها پیش از آنکه توماس شپرد قدم به عرصه بگذارد، واندا ماکسیموف و ویژن صاحب دو فرزند دوقلو به اسم‌های ویلیام و توماس شدند. این اتفاق با بهره‌گیری از نیروهای تاریک و عرفانی مفیستو که در جریان درگیری با «سِون سِیلم» جذب شده بود، رقم خورد. واندا تحت نظر آگاتا هارکنس و دکتر استرنج، در شماره ۱۲ از سری «ویژن و اسکارلت ویچ» (۱۹۸۵) به نویسندگی استیو انگلهارت و ریچارد هاول، این دو نوزاد را به دنیا آورد.
دوران کودکی این دو برادر هرچند کوتاه اما آرام بود؛ تا زمانی که «ایمورتوس»، نسخه‌ی سالخورده‌ی کانگ که در زمان دست می‌برد، تصمیم گرفت جلوی قدرت‌گیری آن‌ها را بگیرد. او با بی‌ثبات کردن ذهن واندا و همچنین تحریک مقامات دولتی پس از تسلط کوتاه‌مدت ویژن بر رایانه‌های جهانی، ضربه‌ای سنگین به این خانواده وارد کرد. در نهایت، در شماره ۵۲ از کمیک «انتقام‌جویان ساحل غربی» (۱۹۸۵) اثر جان بیرن، مفیستو تکه‌های انرژی خود را بازپس گرفت و جان هر دو کودک را گرفت تا تنها یاد آن‌ها در ذهن مادری داغدار باقی بماند که آگاتا بعدها برای تسکینش، خاطراتش را پاک کرد.
تولدی دوباره در نیوجرسی و پیوستن به انتقام‌جویان جوان
- ارواح سرگردان تامی و بیلی با یاری «یانگ ایمورتوس» و «مک‌کران» به بدن‌های جدیدی هدایت شدند.
- تامی در خانواده‌ای به نام فرانک و مری شپرد در نیوجرسی چشم به جهان گشود، بی‌آنکه از گذشته‌اش بویی برده باشد.
- او پس از کشف قدرت فوق‌العاده‌اش و یک اشتباه که به آتش‌سوزی در دبیرستان انجامید، راهی مرکز اصلاح و تربیت شد.
- گروه «انتقام‌جویان جوان» در شماره ۱۰ از کمیک «انتقام‌جویان جوان» (۲۰۰۵) به قلم آلن هاینبرگ و جیم چونگ او را آزاد کردند.
در همین نقطه بود که او برای نخستین‌بار با برادر تناسخ‌یافته‌اش، بیلی کاپلان (ویکن) دیدار کرد. شباهت ظاهری آن‌ها به یکدیگر و شباهت توانایی‌های تامی به عمویش کوئیک‌سیلور، باعث شد تا به هویت واقعی خود شک کنند. تامی خیلی زود لقب اسپید را برای خود برگزید و به عضوی کلیدی در تیم نجات‌بخش جوانان تبدیل شد.
توانایی‌های خیره‌کننده و میراث خانوادگی
اسپید نه تنها در ظاهر، بلکه در توانمندی نیز شباهت زیادی به پیترو ماکسیموف دارد. طبق آنچه در شماره ۷ از کمیک «اکس-فکتور» (۲۰۲۰) نوشته‌ی لیا ویلیامز و دیوید بالدین آمده است، او قادر است با سرعت ۷۶۱ مایل در ساعت بدود. این توانایی تنها به دویدن محدود نمی‌شود؛ چرا که او با ارتعاش در سرعت‌های بالا می‌تواند اجسام را منفجر کند و از چابکی، استقامت و قدرت ذهنی مثال‌زدنی‌ای بهره می‌برد.
در جریان رویدادهای بزرگی مانند «جنگ داخلی» (۲۰۰۶) و «تهاجم مخفی» (۲۰۰۸)، اسپید در کنار انتقام‌جویان جوان و گروه «فراری‌ها» (Runaways) جنگید. یکی از نقاط عطف زندگی او در کمیک «انتقام‌جویان: جنگ صلیبی کودکان» (۲۰۱۰) رقم خورد؛ جایی که او برای یافتن مادر گمشده‌اش، با کوئیک‌سیلور و مگنیتو همراه شد و در نهایت واندا، آن‌ها را به عنوان پسرانش پذیرفت.
پیوندهای عمیق با واندا و آینده‌ای در جادو
رابطه‌ی اسپید و واندا فراز و نشیب زیادی داشت؛ تا جایی که در شماره ۱۰ کمیک «ایکس فکتور» (۲۰۲۰)، تامی پیکر بی‌جان مادرش را در کراکوآ یافت. اما پس از رستاخیز اسکارلت ویچ، این پیوند مستحکم‌تر از قبل شد. او در کنار مادرش با نیکلاس اسکرچ جنگید و در کمیک شماره ۵ «ویکن: جاده جادوگران» برای شکست دادن بابا یاگا و مورگان لو فی تلاش کرد.
نکته‌ی جالب توجه آنجاست که با وجود نداشتن منشأ عرفانی برای قدرت‌هایش، اسپید در کمیک شماره ۱ «جادوگر اعظم» (۲۰۲۵) به عضویت کابینه‌ی مشاوران جادویی واندا تحت عنوان «نکسوس ناین» (Nexus Nine) درآمد. او اکنون به عنوان مأموری در سرویس جرایم جادوگری سازمان ملل، میراث‌دار راهی است که از دل تراژدی و جادو آغاز شده بود. حتی در شماره ۹ «کمیک بی‌نهایت صداهای مارول» (۲۰۲۲)، او از مستر پاندمونیوم – همان کسی که زمانی روح دوقلوها را بلعیده بود – مراقبت کرد تا نشان دهد که فرزند واندا، قلبی بزرگ‌تر از سرعتش دارد.
